Schrijfster

Eva Rensman schrijft over alles waarover ze zich verbaast, verwondert en het hoofd breekt. Eva Rensman schrijft ook columns voor tijdschrift Genoeg [zie: www.genoeg.nl] en op haar eigen site.

Rode knop tegen pesten

'Nu krijgen we eindelijk zicht op daders en slachtoffers,' meldde de school trots op een voorlichtingsavond

Pesten is hot. Er zijn televisieprogramma’s over, je kunt er armbandjes van kopen en iedereen roept er publiekelijk schande van. Aan de school de schone taak het op te lossen. Dat doet ze voortvarend. Kleuters moeten vanaf hun vierde rollenspelen doen en voortdurend voor de klas hun emoties uiten. Dat schijnt te helpen.

Gewonnen!

De helft was voor één postcode. De andere helft voor alle andere letters. 

Het eerste wat me opviel was dat alle gesprekken in de supermarkt erover gingen. Op straat hoorde ik niets anders meer en ook op school gonsde het de hele dag, Jongste kwam opgewonden naar huis rennen. “De postcodeloterij is op ons gevallen!”

Zacht velletje

Er zit een mol in onze tuin en zijn laatste uren hebben geslagen. Maar dat weet hij zelf nog niet

Het begon allemaal afgelopen zomer. Tussen de tegels, onder de hortensia, naast de rozen, overal bergjes aarde. Drie weken later begonnen de eerste klinkers naar beneden te zakken.

De spin

Het werd mij weer eens duidelijk waarom Nederlanders jonger dan 30 zo beroerd spellen

Jongste moet een werkstuk maken. Ze heeft een verfrommeld papiertje in haar tas waarop staat hoe het moet. Stap 1: kies een onderwerp. Stap 2: verzamel informatie, uit meer dan één bron. Stap 3: maak een hoofdstukindeling. Stap 4: schrijf het op. Daaronder staat een waarschuwing: maak het werkstuk zelf! Gebruik je eigen woorden! Als je overschrijft, krijg je een onvoldoende!!!

Bekeerling

Iedere avond als ik etensresten in de biobak kiep word ik overvallen door een intens tevreden gevoel

Ik was een halfslachtige scheider. Batterijen, glas en papier hield ik apart, maar de biobak gebruikte ik niet. Te smerig. Maar toen stond er ’s ochtends opeens een vrachtwagen in de straat, met draaiende motor. Misschien gaat er iemand verhuizen, dacht ik slaperig. Twintig minuten ronkte hij nog. Ik schoof de gordijnen open en zag mannen in oranje pakken blauwe containers uitladen. Voor elk huis één.

‘Wetenschappelijk onderbouwd’ daten

'Internet is beter... Dan heb je niet dat gedoe... Dat je iemand leuk vond en twee weken later ontdekte je dat hij korfbalde'

Een vriendin van mij wil een man. Ze had er één, maar die was vervelend en die heeft ze de deur uit gezet. Nu wil ze een nieuwe. En ze wist ook waar ze die ging zoeken. Op internet.

Supereten

Superfoods zijn super hip, maar sommige dingen kun je misschien beter niet weten. Dan maar eerder dood

Eten is in de mode. Je kunt geen blad openslaan en geen site aanklikken of je kunt wel iets lezen over iets wat je per se moet eten. De raarste dingen. Gestampte bijenpollen, schilfertjes van rode besjes uit de Andes, gemalen rauw gras, – nooit geweten dat je ook gekookt of gebakken gras kunt eten. Als je zulke superfoods niet eet, zeggen de aanhangers er dreigend bij, ga je vroegtijdig de pijp uit door allerlei enge ziektes.

Supereenden

De domme eenden maken hun nest aan de rand van de stad. De slimme eenden in de buurt van school

Er zitten eenden in de sloot, vlakbij de basisschool. Ik loop er bijna elke dag langs. De eieren zijn al uitgekomen, ze hebben voor de tweede keer dit jaar een nest. Op de brug blijf ik staan om te tellen. Negen kleine eendjes zwemmen achter de moedereend aan. Als ze even stilhoudt, rennen twee kleintjes de kant op. Je ziet ze bijna niet tussen het hoge gras. Ze zijn klein en donzig en bruin met geel.

Patat Kapsalon

Mijn nieuwsgierigheid werd aangewakkerd door wat anderen vertelden: '1800 calorieën,' zei een vriendin

Op een zaterdagavond at ik voor het eerst van mijn leven een patat kapsalon. Het was een lamlendige, grijze dag, niemand had zin om te koken dus aten we friet. Mijn tafelgenoten hadden shoarma of kebab of iets anders saais op hun bord. Nee, dan het mijne! Vol verwachting haalde ik de folie van mijn bakje af. De geur van knoflooksaus verspreidde zich door de keuken.

Ouderwets schelden

Ik merkte pas dat ik vroeger vloekte bij het leven toen mijn kinderen me na begonnen te praten

Vroeger vloekte ik bij het leven. Godverdomme, kut, klote, het rolde allemaal zo mijn mond uit. Soms wisselde ik het af met de oud-Hollandse traditie van schelden met ziektes en hield ik het op tering, klere en pokken.

Meer zien