Eyes on Animals

"The question is not, Can they reason? nor, Can they talk? but, Can they suffer?" Deze redenatie van filosoof Jeremy Bentham verwoordt voor mij de kern waarom ik mij inzet voor verbetering van het welzijn voor dieren. Ik wil opkomen voor de belangen en natuurlijke behoeften van wezens die niet voor zichzelf kunnen opkomen. Dat maakt voor mij een vanzelfsprekend onderdeel uit van het streven van een duurzamere samenleving.

In 2010 ben ik als bestuursvoorzitter begonnen bij de internationaal opererende inspectieorganisatie Eyes on Animals. Inmiddels ben ik (als vrijwilliger) verantwoordelijk voor het on-en offline communicatiebeleid en de portefeuille paardenwelzijn.

Van opleiding ben ik journaliste en al heel wat jaren werkzaam aan Tilburg University in diverse functies. Zo was ik eindredacteur van een internationale onderzoekssite rondom m.v.o. & ethisch investeren en valorisatiemanager van het onderzoekscentrum Tilburg Sustainability Center. Sinds vorig jaar ben ik persvoorlichter op het gebied van onderzoek van de faculteit Geesteswetenschappen.

Tot slot: vanwege mijn duurzame idealen en inzet voor dierenwelzijn versterk ik vaak de kieslijsten van de Partij voor de Dieren – zo ook in 2015 voor de Provinciale-Statenverkiezingen in Noord-Brabant.

Brandbeveiliging in veestallen móet beter

Er zijn genoeg dode dieren in stalbranden gevallen. Staatssecretaris Van Dam mag de ruim anderhalf miljoen dode dieren die de afgelopen acht jaar vielen niét laten rusten.

Tienduizend varkens zijn gestikt, levend verbrand. Buurtbewoners getuigden van het gegil van de varkens, opeengepakt in de brandende stallen in Oirschot. Een deel kon elkaar niet eens bevechten om lucht, niet vertrappen. Er was geen enkele vluchtpoging mogelijk voor veel moedervarkens, die vele dagen slijten ingeklemd tussen stangen, gedwongen om te baren en te zogen. Hoe […]

Maak een einde aan de wetteloosheid op Nederlandse paardenmarkten

Over het ontbreken van de meest basale dierenbescherming, die ook nog eens risico's voor de volksgezondheid meebrengt

De landelijke politiek moet een einde maken aan de “wildwest-situatie” op paardenmarkten in Nederland. Jaarlijks worden daar duizenden paarden verhandeld terwijl basale wettelijke en dierenwelzijncontroles ontbreken. Er is geen paspoort- en chipcontrole van paarden, adequate medische keuringen ontbreken, handelaren worden niet geregistreerd, evenmin als welk paard van wie is. Bovendien worden belangrijke eisen van de Europese Transportwet structureel niet gehandhaafd. Allereerst zijn de paarden de dupe. Maar deze wetteloosheid versterkt ook de mogelijkheden tot voedselfraude en brengt zelfs risico’s voor de volksgezondheid mee wanneer deze paarden worden geslacht en in de voedselketen belanden.

Dijksma negeert dierenwelzijn

Nederland moet moreel standpunt innemen: géén import wreed paardenvlees

“Afgrijselijk” en “om kotsmisselijk van te worden”. Zo beoordeelde Minister Schippers vorig jaar de dagen- tot wekenlange martelgang die paarden in Noord- en Latijns-Amerika doormaken om geslacht te worden voor de Nederlandse consument. En Landbouwstaatssecretaris Dijksma beaamde dat. Toch ontraadde Dijksma bij het Kamerdebat afgelopen week bijna alle moties waarover 27 januari gestemd wordt. Extra dierenwelzijnseisen, laat staan een import-moratorium, zouden in strijd zijn met het WTO-vrijehandelsverdrag. Eyes on Animals ziet wél kansen om dierenwelzijn te verbeteren. Als de Nederlandse politiek die laat schieten, laten we ook onze morele maatstaven los.