Hafez Ismaili m'Hamdi heeft aan t Koninklijk Conservatorium Jazz gitaar gestudeerd en is werkzaam als docerend en uitvoeren musicus. Verder heeft hij wijsbegeerte in Leiden en Utrecht gestudeerd en werkt nu als promovendus aan de ErasmusMC afdeling Medische Ethiek en Filosofie.

Blijft Nederland blind voor het verdriet van de Palestijnen

'Hoeveel Palestijnse eieren mogen er gebroken worden om de Israëlische omelet te bakken.'

In Gaza draait de vleesmolen van zelfverdediging op volle toeren. Operatie Protective Edge heeft tot nu toe aan Palestijnse zijde meer dan 1.000 slachtoffers geëist. Meer dan 6.000 zijn er gewond geraakt. Meer dan 3.000 woonhuizen zijn vernietigd. Ziekenhuizen, klinieken en scholen worden voortdurend gebombardeerd. Een humanitaire ramp waar het onderscheid tussen Hamas strijders en burgers, het onderscheid tussen mannen en vrouwen en het onderscheid tussen ouderen en kinderen niet meer dan statistiek is. Bij het vallen van zoveel onschuldige slachtoffers door Israëlisch militair ingrijpen rijst de vraag; ‘welke partij gebruikt onschuldige burgers nou werkelijk als menselijk schild?’

Redelijk racisme

De vraag is: wat voegt het woord Marokkaan toe, daar waar het woord crimineel lijkt te volstaan?

Vergeef het me als ik niet volledig kan meegaan in de golf van euforie die het land in rap tempo heeft overspoeld. Uiteraard was de Marokkaan in mij beledigd en de Nederlander in mij vol schaamte toen ik Wilders zijn partijleden zag dirigeren naar de ‘minder, minder!!’ apotheose. En het is vanzelfsprekend dat hier een grens werd bereikt waar geen mens zonder afstand te doen van zijn fatsoen overheen kan stappen. Dit alles onderstreep ik en het monolitische ‘nee’ dat nog steeds echoot in de samenleving geeft aan dat de grenzen van het toelaatbare nog steeds bewaakt worden.