schrijfster

Claudia Biegel (Amsterdam, 1957) studeerde culturele antropologie aan de UvA.

In voorjaar 2011 debuteerde ze met Foute Sarahs. Een roman over vooroordelen tegen vrouwen van vijftigplus waarvan ook een muzikaal theaterstuk is gemaakt.

Haar tweede roman Rusteloze benen volgt in 2015. Een familiedrama tegen de achtergrond van een traumatische KOPP-jeugd.

In de herfst van 2015 verscheen Verbrande levens een bundel van elf korte verhalen over waarom mensen op de vlucht slaan.

Lente 2019 verschijnt Claudia’s vierde boek over intergenerationele overdracht van oorlogstrauma’s. Het boek is gebaseerd op het oorlogsdagboek dat haar moeder bijhield in Tjideng, een Jappenkamp in het voormalig Nederlands-Indië.

Naast haar schrijfwerkzaamheden werkt Claudia Biegel als communicatieadviseur. Ze is moeder van twee kinderen en woont samen met haar man in Amsterdam.

Meer informatie: www.claudiabiegel-messcherpeteksten.nl

Publicaties

  • Rusteloze Benen

    Roman

    2015

  • Verbrande Levens

    2015

  • Foute Sarahs

    Roman

    2011


Blok, het spel voor jong en oud, wit en o, nee…

Blok is ook een ideaal spel voor lange saaie avonden op zo'n buitenlandse camping, waar u als Nederlanders natuurlijk allemaal bij elkaar staat

Bent u een spelletjesfanaat? Zo iemand die het hele land rondreist voor een spelletjesavond? Lees dan vooral verder. Maar zelfs als u spelletjes haat, lees dan toch verder over dit nieuwe spel dat nu al wordt getipt als hét cadeau voor de komende feestdagen. Het spel heet Blok en is vooralsnog alleen te koop in […]

‘Als je geen regenpak aanhad, schopte ik je helemaal dood.’

Terrorisme is het symptoom van een zieke maatschappij. En die maatschappij, dat zijn wij.

Op de ochtend van Goede Vrijdag, fietste ik over de Amsterdamse Ceintuurbaan naar huis na een bezoekje aan de fysiotherapeut.  Even na de kruising met de Van Wou, stond er een jongen midden op het fietspad. Zijn maatjes groepten bij elkaar op het trottoir. Ervan uitgaand dat het toeristen waren en ze waarschijnlijk niets wisten […]

Leven in de moderne haatmaatschappij

Hoe doe je dat? 

Wat kan een maatschappelijk klimaat toch radicaal veranderen in die paar jaartjes dat je als mens over de aardbol ronddoolt. Zo bracht ik mijn kinderjaren door in een ‘all you need is love’-samenleving. Daarna waaide er jarenlang een calculerende wind. Een wind die het klimaat langzaam maar zeker opwarmde voor de neoliberale ‘no nonsens’-samenleving waarin de markt het leven bepaalde. Allemaal verleden tijd nu.

Literaire wereld kijkt teveel door witte bril

'Niet-witte schrijvers worden gepresenteerd als verlengstuk van hun etnische of raciale herkomst'

Retweet ik zojuist met veel plezier een berichtje over AsianAmerican writers (32 Essential Asian-American Writers You Need To Be Reading You’re going to need a bigger bookshelf. Buzz Feed Books) realiseer ik me dat ik gister net zoiets heb gedeeld over Afrikaanse schrijvers en denk ik ineens: waar ben ik mee bezig?

Je gaat je schamen voor je leeftijd

Mijn avonturen als werkzoekende vijftigplusser in de BV Nederland

Veni, vidi, foetsie. Oftewel: na een reorganisatie lig ik eruit. Dit kan de besten overkomen, houd ik mezelf voor. Je moet toch wat… In ieder geval gloort er in mijn geval hoop aan de horizon. Ik mag een outplacement-traject volgen. En niet zomaar bij het eerste de beste bureau. Nee, bij een bureau voor hoogopgeleiden en met een slagingspercentage van bijna negentig procent. Dat geeft de werkloze burger moed in bange tijden. Gemotiveerd tot op het bot, meld ik me aan voor een kennismakingsgesprek. Met de staart tussen mijn benen, keer ik huiswaarts.

Maatschappijleer invoeren op basisschool

Zwijgzaamheid in het onderwijs kan radicalisering in de hand werken

Minister Bussemaker van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap riep scholen onlangs op om niet weg te kijken bij radicalisering. Makkelijker gezegd dan gedaan. Hoe pak je dit aan? PvdA-Kamerlid Ahmed Marcouch weet uit ervaring hoe moeilijk docenten het vinden om adequaat te reageren op radicale meningen. Na de aanslagen in Parijs gaf hij een speciale workshop om docenten te leren omgaan met scherpe ideeën en meningen van pubers in de klas (Trouw 31/1).

Nederlandse schrijvers vallen voor racistische clichés

Xenofobe stereotyperingen in de literatuur: het Kuifje in Afrika syndroom

Allereerst een welgemeende felicitatie aan Ilja Leonard Pfeijffer voor het winnen van de Libris Literatuur Prijs 2014 voor La Superba. Een prachtige intrigerende roman die ik met veel plezier heb gelezen. En niet alleen deze. Ik heb de hele shortlist gelezen omdat ik deel uitmaakte van de schaduwjury van de Librisprijs. Een inititiatief van uitgeverij Querido. De shortlist bestond uit zes boeken die me ieder op eigen wijze wisten te boeien. De een wat meer dan… Maar goed daar gaat het niet om.

De Hitlerarisering van de samenleving is allang een feit

Hoezo is het 'ongepast' om Wilders met Hitler te vergelijken? 

“De vergelijking die ik maakte is ongepast en had ik niet mogen maken”, aldus PvdA-bestuurder Fouad Sidali over zijn vergelijking tussen Geert Wilders en Adolf Hitler. Zijn vergelijking maakte hij naar aanleiding van de uitspraak van Wilders over de wenselijkheid van minder Marokkanen in Den Haag. Wat is dat toch, vraag ik me af, dat taboe rondom vergelijkingen met Hitler? Waarom plaatsen we Hitler op zo’n onaantastbare hoogte? Per slot van rekening is ook Hitler maar een mens geweest. Zoals wij allemaal, was hij een product van zijn geschiedenis, cultuur en samenleving. Sterker nog: zo’n mens als hij is niet zomaar uit de lucht komen vallen. Een Hitler is de uiteindelijke oogst van eeuwenlang consequent en systematisch haat zaaien.

Geen gewone Zwarte Piet column

Humor is de smeerolie van een multi etnische samenleving

Voor u deze column gaat lezen, raad ik aan even diep adem te halen. U weet wel, zoals ze dat doen op yoga les. Daarna de spanning uit uw spieren schudden en de enkels eens flink ronddraaien. Totdat: voelt u het? Ontspanning. Pas in deze gesteldheid gaat u verder met lezen. Wat zou het fijn zijn als heel Nederland, tenminste het deel dat actief meedoet aan de Zwarte Piet discussie, hetzelfde zou doen. Dat wil zeggen: zich ontspannen al is het maar een beetje.

Terroristen of hooligans?

'Fijn toch, dat wij in een land leven waar moslims worden opgepakt omdat ze op het voetbalveld hun stem verheffen?'

Nederland is terug op het wereldtoneel. Niet omdat we aansprakelijk zijn voor de doden in Sbrenica of het bloedbad in Rawagede. Nee, ons land telt weer mee omdat ook wij een groep radicale moslims hebben. Eenenveertig man sterk, komen ze samen op een voetbalveldje in Den Haag (NRC, 9/9/2013).

Meer zien