Emeritus hoogleraar Gezondheidszorg

Ivan Wolffers (1948) studeerde af als arts. Sindsdien schrijft hij over medische onderwerpen, variërend van medicijnen tot zijn eigen prostaatkanker. Hij promoveerde in de medische antropologie en werd in 1989 benoemd tot buitengewoon hoogleraar aan de Vrije Universiteit in Amsterdam waar hij tot zijn emeritaat in 2014 Gezondheidszorg en Cultuur doceerde.

Publicaties

  • Broer van God

    Oktober 2017

  • Als de tijd voor altijd stil zou staan

    2015


Ik reken erop dat je de medicijnen levert die me in leven moeten houden

'Moet je als patiënt het halve land opbellen voor pillen die nergens meer te krijgen zijn, hopend dat ze ergens op het nachtkastje liggen van iemand die net dood is en ze niet meer nodig heeft?'

“Nee, het kan echt niet eerder”, zei de jonge vrouw die bij de apotheek werkt en per ongeluk die middag mij aan de telefoon kreeg. Ik, een verontruste man die opbelde omdat het witte bestelbusje van de apotheek nog niet was langs geweest om het medicijn tegen de kanker te brengen. Al drie dagen deed […]

De ecologie van de hype

Normaal worden geneesmiddelen niet tot de markt toegelaten als hun effectiviteit niet is aangetoond. Maar, hebben mensen met kanker daar nog wel de tijd voor?

In een interessant artikel van Vinay Prasad in BMJ van oktober 2017 stelt hij de vraag ‘verbeteren kankermedicijnen het overleven of de kwaliteit van leven?’ En op welk moment in het onderzoeksproces hebben we die informatie precies nodig? Voordat ze gebruikt gaan worden door mensen met kanker of erna? Je zou zeggen dat we dat […]

Wie is er verantwoordelijk voor het ziek worden door roken?

In hoeverre kunnen we in deze wereld van continue verleiding om te consumeren spreken van vrije wil?

Om eerlijk te zijn was ik niet verbaasd dat het Openbaar Ministerie vier tabaksproducenten niet gaat vervolgen, hoewel ik natuurlijk wel op een wonder gehoopt had. Aan veel verontruste Nederlanders valt dat niet uit te leggen, maar als je kijkt naar het groeiend aantal zaken waarin individuen producenten aanklagen omdat ze gezondheidshinder ondervinden van de […]

De herleving van racistische wetenschap

Hoe komt het dat allerlei achterhaalde ideeën uit de negentiende eeuw tegenwoordig weer opgerakeld worden?

Wetenschappers die vanuit een racistisch perspectief naar de ontwikkeling van de mens kijken zijn er altijd geweest. Ik dacht dat we er klaar mee waren, dat we ons weer met feiten bezig zouden houden, de interpretaties waardenvrij houden en dat dachten de meeste andere wetenschappers ook, maar hoe komt het dat ze weer helemaal terug […]

Diversiteit als voorwaarde om te overleven

Het gaat in de evolutieleer nooit over het verdunnen van bloed of over het beschermen van zulke bijzondere genen. Voor een theorie daarover moet je in ‘Mein Kampf’ zijn

Al te lang schrijf ik over kanker en dood, maar eigenlijk heb ik het liever over het leven en hoe het altijd maar voortgaat. Bovendien zie ik de afgelopen maanden in toenemende mate artikelen in de media waarin meningen verkondigd worden over het nut van eugenetica en de angst voor verdunning van bloed. Bij veel […]

Ik kan niet meer in Sinterklaas geloven

De afgelopen week ben ik het geloof in het Nederlandse verzoeningsfeest dat eindigt met geschenken en een suikervergiftiging kwijtgeraakt

Deze week heb ik geen goed nieuws. Het gaat niet goed met me en dat komt omdat ik niet meer in Sinterklaas kan geloven. Elk land kent zijn eigen feest om tegen het einde van het jaar de balans op te maken. Hebben we het in het afgelopen jaar goed gedaan of juist slecht? Vieren […]

Zwarte Piet is helemaal geen symbool

Het Sinterklaasfeest is een toneelstuk dat we elk jaar weer opvoeren, zoals er zoveel zijn

Telkens zie ik in de Zwarte Piet-discussie het woord symbool opduiken. Het schijnt volgens sommigen symbool te staan voor iets ouds en gezelligs. Daarom zouden we er recht op hebben het te vieren zoals dat altijd gebeurde. Hoezo? Zwarte Piet is helemaal geen symbool, maar een deelnemer aan het theater dat elk jaar gedurende drie […]

De ouderwetse mannelijke medische visie moet doorzien en veranderd worden

Het gebruik van geneesmiddelen heeft niet alleen een biologische kant, maar wordt ook bepaald door wat we maatschappelijk als een probleem hebben leren te zien. De motivatie voor het schrijven van Ivan Wolffers nieuwe roman ‘Broer van God’ komt hier vandaan.

In 1969 verscheen het boek ‘Our bodies, ourselves’ van een Amerikaans vrouwencollectief dat hun lichaam voor zichzelf opeiste. Was dat dan niet van hen? Nee, zeker niet. Het waren mannen die bepaalden wat ermee moest gebeuren. Vrouwen moesten kinderen voortbrengen en dat leerde ik als jonge medische student in die tijd dan ook. Dat gebeurde […]

Seks is niet zo maar vanzelf lekker

Ik zou graag een beetje biologie-onderwijs aan de #MeToo-discussie toe willen voegen

Eten en seks  zijn de twee grootste prioriteiten in ons leven. Wie niet eet redt het niet. Gelukkig is wereldwijd gedurende de afgelopen twee eeuwen de armoede afgenomen en is tegelijkertijd de voedselzekerheid toegenomen. Onder andere daardoor leven mensen langer, anders zou de gemiddelde te verwachten levensduur in korte tijd teruglopen. Het zoeken naar eten […]

Je krijgt bij de huisarts geen abortuspil, maar we zingen wel het Wilhelmus

Het kabinet offert graag die pil op voor vlotte conservatieve samenwerking

Hoe is het mogelijk dat het eerste dat het nieuwe kabinet zo ongeveer doet, gebruik van de abortuspil door de huisarts onmogelijk maken? Het gaat om mifepriston, een veilig en effectief middel om een abortus te doen – dat de controle over het wel of niet kinderen krijgen dichter bij vrouwen brengt. Die vier mannen […]

Meer zien