Medewerker OneMen

Annemiek Tigchelaar won World of Difference, een programma van de Vodafone Netherlands Foundation waarbij de winnaar een jaar lang op kosten van Vodafone mag werken voor een goed doel. Voor Onemen reist Annemiek het komende jaar onder andere naar India, waar zij de ontwikkelingsprojecten van lokale pioniers in beeld zal brengen.

Gruwelijk shirt man

gelukkig zijn er op de Filipijnen steeds meer fabrieksarbeiders die met de hulp van mensen als Cecil en haar crew vakbonden vormen en gezamenlijk vechten voor betere arbeidsvoorwaarden

De camera draait en de pas ontslagen fabrieksarbeiders Romeo en Saye vertellen dat ze vanmorgen een demonstratie organiseerden. Samen met andere fabrieksarbeiders die zijn ontslagen eisen ze hun baan terug. Vanwege hun vakbondswerk zijn ze eruit gegooid en staan ze op een blacklist waardoor ze in geen andere fabriek meer aan de bak komen. Daarbij zijn ze rond de 30 jaar en dus al hartstikke oud. Het management van de fabrieken neemt alleen arbeiders tussen de 18 en 25 aan.

Vechten voor vluchtelingenrechten

Het raakt me enorm dat het mogelijk is dat je je als vrouw niet bewust bent van het recht dat je hebt om voor jezelf op te komen en jezelf te beschermen

Eigenlijk verwachtte ik tenten, tenten en nog eens tenten. Maar het grootste deel van het Kakuma VN vluchtelingenkamp in Noord Kenia bestaat uit eenvoudige huizen. Zodra de vluchtelingen de muren voor het huis zelf hebben gebouwd, krijgen ze van de Verenigde Naties een golfplaat voor het dak. Met een aantal inwoners van meer dan 80.000 zou het Kakuma kamp zo door kunnen gaan voor een gewone stad. Ook de voorzieningen zijn aanwezig: ik zie een videotheek, winkels, restaurantjes en internetcafés.

Een ramp in een mooi jasje

De potentiële geldzak in Nederland moet de boodschap niet alleen horen of zien, die moet ‘m voelen. Want pas als je echt geraakt wordt geef je geld

‘Tsja, das een interessante’, denk ik bij mezelf terwijl oneMen pionier Aniley me uitlegt wat hij net aan de telefoon besprak. Hij had een man van een Ethiopische partnerorganisatie aan de lijn. De vraag van de beller is duidelijk: ‘hoe overtuigen we onze partners in westerse landen ervan dat de nood hier echt heel hoog is door de aanhoudende droogte?’

Het verschil tussen Fatima en Annemiek

Vijf euro is voor mij een 'even-snel-tussendoor-broodje' op het station en voor haar een week eten

Tijdens m’n trips voor oneMen ben ik keer op keer blij dat ik in de (eigenlijk op toeval berustende) gelukspositie verkeer dat ik in Nederland ben geboren. Want als je geld hebt, kan alles geregeld worden. Naast een prettige ‘lucky-me’ gedachte, levert dit ook een rotgevoel op. Want wat is dat toch, dat als je gewoon twee mensen hebt (laten we mijzelf (29) en de eveneens 29-jarige Fatima uit Noord Ethiopië nemen), we technisch gezien dezelfde mogelijkheden hebben, maar de kansen zo enorm verschillend zijn. Dat 5 euro voor mij een ‘even-snel-tussendoor-broodje’ op het station is en voor haar een week eten.

Kun je van soldaten snel weer kinderen maken?

Goede samenwerking tussen internationale en lokale organisaties zou een groot verschil maken voor veel meer kinderen

We rijden door Pader Town in Noord-Uganda. Ex-kindsoldaat Ricky wijst de plekken aan waar internationale organisaties zaten die hulp boden na de oorlog. Bijna alle organisaties zijn inmiddels vertrokken. De gebouwen staan er verlaten bij en het is niet de eerste keer dat een lokale organisatie weinig positiefs te melden heeft over internationale organisaties: “Ze komen te laat komen en gaan te vroeg weer weg, zonder hun werk over te dragen.”

Als je positief bent

Er is een lange weg te gaan voor de acceptatie van HIV en aids in Uganda, in Afrika en in de wereld. En dus ook voor Melissa

Ooh nee nu begint ze ook nog te huilen. En niet een beetje, ze kan niet meer stoppen. Een beetje ongemakkelijk sta ik er bij, een kop groter dan zij. En wil haar wel een knuffel geven, maar ken d’r net. En alsof dat ook wat oplost.