Student en GroenLinks-lid

Frank Hemmes is 24 jaar en studeert momenteel Science & Security aan King's College in Londen. Hiervoor behaalde hij zijn bachelor Natuur- en Sterrenkunde aan de Radboud Universiteit in Nijmegen en een master Environment and Resource Management aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Frank is lid van GroenLinks, maar verkondigt desalniettemin zijn eigen mening. Ook is hij lid van blogcollectief Vrij-Zinnig.

Oproep van een langstudeerder

De onverholen minachting tegenover mijzelf en vele andere studenten, mag nu wel eens afgelopen zijn

Sijbolt Noorda, lang voorzitter van de Vereniging van Nederlandse Universiteiten (VSNU), stapte onlangs op en vond het bij zijn afscheid nodig om de bekende sneer naar studenten te maken. Studenten moeten nu echt ophouden langstuderende lanterfanters en flierefluitende vrijbuiters te zijn. Die tijden zijn toch echt achter ons, aldus Noorda.

Wilders kan Nederland wel uit de EU halen, maar de EU niet uit Nederland

De alternatieven komen feitelijk neer op schijnonafhankelijkheid op z’n Noors of economische isolatie op z’n Moldovaars

Er zit een interessant patroon in de verkiezingsretoriek van de PVV. Zoals Wilders zelf al toegeeft is de PVV een one-issue partij, en zal dat ook blijven. Dat dat ene issue vervolgens elke verkiezing weer anders is, moeten we dan maar even voor lief nemen.

Wie biedt de VVD wat intellectuele ontwikkelingshulp?

Blijkbaar is de boodschap van Occupy volledig aan de achter hun vergulde poorten verscholen liberalen voorbij gegaan

Een interessante bijkomstigheid van verkiezingen die na het zomerreces plaatsvinden, is dat het de gelegenheid schept de traditionele komkommertijd wat te doorspekken met gedurfde campagneretoriek. Door recentelijk in de Volkskrant te pleiten voor het de facto afschaffen van ontwikkelingssamenwerking neemt de VVD hier alvast een voorschot op.

G500: Redding van een generatie, of apolitieke parasiet?

Ik geloof niet dat G500 daadwerkelijk het probleem oplost dat zij aankaart

Terwijl de gevestigde politieke orde zich na het ineenstorten van verstandshuwelijk Rutte-I opmaakt voor de verkiezingsstrijd, is er tevens een nieuw fenomeen op het politieke toneel verschenen. Hiermee doel ik natuurlijk op onlangs opgerichte beweging (geen partij!) G500. Een beweging die, waarschijnlijk bij de gratie van het feit dat zij fris, nieuw en hip is, zich heeft mogen koesteren in de niet aflatende aandacht van de nationale media. Dientengevolge kunnen wij niet achterblijven.

Schijnverkiezingen

Dibi dient enkel nog als instrument om een referendum te laten plaatsvinden

De afgelopen dagen zijn wederom een bewijs dat het kan verkeren in de politiek. En snel ook. Werd een partij eerst nog geprezen voor het ‘nemen van haar verantwoordelijkheid’, zo halveerde zij nagenoeg in één dag in de peilingen. Voor het oog van de natie verwerd het feest der democratie tot een rancuneus schouwspel waar menig geforceerd verjaardagsdiner nog vrolijk bij afsteekt.

Liberalisering van de post een groot succes

De verontwaardiging van staatssecretaris Bleker over de honoraria van de bestuurders van PostNL is naïef. Deze zijn juist een teken dat de liberalisering geslaagd is

Hoewel het nieuws de afgelopen dagen toch vooral wordt beheerst door het schisma binnen een partij die minder vrijheid heeft voor afwijkende opvattingen dan haar naam doet vermoeden, was het toch een andere kop die mijn aandacht trok. En wel het bericht waarin staatssecretaris Bleker verkondigde dat de liberalisering van de post ‘absoluut geen succes’ was.

De joods-christelijke mythe

Door de symbolen van moderniteit en 'beschaving' te annexeren kan deze imaginaire joods-christelijke gemeenschap zich veilig superieur wanen aan halfwilde islamieten

Onlangs ontstond er in het land enige beroering naar aanleiding van enkele uitspraken van onze beminde premier. Op een congres van de Staatkundig Gereformeerde Partij betoogde hij dat het liberalisme wortelt in joods-christelijke beginselen. Dit is zeker een wonderlijke uitspraak, maar niet vanwege de reden die het meeste stof deed opwaaien.

Waar is de Welvaart?

We mogen een debat over de waarde van onze publieke voorzieningen dus niet laten smoren in de holle retoriek van doem en noodzaak

Het is crisis. Al een tijdje, inmiddels. En dus moet er bezuinigd worden. Er was al bezuinigd, maar nu moet er nog meer bezuinigd worden. Niet zoveel als in Griekenland, maar toch behoorlijk wat. De boodschap van de regering is simpel: “u wilt wel veel, maar er is geen geld”. Dus hup, AOW omhoog, sociale werkplaatsen eruit, studiefinanciering weg en de hypotheekrenteaftrek afgeschaft. Oh wacht, dat laatste natuurlijk niet. Dat is immers niet ‘solidair’ met de huizenbezitter.

Journalistiek: van Castricum tot Colvin

Journalisten doen verslag van gebeurtenissen, Rutger Castricum ís de gebeurtenis

Wanneer is iets journalistiek? Nadat Rutger Castricum op ouderwetse jaren-vijftig wijze door een onwillige burger onzacht van diens erf werd verwijderd, barstte de discussie daarover los. Wij kunnen dus niet achterblijven. Wellicht ben ik daar niet geheel de juiste persoon voor. Ik zit al enige tijd zonder televisie zit en mijn ervaring met PowNews beperkt zich tot die keer dat ik mijn ouders moest uitleggen waarom er voor elf uur op de publieke omroep een fallus tussen twee borsten geschoven werd. Een kwestie van smaak, wellicht.

Generaties, generalisaties en ander gezeur

Blijkbaar is er behoefte om de maatschappij te verdelen in overzichtelijke groepen, en 'generaties' voelen vast prettiger dan zoiets naars en ouderwets als een klassenmaatschappij.

Soms is iets opeens mode. U weet wel: leggings, flippo’s, bontkraagjes en Justin Bieber, allemaal waren ze opeens machtig interessant. Ook opinieland kent zulke modeverschijnselen. Zo verschenen er in de Volkskrant de afgelopen week opeens vijf stukken over ‘generaties’. Het één nog meer verwijtend dan het ander.

Meer zien