In een zomerse wolkbreuk in 1954 kwam ik op aarde! In wezen stil en verlegen, zintuiggevoelig en fragiel, maar nieuwsgierig genoeg om niet als non of kluizenaar onder te duiken. De levenswandel behoorlijk benauwd, gepokt en gemazeld, met wrange vruchten toe, maar een chronisch virus heeft de beweeglijke aard tot rust gemaand.
Schrijven bleek de sleutel voor mijn zelf ontnomen stem, daarmee mentaal gesterkt en lang niet levensmoe.
Motto: wachten en waken en het uithouden met jezelf.
Idealistische optimist en bevlogen strijder voor de stilte.
Want: Lawaai verbruikt. Stilte voedt.

Zie hier mijn columns over stilte en lawaai:
http://www.ongehoord.stopdemuziekte.nu/
en mijn blog daarover:
http://hoordan.wordpress.com








Meer zien