Gemeenteraadslid

Heini Peters is in het dagelijks leven Coach-Vestiging bij Vluchtelingenwerk Nederland

Publicaties


Wilders verstopt de geschiedenis van Pasen

Eigenlijk zou het Paasfeest, zoals we dat anno 2017 vieren, helemaal geen Pasen mogen heten. De Britten en Duitsers hebben veel passender namen: Ostern en Easter.

Kwaad was hij weer eens. Nee woedend. Kamervragen moesten er weer gesteld worden. Want na lang zoeken had hij weer eens iets gevonden dat de islamisering van Nederland moest bewijzen. Wild vlogen zijn vingers over het toetsenbord. Of de minister het bericht in het Algemeen Dagblad ook gelezen had. Het bericht dat katholieke en protestantse […]

Een PVV’er die zegt: ‘Ik geloof in het goede van de mens’

Zeggen dat je in het goede van de mens gelooft, betekent voor mij dat je ieder mens zonder vooroordeel beschouwt.

Gisteren kwam ik op een Facebookpagina vol PVV-stemmers een naam tegen die mij aansprak. Aansprak omdat de naam voorkomt in mijn geboortedorp. Ik bekeek het profiel en daaruit bleek dat de persoon afkomstig is uit datzelfde dorp. Een groot dorp, waar nooit veel moslims hebben gewoond en nog steeds weinig moslims wonen. Ook zij zou […]

Ik hoop dat ‘gelukzoekers’ in ‘gelukvinders’ veranderen

Een vooruitblik op 2017

31 december. De dag bij uitstek om terug te blikken op een voorbij en vooruit te blikken op een nieuw jaar. 2016. Een jaar dat begon met berichten uit Keulen. Honderden asielzoekers zouden vrouwen en meisjes hebben aangerand, verkracht en bestolen. Achteraf bleken het enkele tientallen Noordafrikanen te zijn, die inderdaad asiel aangevraagd hadden in […]

Niet alles is wat het soms lijkt

Onze maatschappij is het toch nog waard samenleving te noemen

Vandaag moest ik plotseling naar het ziekenhuis. Mijn moeder van bijna tachtig had longklachten en haar buurvrouw had haar weggebracht. Onze auto was niet thuis, dus ik ging met het openbaar vervoer. Ik woon in een klein dorpje in de Achterhoek en het ziekenhuis staat in de “grote” stad Doetinchem. Bij het station moest ik […]

27 jaar geleden geloofde ik nog in wereldvrede

Maar nu vrees ik dat een wereldoorlog dichterbij is dan ooit

9 november 1989. Ik was 25 jaar. De Muur viel. Euforie in de westerse wereld. De democratie had het gewonnen van het communisme. Blijheid in Oost-Europa. Men was vrij. De Koude Oorlog, die ik zelf van zó dichtbij had meegemaakt, was voorbij. De wereld zou in vrede leven. Oost en West. Samen verder. Bouwen aan […]