Geboren in een gezin waarvan de vader als communist in het verzet heeft gezeten. Eerst zes maanden gevangen gezeten in het Huis van Bewaring aan het Kleine Gartmanplantsoen. Later samen de leden van de verzetsgroep in een showproces in Utrecht veroordeeld tot 15 jaar gevangenis. De rest is gefusilleerd. Mijn heeft tot de bevrijding in Siegburg gevangen gezeten.
In de oorlog tot geloof gekomen, na de aangesloten bij de gereformeerde kerk, daarna vanaf mijn 10de nog bij een Pinkstergroepering.
Opmerkelijk is misschien dat ik ben opgevoed met de woorden van mijn vader die zijn kinderen voorhield dat hij niet tegen de Duitsers was maar alleen de ideologie heeft bestreden.
Hoe vaak heeft hij niet verteld, dat hij vaak de cel deeld met Duitsers en Oostenrijkers die al vanaf de dertiger jaren achter slot en grendel zaten omdat zij duidelijk hadden gemaakt niets te zien in die ideologie.
Ik vertel dit omdat de achtergrond van mijn vader een grote impact heeft gehad op wie ik ben geworden.
Iemand die zich niet kan beroepen op universitaire titels, maar altijd nieuwsgierig is gebleven en zodoende met recht kan beroemen de Hogeschool Van Het Leven nog steeds niet met succes te hebben afgesloten.
Overigens bestrijd in navolging van mijn vader nog steeds ideologieën die verwant zijn aan het door hem bestreden nazisme. Waaronder het Wildernisme wat steeds duidelijker trekken gaat vertonen en doortrokken is van vreemdelingenhaat.
Steeds duidelijker hoor ik de roep om Nederland te zuiveren van mensen die een moslim-culturele achtergrond.
Verder heb ik al jong besloten, dat God het waarschijnlijk het te druk heeft met het creëren van nieuwe universa en onze planeet daarbij volledig uit het oog heeft verloren.
Bovendien vind ik dit leven al lang genoeg, dus een eeuwig leven hierna is niet mijn streven.