Sociaal wetenschapper

Doutje Lettinga studeerde geschiedenis en internationale betrekkingen in Amsterdam en Istanbul, en promoveerde in 2011 als sociologe aan de Vrije Universiteit van Amsterdam, met als specialisatie gender, migratie, religie en non-discriminatie in de EU. Sindsdien werkt Doutje als onderzoeker en strateeg op internationale mensenrechtenkwesties. Ze is Senior Fellow van Humanity in Action en mede-oprichter van de Doetank. In haar vrije tijd reist Doutje graag de wereld rond.

Apple als voorvechter van mensenrechten?

Over de zaak FBI versus Apple die zeer belangrijk is voor onze rechten op privacy, een eerlijk proces en vrijheid van meningsuiting. De voorlopige uitspraak in hoger beroep is op 22 maart

Het botert niet tussen Apple en de FBI. Tot voor kort werkte de technologiemagnaat nog regelmatig samen met de overheid door informatie te verstrekken over een account of een (verloren) apparaat. Maar een recent verzoek van de FBI om te helpen de code van een iPhone te kraken ging Apple een brug te ver, met een rechtszaak […]

Europese rechters steunen privacyvoorvechters in surveillancezaak

Over een belangrijke uitspraak van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens over een surveillancezaak in Hongarije, waar ook Nederland mee te maken krijgt

In Nederland is er een draconische wet in de maak die de inlichtingen- en veiligheidsdiensten bevoegdheden geeft tot mogelijke massasurveillance, zonder dat er een rechter aan te pas komt. Meer dan vijfhonderd kritische reacties stroomden binnen op het eerste conceptvoorstel (Wiv 20xx) dat de baan vrijmaakt voor ongerichte en willekeurige onderschepping van communicatiegegevens, ook van […]

De onvrije democratie als deel van de Europese Unie?

De EU kijkt lijdzaam toe hoe er een autoritaire staat binnen haar grenzen wordt doorgevoerd

We kennen de directe democratie, de sociaaldemocratie, de liberale democratie en nu ook de onliberale democratie. In een toespraak van juli 2014 kondigde de Hongaarse premier Viktor Orbán aan de liberale democratie te willen vervangen door deze laatste vorm, waarbij hij landen als China, Rusland en Turkije als exemplarisch opvoerde. Terwijl de Europese Unie zichzelf in de wereld neerzet als lichtend voorbeeld van democratie, mensenrechten en rechtsstaat, kijkt ze lijdzaam toe hoe er een autoritaire staat binnen haar grenzen wordt doorgevoerd.

Mensen beschermen gaat niet als je mensenrechten negeert

'Blijkbaar overzien we in onze onwetendheid of ons na├»eve vertrouwen in de overheid evenmin de gevolgen van surveillance voor onszelf en onze rechtsstaat'

Als iemand gevoel voor timing voor heeft dan is het wel Andrew Parker, hoofd van de Britse veiligheidsdienst MI5. Direct na de moord op de redactie van Charlie Hebdo sprak Parker zijn zorgen uit over de toenemende terreurdreiging in Groot-Brittannië en de afnemende bevoegdheden van zijn eenheid om die te voorkomen. Parker: “We hebben privacy allemaal hoog in het vaandel staan – en niemand wil dat die onheus en onnodig wordt geschonden. Maar ik wil geen situatie waarin die privacy zo absoluut en heilig is dat terroristen en anderen met kwade bedoelingen zelfverzekerd kunnen opereren zonder zich zorgen te hoeven maken om opgespoord te worden.”

Burgerplein in Hongkong wordt een historische plek

Knelpunt: Terwijl de wereld razendsnel globaliseert, privatiseert en verstedelijkt, is ons mensenrechtenraamwerk primair gericht op nationale overheden

De Occupy beweging op Westerse beurspleinen, de Gezi-park protesten in Istanbul, de revoluties in de Arabische miljoenensteden, en nu de studentendemonstraties in Hongkong: Stadspleinen vormen het epicentrum van protest en democratische verandering. Maar de publieke ruimte als plek waar je je rechten en vrijheden kunt genieten en uitoefenen staat op de tocht. Een korte schets van een aantal sluipende bedreigingen uit een nieuwe essaybundel over mensenrechten in een verstedelijkte wereld.

Rebellen zonder doel

We zien ze als vandalen maar zijn rellende jongeren niet eigenlijk politieke gevangenen?

Relschoppers die in 2011 tekeer gingen in de Engelse steden deden dat niet alleen maar voor kick. Hun woede tegen de politie, na de dood van een jongen door politiekogels, was wel degelijk politiek gemotiveerd. Maar wat als het ook echt zo gezien wordt? Doutje Lettinga schetst een dilemma voor mensenrechtenorganisaties.

Poetin’s anti-homo hetze

En de selectieve verontwaardiging van Nederlanders

De verontwaardiging in het Westen was groot toen de Russische polstokhoogspringkampioene Jelena Isinbajeva Poetin’s anti-homo ‘propaganda’ wetgeving verdedigde. “Als we toestaan om al deze dingen op straat te promoten”, zo vertelde ze de internationale pers, “zijn we erg bang voor ons land omdat we onszelf beschouwen als normale mensen. Bij ons leven mannen met vrouwen en vrouwen met mannen”. Iedereen mag homo of lesbienne zijn, zolang men dat maar niet in het openbaar uit want dat getuigt van weinig respect voor vaderlands’ wetten. De Russische cultuur is wellicht gewoon anders dan die van overige Europese volken, voegde Isinbajeva nog toe.

Assimilatie en neoliberalisme: een dodelijke combinatie in de zorg

Minister Schippers wil overheidsvergoeding voor tolken in de gezondheidszorg afschaffen

Vanavond stemt het parlement over een amendement van Kamerleden Arib (PvdA) en Voortman (Groen Links) om de overheidsvergoeding voor tolken in de zorg te behouden. Minister Schippers van Volksgezondheid wil deze vanaf 2012 afschaffen omdat ‘patiënten zelf verantwoordelijk zijn voor het beheersen van de Nederlandse taal’. Dit getuigt van een neoliberale opvatting van een terugtrekkende overheid die dwingende culturele voorwaarden stelt aan burgerrechten. Een dodelijke combinatie, met name in de zorg, waardoor grote groepen patiënten worden uitgesloten en kwalijke praktijkproblemen ontstaan.