Promovendus/schrijver

Dennis Schep (1985) woont sinds 2007 in Berlijn, waar hij als promovendus onderzoek doet naar autobiografische structuren. In 2005 richtte hij het theaterfestival Morgensterren op, en in 2006 publiceerde hij het literaire tijdschrift Paperwaste. Hij is de auteur van meerdere wetenschappelijke artikelen en het boek "Drugs; Rhetoric of Fantasy, Addiction to Truth." Daarnaast organiseert hij cursussen bij The Public School Berlin.

Waarom lukt het ons niet om ons internationaal te organiseren?

"Half Nederland ligt in de zomer aan de Middellandse zee, maar op politiek vlak zijn we niet of nauwelijks in staat ons internationaal te organiseren."

Europa haalt opgelucht adem nu het fatsoenlijke gezicht van het neoliberalisme (Mark Rutte) het wederom van het obscene gezicht (Geert Wilders) gewonnen heeft. Maar afgezien van het feit dat de lat wel erg laag ligt wanneer Rutte als een overwinning wordt gezien, is het duidelijk dat Wilders ook zonder te winnen een groot deel van […]

Draghi’s geldpers

Het wordt bedenkelijk wanneer we de door Draghi's metaforische geldpers in gang gezette kapitaalstroom proberen te volgen

Twee maanden geleden is de Europese Centrale Bank (ECB) begonnen met haar Public Sector Purchase Programme. In de volksmond zegt men dat Draghi de geldpers heeft aangezet. Dit is natuurlijk een nogal onbeholpen manier van spreken. De totale waarde van alle euro-biljetten in omloop is ruim 900 miljard euro, en veel meer zal dat niet worden, ondanks het feit dat Draghi 1140 miljard nieuwe euro’s in de economie pompt. Het geld dat hier gecreëerd wordt is niet tastbaar; het circuleert vooral in het financiële systeem.

Dijsselbloem versus democratie

De vorige week onderschreven overeenkomst lost de Griekse financiĆ«le problemen niet op en dat weet Dijsselbloem

De vorige week overeengekomen verlenging van het Griekse noodkrediet werd in Nederland en Duitsland onthaald als een overwinning van de noordelijke begrotingsdiscipline op het spilzieke zuiden, dat haar rekeningen het liefst met ons belastinggeld betaalt.

Nooit meer werken

Is het niet mogelijk een samenleving te creƫren waarin werkloosheid juist een teken van welvaart is?

Een week of twee geleden sprak Lodewijk Asscher op een congres in Den Haag over automatisering. Hij schetste een verontrustend beeld: het zou wel eens zo kunnen zijn dat er in de toekomst voor veel mensen geen betaald werk meer is.

Klimaatverdrag alleen is niet genoeg om tij te keren

De kans op een succesvolle klimaattop is groot, maar voor de wereld zou het wel eens te laat kunnen zijn.

Op 23 september vindt in New York de volgende VN-klimaattop plaats. De verwachtingen zijn niet hooggespannen, des te meer omdat Ban Ki-moon de aandacht vooral op de top van 2015 in Parijs heeft gevestigd. Op die top hoopt hij na twintig jaar onderhandelen eindelijk de uitstoot van broeikasgassen te reguleren middels een bindend verdrag ondertekend door alle lidstaten.

Ferguson biedt een vooruitblik op wat Europa te wachten staat

'Hoewel de dominante scheidingslijn in Europa niet tussen blank en zwart loopt, zou het een vergissing zijn de rellen in Ferguson als een louter Amerikaans fenomeen te beschouwen'

Na bijna twee weken lijken de rellen in Ferguson hun momentum verloren te hebben, maar in die twee weken hebben ze heel wat indrukwekkende beelden geproduceerd, waarop een blanke politiemacht te zien is die met militaire uitrusting tegenover een vrijwel ongewapende zwarte bevolking staat. Schokkende beelden, ook voor ons; maar in de VS des te meer, omdat ze daar deel zijn van een geschiedenis van institutioneel racisme. Op sommige momenten lijkt deze geschiedenis zich samen te ballen in een gebeurtenis die het onrecht voor iedereen leesbaar maakt – voor Ferguson was er Trayvon Martin, en daarvoor Troy Davis, de Jena 6 en Rodney King. Meestal blijft de rol van racisme echter verborgen onder een discours van criminaliteit: als iemand de wet breekt heeft de politie nu eenmaal het recht om in te grijpen, en met racisme heeft dat beslist niets te maken.

Pedofilofobie

Het ligt in het wezen van een democratische samenleving dat we ook samen moeten leven met mensen die anders zijn dan wijzelf, met mensen die ons angst inboezemen, zelfs met mensen waarvan we walgen

2014 is een slecht jaar voor de Nederlandse pedofiel. Het begon in februari met de ophef rondom zwemleraar Benno L., die tot misnoegen van de overige Leidenaren besloot zich in hun stad te vestigen. In april sprak de Hoge Raad zich uit tegen vereniging MARTIJN, waarmee deze organisatie definitief verboden werd. En nu is er de onrust rondom Sytze van der V., die na een lange zoektocht in een flat boven een kinderdagverblijf in Amersfoort is komen wonen. Maar hoewel de strafbare handelingen van Benno L., Sytze van der V. en Ad van den Berg – de voormalige voorzitter van MARTIJN – buiten kijf staan, is het de vraag of deze periodiek opduikende hysterie veel met kindveiligheid te maken heeft.

Universiteit wordt diplomafabriek

Onderwijs is geen collectieve investering meer in het denkniveau van de bevolking

De afschaffing van de studiefinanciering is niet zo maar een bezuinigingsoperatie. Er schuilt een fundamentele verandering in de functie van de universiteit en wetenschap achter. Het is een ideologische ingreep, betoogt Dennis Schep.

Waarom ik op 22 mei niet naar de stembus ga

Ik weet dat mijn stem nauwelijks waarde heeft: Europa stemt voor een parlement, maar de macht ligt ergens anders

Wellicht wist u het al, maar op 22 mei vinden de Europese Parlementsverkiezingen plaats. Al zou het goed kunnen dat u dat helemaal niet wist, want de verkiezingskoorts lijkt tot op heden ver te zoeken. De houding van de doorsnee kiezer zweeft tussen desinteresse en wantrouwen; een wantrouwen dat niet geheel ongegrond is met het oog op de laatste Europese regeringstermijn, waarin een enorme verplaatsing van rijkdom heeft plaatsgevonden – van Noord naar Zuid, maar bovenal van mensen naar banken. De burger is boos, Europa is in de verdediging, en pro-Europese politici herhalen tot vervelens toe het bekende mantra: Nederland is een exportland, en Europe is good for business.

De stille revolutie

Steeds meer mensen proberen hun eigen betere wereld te maken, zonder de overheid

Marx en Engels zagen de staat als een instrument van de heersende klasse. In het Communistisch Manifest beschrijven ze de moderne staatsmacht als een middel dat de bourgeoisie bezet heeft om de uitbuiting van het proletariaat van een juridisch kader te voorzien.

Meer zien