Auteur 'De Voedselzandloper', arts

Kris Verburgh (1986) is arts, schrijver en onderzoeker. Op 17-jarige leeftijd publiceerde hij zijn eerste wetenschapsboek, vier jaar later zijn tweede. Hij is auteur van de bestseller 'De voedselzandloper', een boek dat voeding en diëten bekijkt vanuit het standpunt van de biogerontologie, de wetenschap die het verouderingsproces bestudeert. Zijn laatste boek is ‘Veroudering vertragen’.

Publicaties

  • Veroudering vertragen

    Oktober 2015

  • De Voedselzandloper

    Over afvallen en langer jong blijven

    2012


Het verouderen kunnen omkeren kan sneller dan je denkt

Zijn we als mens en als maatschappij klaar voor deze omwentelingen?

Er komt een revolutie op ons af. Ik spreek niet over de vierde industriële revolutie, maar over de biotechnologische revolutie. De 20ste eeuw was de eeuw van de fysica (met de opkomst van computers, scanners en deeltjesversnellers). De 21ste eeuw zal de eeuw worden van de biotechnologie. Waar we vorige eeuw machines maakten en programmeerden, zullen […]

De Voedselzandloper, open brief aan de muggenzifters

Kris Verburgh, auteur van 'De Voedselzandloper', reageert op kritiek Volkskrant dat zijn dieetboek 'wetenschappelijke lariekoek' is'

In de Volkskrant haalde wetenschapsredacteur Tonie Mudde genadeloos uit naar het populaire dieetboek ‘De Voedselzandloper’ van de Vlaamse arts en onderzoeker Kris Verburgh. Mudde ergert zich aan de ‘onwetenschappelijke’ claims van Verburgh over hoe bij voorbeeld het eten van walnoten de kans op een hartaanval vermindert. Volgens hem is ‘De Voedselzandloper’ wetenschappelijke ‘lariekoek’. Kris Verburgh reageert op de kritiek. Volgens hem zijn de claims wel degelijk gebaseerd op uitgebreid onderzoek. Hier zijn open brief.

Word je van noten dik?

Het klinkt gek, maar een calorie is niet altijd een calorie

Dat is toch wat veel mensen denken: noten bestaan voor een groot gedeelte uit vetten, dus als je er vaak van eet word je dik. Studies tonen echter aan dat regelmatig noten eten je niet dikker maakt.

Gids door het doolhof van diëten

Grootste probleem dieetboeken: Gewichtsverlies is het streefdoel ... Ze maken je sneller oud

We worden overspoeld met diëten, van het Atkins tot het Zone dieet, terwijl dieetgoeroes oude wijsheden en voedingsmythes herkauwen tot moeilijk verteerbare onzin en halve waarheden. Hoe kunnen we uit deze overvloed van dieetadvies nog weten welke diëten nu echt gezond zijn?

Het universum ontstond uit het alles

Misschien bestaat het 'niets' gewoonweg niet

Onlangs had ik een discussie met een wetenschapper. Ik had hem gevraagd wat hij het grootste wetenschappelijke raadsel vindt. Zijn antwoord: ‘Waarom is er iets in plaats van niets?’

Naastenliefde en verdraagzaamheid zijn geen Christelijke waarden

Wat is dat toch met christenen die denken dat ze als eersten deze donkere en barbaarse wereld injecteerden met een flinke dosis moraliteit?

Alsof Jezus de universele patenthouder is van naastenliefde, respect en verdraagzaamheid. En dat zonder zijn wijze woorden en zijn alles overstralend morele licht we nog altijd de brute barbaren zouden zijn uit de donkere tijden van voor 30 na Christus.

Homo’s, de menopauze en de paus

Met regelmaat van de klok beroert de heilige vader de krantenkoppen, ondermeer over homoseksualiteit, die volgens de paus niet natuurlijk zou zijn.

Buiten het feit dat het celibaat, eten met mes en vork, of het dragen van een bril ook onnatuurlijk zijn en toch door de paus getolereerd worden, kunnen we ons afvragen of homoseksualiteit echt zo onnatuurlijk is. Homoseksueel gedrag werd tot nu toe bij zo’n 1500 diersoorten geobserveerd, van waterjuffers tot rammen, pinguïns en mensen.

Waarom de mens niet uniek is

Wij mensen denken dat we uniek zijn. Dat we als enige onbehaarde diersoort die rechtop loopt ver uitstijgen boven onze meeste verwante nog levende familieleden zoals de bonobo of de chimpansee.

Maar er hebben veel mensachtige soorten rondgelopen op aarde.

God in het brein of ook erbuiten?

Het zijn interessante tijden voor wetenschappers die religie onderzoeken. Neurotheologen heten ze, en ze vragen zich af waarom mensen in godsnaam zo gelovig zijn.

Waarom geloven mensen? Omdat ze troost nodig hebben? Omdat ze dingen willen verklaren? Dat zijn geen goede antwoorden, gezien het vermogen om te geloven eerst moet ontstaan, om het dan pas als troost of verklaring te kunnen aanwenden.