Vanwege motivationele probleempjes van het Gymnasium verwijderde HAVO klant wiens academische carrière daarna ook al een ramp was. Kortom ben ik een on-opgeleide boerenpummel gebleven met als hoogste educatieve prestatie een MEAO papiertje wat ik er voor de vorm maar bijhaalde. Sinds mijn twintigste heb ik daarom van mijn hobby mijn werk maar gemaakt, en heb ik me dus met computers bezig gehouden voor een wereldwijd bekende leverancier van hardware-, software- en printing-oplossingen. Dit was leuk.

In het kader van die baan, en de onbedwingbare neiging om vrouwelijk schoon achterna te lopen, heb ik ook nog maar 'ns een kijkje in het buitenland genomen, wat op zeven jaar Zweden en drie jaar Israel kwam te staan. Aangezien ik de Apartheid in Israel maar moeilijk kon verkroppen ben ik in 2009 weer terug verhuisd naar mijn geboortedorp, Emmeloord.

Daar ben ik veranderd in een saaie, middelbare, aan drop verslaafde huiseigenaar met terugwijkende haargrens en uitdijend middel die tot overmaat van ramp ook nog een huwelijk in is gestapt. Ofschoon deze terug-naar-Oegstgeest-achtige actie niet ten volle onplezant is, verveel ik mij, en ben ik mij aan het beraden op de volgende stap.

Helaas is de ingekakte huizenmarkt geen bron van hulp en vermaeck bij het maken van deze plannen, dus als iemand een idee heeft, graag!