oud-ambassadeur

Na mijn studie, theoretische economie en sociologie, aan de Nederlandsche Economische Hogeschool, nu Erasmus Universiteit, was ik voor UNESCO verbonden aan een onderzoeksinstituut in Rio de Janeiro, Brazilië [1967-1070]. Daarna werkte ik tot mijn pensionering in tal van functies voor het Ministerie van Buitenlandse Zaken [1970-2003].
Als plaatsvervangend bewindvoerder in de Aziatische Ontwikkelingsbank, Manilla, Filippijnen, vertegenwoordigde ik de Scandinavische landen, Finland, Canada en Nederland [1975-1977]. Aansluitend was ik adviseur van de Nederlandse bewindvoerder in de Wereldbank, Washington DC [1977-1980]. Teruggeroepen naar het ministerie kreeg ik de leiding van de Directie Financieel-Economische Zaken van het ministerie en ontwikkelingssamenwerking [1980-1987], met een gelijktijdige functie van Chef van de Interne Accountantsdienst [1985-1986].
Daarna was ik ambassadeur in Jemen, Tanzania, Comoren, Mauritius, Madagaskar en Saudi Arabië [1987-2000]. Ik sloot mijn ambtelijke carrière af als adviseur buitenlandse aangelegenheden van de minister-president van de Nederlandse Antillen [2000-2003].
Na mijn pensionering [maart 2003] houd ik mij bezig met het bevorderen van een rechtvaardige en duurzame vrede op basis van het internationaal recht tussen Israël en Palestina. Ik was bestuurslid van de stichting Stop de Bezetting [2007-2010] en manager van het Burgerinitiatief Sloop de Muur, dat medio 2012 leidde tot een geruchtmakend debat in de Tweede Kamer.
Johannes Jacobus (Jan) Wijenberg, geboren in Rotterdam, 02-03-1938, getrouwd, vier kinderen en zeven kleinkinderen.

Weg met Thorbecke, leve het populisme?

Hoewel enigszins beschadigd, zet het VVD-eskader de destructieve constitutionele ramkoers door. De 'wijn-en-kaashuisje' flank heeft geen boodschap aan Thorbecke

De Internationale Spectator, het toonaangevende blad voor internationale betrekkingen, vroeg onlangs vijf buitenlandwoordvoerders: ‘Wat is een realistisch buitenlands beleid voor Nederland?’ Een belangwekkende vraag. Als je geen uitgewerkte centrale concepten van buitenlands beleid hebt ontwikkeld, wordt het lastig samenhangend beleid te formuleren. Zonder fundamentele normen en morele waarden krijg je onsamenhangend ad hoc beleid. Het […]

De bezetting van Palestina: verstandsverbijstering alom

'Israël is het enige land dat verdediging tegen zijn slachtoffers eist'

Er mag dan stromend water op Mars zijn, is er ook intelligent leven op aarde? Dat vroeg de Britse milieuactivist George Monbiot zich in The Guardian af. Deze vraag kan niet alleen worden gesteld over het milieu, maar evengoed in de westerse wereld wanneer Israël aan de orde is. Onverschilligheid gaat gepaard aan verstandsverbijstering.

Amsterdam, Tel Aviv en Corbyn

De gemeente moet afzien van samenwerking met Tel Aviv. Dat is strijdig met de kernwaarden van de sociaaldemocratie

De burgemeester van Amsterdam, Eberhard van der Laan, kwam enige maanden geleden op de gedachte om een stedenband met het Israëlische Tel Aviv aan te gaan. Dat leidde tot warme steunbetuigingen, maar ook tot een storm van verontwaardiging en kritiek. In de gemeenteraad bestond hiervoor geen meerderheid, mede omdat de PvdA-fractie tegen was. Na veel wikken en wegen en een bezoek van de burgemeester aan Tel Aviv, besloot het college eind mei van dit jaar het voorstel aan te passen. De stedenband gaat niet door. Daarvoor in de plaats komt ‘de mogelijkheid van samenwerking’. Nadruk zal worden gelegd op samenwerking tussen Israëlische en Nederlandse start-ups.

Om de kritiek te neutraliseren wil Amsterdam ook gaan samenwerken met Ramallah, de voorlopige hoofdstad van Palestina. Zullen de Palestijnen blij zijn met deze aanleiding?

US-Israel T&CEA en TTIP

Wanneer Israël aan de orde komt slaat de verstandsverbijstering onvermijdelijk toe, althans in de westerse politiek

De wereldwijde Boycot-, Desinvesterings- en Sancties- of BDS-beweging is het antwoord van burgers op de nalatigheid van onze politici om Israël, met het internationaal recht in de hand, tot de orde te roepen.

Zionistisch hoongelach

De westerse wereld, niet in de laatste plaats Nederland, neemt Israël consequent in bescherming

Uit pure frustratie met de voortdurende Israëlische misdaden en met het eindeloos gedogen door de westerse wereld, is de BDS beweging (Boycot, Desinvestment en Sancties) ontstaan. Wereldwijd zijn de burgers het zat deze misstanden werkeloos te moeten aanzien. Omdat de politieke leiders het laten afweten, is BDS het burgerlijk instrument dat aan invloed en effect windt.

Maak van de Antillen een volwaardige provincie

En vervang het Statuut, dat onding, door de Nederlandse grondwet

Twee weken geleden plaatste minister Plasterk Sint-Eustatius onder curatele. Met Griekenland vers in gedachten is Minister Plasterk’s disciplinerende budgettaire ingreep op Sint-Eustatius verstandig. Maar op het eiland worstelen ze met een gevoel van verlies van controle over hun eiland. De vraag is of binnen zijn ministerie gekwalificeerde ambtenaren uit Sint-Eustatius aan het besluitvormingsproces deelnemen. zIj zouden kunnen bijdragen aan het gevoel dat de belangen van hun eiland goed worden behartigd. Naar het voorkomt, zijn zij afwezig.

Ik laat me niet voor antisemiet uitmaken

Antisemitisme is strafbaar. Wie je ervan beschuldigt, beschuldig je van een misdrijf

Critici van Israël worden al snel uitgemaakt voor antisemiet zonder dat er enige grond is voor die beschuldiging. Oud-ambassadeur Jan Wijenberg overkwam dat ook nadat Joop een artikel van hem had gepubliceerd waarin hij stelde dat de IS profijt heeft van het Israëlische beleid omdat die omstreden politiek islamitisch jongeren gevoelig maken voor propaganda van de extremisten. Hij besloot het er niet bij te laten zitten.

De Islamitische Staat, Israël en de straat

Politieke partijen moeten afstand nemen van Israël om de strijd tegen IS te winnen

Het democratisch belang van Pim Fortuyn was, en van Geert Wilders is, dat zij de klassieke 10 à 15% altijd gefrustreerde kiezers binnen het parlementaire bestel een stem wisten te geven. Je moet er niet aan denken dat die frustraties op straat zouden worden geëtaleerd en misschien uitgevochten.

De weg naar een nieuw regeringsbeleid voor Israël

De beschermplicht van de internationale gemeenschap is urgenter dan ooit. Sancties zijn nodig!

Het Russell Tribunaal roept de internationale gemeenschap op in te grijpen om te voorkomen dat Israël het pad naar genocide verder opgaat. Daarvoor zijn sancties nodig en Israël moet de schade aan Gaza betalen.

Israël is kampioen ngo’s onderdrukken

Hoe kan het dat Israël niet wordt genoemd in de lijst van landen die ngo's niet respecteren?

The Economist bracht op 13 september 2014 een artikel over de problemen waarmee overheden niet-gouvernementele organisaties (ngo’s) wereldwijd steeds meer lastigvallen. Er werd zelfs een redactioneel commentaar aan gewijd. Vooral autocratische regimes maken zich er schuldig aan. Ngo’s die buitenlandse donaties ontvangen, worden vaak onder het mom van transparantie moedwillig in problemen gebracht. Meestal betreft het de onderdrukking van het regime ongewenste doelstellingen en opvattingen en vaak juridische terreur tegen de vrijwilligers. Een groot aantal landen passeert de revue. Een afwezige in het rijtje landen is Israël, en dat is opmerkelijk.

Meer zien