Praktiserend filosoof

Alexander Francino, opgeleid als bedrijfseconoom, runt sinds ruim 10 jaar een mini-boerderij cq vakantielokatie in een verloren hoekje van Zuid-Frankrijk. Vanuit een spagaat tussen puur geluk en razernij schrijft hij op www.metdehollandseslag.com beschouwingen over zijn twee thuislanden.

Het is een vreemde zeker…

Na de verhuizing naar Frankrijk werd ik ook in Landgraaf een vreemdeling

Kom je uit het buitenland dan noemt de Fransman je een ‘étrangér’, een vreemdeling. Nog net geen buitenaards wezen. Gelukkig mag ik in het land blijven. Met zo’n voorrecht kan je niet klagen en ik heb pas één keer een knal voor mijn kop gekregen. En soms wordt een vreemde zo hartelijk onthaald, dat ze […]

BAYE, BAYE UK?

De botsing tussen 'kwaliteit van leven' en het economische geloof: Discussie rondom afscheiding Schotland is zo uniek nog niet

Na jaren van lokale varkensslacht, voetbal op gele velden met paardenbloemen en play farming op onze miniboerderij, ben ik diep doorgedrongen in de cultuur van mijn nieuwe Franse vaderland. Haalde ik vroeger vaak mijn neus op voor haar eigenaardigheden, steeds vaker verdedig ik de ‘qualité de vie’ waaraan de economie geofferd wordt en de on-economische koppigheid waar het land bekend om staat. Voor een econoom is dat een leerschool van pure winst; minder geld maar een gevoel van grote rijkdom. Ik zou deze Franse les graag aan de Schotten overbrengen.

Frankrijk is de lont in het Europese kruitvat

'Frankrijk heeft zijn eigen agenda, Hollande en zijn volk hebben andere prioriteiten dan economische'

De Europese verkiezingen doen denken aan verkiezingen in Rusland; hoe men ook stemt, de uitslag verandert niets aan de dictaten die over het volk zullen neerdalen. Wie niet stemt, zoals Thierry Baudet, verandert daar net zo weinig aan als de Rus die thuis blijft en nog een borreltje neemt op de goede afloop. Met één verschil; voor een kritische Rus is er weinig hoop, maar voor Thierry Baudet en mijzelf is die er wel. Want wij hebben Frankrijk. Als iemand de Europese bezettingslegers kan verslaan is dat het Europese zwarte schaap waar we beiden een band mee hebben.

Dode hoek voor dode dieren

'De voedselindustrie zou eigenlijk onder de wet van de kansspelen moeten vallen, onzekerheid is troef'

Weten we echt niet wat we eten, of houden we ons gewoon van de domme in de keuken?

De onbekende schuilplaats voor Snowden

De slachtoffers van de afluisterpraktijken blijven de dader omarmen

De aardpolen zijn verschoven. We hebben geen extremisten meer nodig om ons het leven zuur te maken, we kunnen het helemaal zelf. De mannen met bommen en baarden die wij zo vrezen zitten sinds kort op hun luie gat en kijken onderuit gezakt naar een wervelende show. Ze zien hoe westerlingen elkaar bestoken met leugens, hypocrisie en bedreigingen.

Gelukkige Fransen hoeven Dijsselbloem niet aan te horen

'Weerstand tegen de Engelse taal maakt deel uit van een eigenheid die kan inspireren tot weerstand tegen de heerschappij van de eenheidsworsten'

We konden deze week weer even lachen om Franse kolder, het was een tijdje stil geweest. Terwijl Dijsselbloem glimlachend de ‘Duidelijketaalprijs’ ontving vanwege zijn voorbeeldige Engels, kreeg de Franse minister van onderwijs, Fioraso, de bekende stortvloed van Franse protesten over zich heen, na een wetsvoorstel voor één enkel procentje Engelstalige cursussen op haar universiteiten. In het Frankrijk waar ik toerisme-ondernemer ben, leven het volk en de meeste bestuurders nog in het tijdperk van ‘How do you do and how do you do your wife?’. Zelfs rondleidingen op lokale trekpleisters zijn soms alleen in de Franse taal.

Gedode grensrechter aan de winnende hand

De stammenstrijd eist dagelijks slachtoffers maar ook de dood kent winnaars en verliezers

Eerst werd de ongewapende Rishi gedood door een politiekogel in de nek. We haalden onze nuchtere Hollandse schouders op voor zijn lijk onder een doek op een winderig perron: de protestmars in Den Haag telde slechts een magere vierhonderd benen.

De goede Ariƫr en andere politieke principes

Onze ellende is niet groot genoeg. Pas als fundamentele waarden op grote schaal bedreigd worden, zullen sommige politici zichzelf ontstijgen

 

Roemer sprak, deed harde uitspraken over de Europese boete, zwakte die vervolgens af tot een statement, als een hardgekookt ei dat weer zacht werd, én draaide daarna de vlam toch weer open. Om mijn bord bleef een vreemd groen omelet achter dat ik aan onze varkentjes heb gevoerd.

Niet te meten en normenloos

'Een kip is zo'n ding dat bij de slager in de vitrine ligt.'

‘De varkentjes zijn een beetje bang’, zeg ik tegen de twee zusjes, die een beetje bang zijn. ‘Maar je kunt ze aaien. Kijk maar’. Ik kriebel Arthur achter zijn oor.

De meisjes kijken veilig vanachter het hek naar de slobberende beesten. Niet zo lang geleden stonden ze nog in de file bij Parijs.

Olympisch Foud

'Door een amateurvoetballer die werd omgekocht met een dosis stierensperma'?

In mijn Zuid-Franse uithoek werd ik beschuldigd een corrupte voetbalspeler te zijn. Voor een groepje hobbyisten, waar de één de shirtjes wast en de ander het gras maait, is zoiets een lelijke gebeurtenis. Van verderaf is het vooral lachwekkend. Bij de spelen in Londen is het andersom. Vanuit het verre Franse achterland zie ik klaarhelder de dingen die lelijk zijn, het Olympisch Foud.

Meer zien