Student geneeskunde

Esra Seval Dede studeert Geneeskunde aan de Universiteit van Amsterdam, schrijft voor Frontaal Naakt en Oneworld. Vertelt verhalen voor Mezrab. Schildert portretten, het liefst na middernacht. Kan een heel samowar Turkse thee in haar eentje opdrinken.

Single en klaar voor een nieuwe politieke romance

Als er niet snel een partij opstaat waar mijn hart sneller van gaat kloppen, dan wordt mijn stem in maart waarschijnlijk een strategische. Zie het als 'friends with benefits'

Mijn beide ouders hebben tijdens de verkiezingen in Turkije op de AK-partij gestemd. Ze zijn met een bus, gefinancierd door de partij, naar Rotterdam gegaan om vol trots op deze partij te stemmen. Mijn vader heeft zelfs het gezicht van Recep Tayip Erdogan als screensaver op zijn telefoon en het verkiezingsliedje als ringtone. Het was […]

Debat Armeense kwestie: vrouwen niet welkom

Vandaag zal er in een kleine moskee in Osdorp een debat georganiseerd worden, een debat over de Armeense kwestie.

Vandaag zal er in een kleine moskee in Osdorp een debat georganiseerd worden, een debat over de Armeense kwestie. Toen ik dit Facebook event doorgestuurd kreeg, was ik al vrij snel geïnteresseerd. Het gebeurt namelijk niet vaak dat een Turkse organisatie, buiten het gedenkseizoen om, zulke evenementen organiseert. Ik kwam echter vrij snel van een […]

Ramadan, loempia’s en Hollands ontbijt

'De integratie is mislukt, hoor ik mensen steeds vaker zeggen. Ik begrijp deze mensen niet'

Het weekend voor ramadan is het vaak druk bij ons thuis. De vrouwen van de buurt druppelen langzaam binnen en beginnen aan twee dagen vol voorbereidingen. Er worden verschillende deeggerechten gemaakt. Honderden aubergines, paprika’s en wijnbladeren worden gevuld. Liters thee worden gedronken, pakken sigaretten opgerookt en roddels uitgewisseld. Het zijn de laatste dagen voordat de […]

Mag de genuanceerde Turk ook wat zeggen?

We zijn verdeeld en dat maakt het makkelijk om overheerst te worden.

Bij ons thuis is het verdeeld. Mijn ouders zitten aan de salontafel en hebben geen flauw idee wie Ebru Umar is. Ik laat een foto zien, maar er brandt geen lampje. “Ze ziet eruit als een Kemalist”, zegt mijn vader. “Kemalisten zijn niet te vertrouwen, goed dat ze is opgesloten”. Mijn vader is weer eens […]

Ben ik te verkaasd?

Mijn ouders hebben zich nooit afhankelijk willen voelen

Het duurde een tijd voordat ik realiseerde dat er iets mis was met hem. Ik kan mij niet meer herinneren wanneer het precies begon. De jaren dat hij als een normaal kind opgroeide ben ik al lang vergeten. Op een dag stopte hij met praten. Mijn ouders zaten voor hem geknield met een zak snoep. […]

Geen Turkse vlag op mijn profiel

Vlaggen zijn gevaarlijk. Vlaggen creëren verdeeldheid.

Stel je voor. Je ziet iemand op de vlag van jouw vaderland staan. Wat voel je? Stel je voor. Hij steekt de vlag in brand. Wat voel je nu? Voel je woede? Verdriet? Het zijn vragen die ik vaak stel aan iemand om ze beter te leren kennen. Vooral aan Turken. Vaak krijg ik de […]

Botsen om Turkije

'Turken in Nederland hebben een vertekend beeld van de gebeurtenissen'

Ze sloeg bijna haar kopje thee omver. “Op wie heb jij nou gestemd, ik wil het nu weten,” riep ze vanaf de andere kant van de kamer. Haar vader probeerde vooral de thee te redden in onze discussie. Mijn nicht, een gepassioneerde tandheelkundestudent aan de universiteit van Ankara, probeerde een bekentenis uit mij te krijgen. De woonkamer was al een tijd stil geweest, maar ik had aan haar blik gezien dat ze niet klaar was met mij. “Je weet er niks over, ik woon er middenin,” zei ze.

Geen plek voor chador, niqab of burqa in mijn islam

Mannen zijn niet de duivel op aarde, ook vrouwen voeden deze ongelijkheid

Al een week dwaal ik rond in de stoffige straatjes van Sorgun, de kleine stad waar mijn ouders vandaan komen. Nieuwe winkeltjes en nieuwe mensen. Voornamelijk Syriërs. Kinderen die luid in het Arabisch met elkaar kwebbelen op straat. Het is allemaal nieuw voor mij. Sorgun, een stad van 50.500 inwoners in het inner-Anatolisch gebied in Turkije, heb ik altijd heel typisch gevonden. Mode kwam er altijd jaren later en westerse muziek was nergens te bekennen. Ik waande me altijd voor even in een andere wereld.

Een vrijgezelle moslima gaat niet zomaar uit huis

Ik leef in een land waar mijn gemeenschap te sterk is, waar familie boven alles komt

Toen ik de sleutels van mijn appartement had opgehaald, duurde het nog een week voordat ik mijn ouders ermee confronteerde. Ietwat nerveus zaten zij voor mij in de woonkamer. In mijn moeders gezicht zag ik verschillende scenario’s voorbij komen. Ze dacht waarschijnlijk dat ik een enorme schuld had bij de maffia, dat ik zwanger was of dat ik was geschorst van mijn faculteit. De paranoïde Turkse moeder zou alles kunnen verwachten. Diep van binnen voelde ik een vorm van wrok tegenover deze twee personen. In een ander leven zou dit gesprek heel anders verlopen.