Journalist, publicist

Uitgever en hoofdredacteur van www.amerika.nl

Strijd om hoger minimum loon in VS biedt Democraten agenda

Het zou goed zijn om te erkennen dat je van het minimumloon simpelweg niet kunt leven, maar vertaalt zich dit ook in extra stemmen voor Hillary Clinton?

In de VS begint vandaag een campagne voor een minimumloon van 15 dollar. Het middel is sociale media en de campagne wordt gesteund door de vakbonden. Dat laatste lijkt een open deur maar dat is het niet. In Amerika zijn de vakbonden de laatste decennia uitgehold, deels door eigen falen. Hun grootste probleem is dat ze alleen voor eigen leden werken. Collectieve arrangementen die ook niet-leden ten goede komen, werden niet gewaardeerd. Het heeft geleid tot dikke contracten voor beperkte groepen.

De ramp die Hillary Clinton heet

Hillary is niet de toekomst, Hillary is het verleden van de Verenigde Staten

Morgen gaat Hillary Clinton officieel aankondigen dat ze kandidaat is in de presidentsverkiezingen van 2016. Het is een treurige dag. Hillary Clinton wordt een ramp voor de Democraten. Van de vele redenen daarvoor wil ik er drie uitlichten.

Nederland laat Obama in de kou staan

Daar staan we weer mooi te kijk als toonaangevend land op het gebied van mensenrechten

Nou vraagt Obama expliciet om onze hulp om het slepende probleem Guantanamo op te lossen, geeft Nederland (weer) niet thuis. Ik zeg ‘weer’ omdat onder Balkende wel de oorlog in Irak werd gesteund maar het verzoek om mensen op te nemen niet werd gehonoreerd. Ook bij Maxime Verhagen, destijds minister van ons gidsland, hoefde de VS niet op een gewillig oor te rekenen.

Hervorming omroepbestel? Hoezo?

Nederlandse omroepen worden niet meer op hun leden, maar op hun kwaliteit beoordeeld. En wie gaat die kwaliteit dan beoordelen?

Dat is dan de grote revolutionaire verandering: Nederlandse omroepen worden niet meer op hun leden beoordeeld maar op hun kwaliteit. Het zal wel aan mij liggen maar daarmee is toch de grond voor het publieke bestel weggenomen?

De les van Romney: zakenlui zijn waardeloze politici

Het doet ernstig twijfelen of zakelijke ervaring later in het Witte Huis ook maar iets oplevert

De post mortems van de Romney campagne zijn razend interessant. Ze laten niet alleen een campagne zien die in zichzelf gekeerd en niet rigoreus was, maar ook één die slecht georganiseerd was.

Amerika is helemaal niet zo verdeeld

Deze overwinning is zo belangrijk omdat Obama wel een deal kan maken met weldenkende Republikeinen 

Als je krantencommentaren leest zou je denken dat Amerika na de ruime overwinning van president Obama hopeloos verdeeld is en blijft. Dat is helemaal niet het geval. Mitt Romney kwam pas weer in beeld als serieuze kandidaat toen hij naar het midden opschoof en redelijk werd. De grote verliezers van deze campagne zijn de extremisten: de christelijk fundamentalisten die abortus als enig thema hebben en onzin uitkramen over verkrachting en homo’s, en de thee radicalen onder leiding van de nu ietwat afgebrande Paul Ryan die de overheid willen afschaffen.

Het was een mooie week voor Obama

Kijk naar de debatten van 1984, 1992, 1996, 2000 en 2004. Allemaal presidenten die in het eerste debat onderuit gingen en later wonnen

Nog maar even bewijs voor de relatieve waarde van het debat deze week, volgens zowat iedereen maar in elk geval de interpreteerders, gewonnen door Mitt Romney.

Romney is zo authentiek dat het pijn doet

Hij is geen kandidaat meer die president wil worden, maar vooral iemand die niet wil verliezen

Ik weet niet wat me meer verontrust, de stupiditeit van Romney of sommige van de commentaren op wat hij heeft gezegd. Over Romney verderop. Commentaren zoals die van Obama “we can’t afford a president who says: my job is not to worry about 47 percent of the American people” zijn bijna even dom, zou ik zeggen.

Blunder? Nee, een waarheidsmomentje voor Romney

Het geeft fantastisch aan wat de kloof is tussen lui als Romney en zelfs de achterban van zijn eigen Republikeinse partij

In 2008 maakte Barack Obama, off the record, een onverstandige opmerking over God, guns en haat, oftewel de ingrediënten van het rurale leven in Amerika waarmee hij helemaal geen band had. Hij zei het in Pennsylvania om te proberen te verklaren waarom deze mensen zich steeds maar waar door Republikeinen lieten bedriegen.

De déconfiture van de lachende premier

Kies voor uw volksvertegenwoordiger, niet voor een premier

Ruttes ordinaire bangmakerij, voor ‘de socialisten’ en nu voor ‘de PvdA’, markeert het treurige einde van de vrolijke, uitdagende man die mislukte als premier van een regering zonder visie maar met foute vrienden. Niets, letterlijk niets, heeft Rutte te bieden en dat is precies de reden dat hij terug moet vallen op een negatieve campagne. Met 130 rijdt hij zichzelf de sloot in.

Meer zien