Mediamaker en communicatie-adviseur

John Verhoeven was redacteur bij o.a. Utrechts Nieuwsblad, en daarna ruim tien jaar hoofdredacteur van een maandblad. Tegenwoordig heeft hij een mediabureau en geeft hij cursussen en trainingen ‘crossmediaal bladenmaken’ en ‘visual storytelling’ aan redacteuren, onder meer bij De Redactie en de Media Academie.  
Foto © Arnaud Mooij

Affaire-Ramesar is een systeemfout van de media

Het is maar de vraag of Ramesar een eenzaam geval van fraude is, of dat het vaker voorkomt – maar onopgemerkt blijft

De zaak van de verzonnen anonieme bronnen van Trouw-redacteur Perdiep Ramesar is vooral het bewijs dat er nog erg veel schort aan de interne organisatie van de redacties bij Nederlandse media.

De schimmigheid van Unicef

Zonder transparantie en met een strijkstok van dertig procent blijft Unicef gewoon alles ontkennen

De recente inzamelingsactie voor de vluchtelingen in Syrië heeft de aandacht gevestigd op het functioneren van de organisaties die de opbrengst van inmiddels ruim vier miljoen euro mogen verdelen: zijn ze wel geschikt om de slachtoffers te helpen?

Occupy maakt andere wereld mogelijk

Het ontbreken van een leider en een duidelijk eisenpakket, is juist de kracht van de Occupy Wall Street-beweging

De Occupy Wall Street-beweging heeft de Nederlandse straat bereikt en kreeg daarom de afgelopen dagen veel aandacht in de media. Er was verbazing over het feit dat de demonstranten allemaal wel een andere reden leken te hebben om mee te doen. De kredietcrisis en de graaiende bankiers werden overal genoemd, maar er was nog een hele waslijst aan andere maatschappelijke klachten. Die hoorden er kennelijk ook bij.

Hordenloop voor armoedebestrijders

Die clubs laat je niet maandenlang ploeteren en vervolgens struikelen over de hordes die je daar zelf hebt neergezet, zoals nu is gebeurd.

Geen subsidie meer voor aidsbestrijding. En ook geen geld meer voor fair trade, en veel minder voor duurzame produktie, en voor klimaat en milieu. De uitslag van de eerste subsidieronde in het kader van het medefinancieringstelsel voor ontwikkelingssamenwerking heeft er flink ingehakt.

We twijfelen over geven – maar nu even niet

Terwijl de ramp in Haïti iedere rechtgeaarde Nederlander naar de portemonnee doet grijpen en de landelijke televisieactie een ongekende weerklank krijgt, zouden we bijna vergeten dat het vertrouwen van de burger in de effectiviteit van hulp in jaren niet zo laag is geweest.

Kennelijk zetten we onze twijfels bij het nut van hulp gemakkelijk opzij als er emoties en groepsdruk meespelen.

Het einde van de goede bedoelingen

De ontwikkelingshulp is anno 2010 te weinig gericht op ontwikkeling, en nog te veel op armoedebestrijding

De WRR presenteert vandaag een nieuwe visie op ontwikkelingshulp. Centraal daarin staat een nieuwe ontwikkelingsorganisatie die rechtstreeks onder de minister valt. Blijft er dan nog wel iets te doen voor de Cordaids, ICCO’s, Hivossen en Novibs van dit land? En waar halen die straks nog hun geld vandaan?

Wie ontdekt de viagrapil voor de hulp?

De bijwerkingen van ontwikkelingshulp zijn soms erger dan de verwachte helende werking. Waarom worden die niet bestreden?

Ontwikkelingshulp, is het nou ergens goed voor of niet? Voor- en tegenstanders gaan elkaar met hevige argumenten te lijf. Gek genoeg hebben ze allebei een beetje gelijk. Hoe kan dat? Omdat de voorstander te weinig oog heeft voor de ongewenste bijwerkingen. En de tegenstander vooral uit die negatieve bijwerkingen zijn ‘nee’ haalt. De hulpsector zou veel kunnen leren van de farmaceutische industrie. Daar wordt een medicijn vooral beoordeeld op het ontbreken van nare bijwerkingen. Waarom doet de hulpindustrie dat niet?

Catherine Keyl en de hoerenlopers

Oudere, blanke Nederlandse vrouwen moeten het soms jaren stellen zonder seks, en dat is natuurlijk geen pretje, lees ik in een column van Catherine Keyl op haar online magazine catherine.nl.

Tsja. “Life sucks” als je oud en seksloos bent. Dus wat doe je dan? In een stukje onder de wat neutrale titel “Toeristenseks” verhaalt Catherine van de seksuele escapades van oudere vrouwen in arme Afrikaanse landen als Ghana, Gambia en nog zo wat plaatsen waar je gemakkelijk en goedkoop met een vakantiecharter naar toe kunt.