journalist / publicist

Manon Stravens (1977) is freelance journalist. Daarvoor werkte ze als ontwikkelingswerker. Tussen 2009 en 2013 woonde en werkte ze in Bamako (Mali) op het regiokantoor van de Nederlandse ontwikkelingsorganisatie ICCO. In 2013 verscheen haar boek 'Bamako Bonjour!' over heethoofden, hulp en humor in crisistijd (ICCO, KIT Publishers, Vice Versa). In 2015 verscheen het boek 'De opstand van Boko Haram'.

Publicaties

  • De opstand van Boko Haram

    augustus 2015


In Nigeria hebben zelfs de hulpverleners traumazorg nodig

Boko Haram zit overal, vertellen mensen. Het kan je buurman zijn, de taxichauffeur, of een kind dat voor een prikkie de spion voor ze speelt

Internationale Vrouwendag is ook een moment om stil te staan bij de trauma’s die Nigeria na bijna zeven jaar bloedige – en nog altijd aanhoudende – Boko Haramterreur heeft te verwerken.  Na zes jaar Boko Haramterreur komt de hulp aan slachtoffers eindelijk doch langzaam op gang. Hard nodig, want in het getraumatiseerde noordoosten van Nigeria […]

Boko Haram kan je klappen verkopen maar de ideologie raak je niet

Waarom er meer nodig is dan het leger om de Nigeriaanse terreurgroep te bestrijden

De Nigeriaanse president Muhammadu Buhari beweerde eind december in een media-interview de oorlog tegen Boko Haram ‘technisch te hebben gewonnen’. De staatsman wil dat graag doen geloven, want 31 december is zijn beloofde deadline verlopen de terreurgroep, die het noordoosten van Nigeria al ruim zes jaar tot een bloedbad maakt, te hebben verslagen. Maar een […]

Kinderarbeidsvrije zone: kraakhelder concept in weerbarstige praktijk

Kinderen in de krochten van de wereldeconomie 

Wereldwijd zijn nog altijd 168 miljoen kinderen aan het werk. In de Child Labour Free Zone , ontstaan in India, werkt iedereen mee aan de bestrijding daarvan. ‘Geen enkel kind aan het werk, allemaal naar school’. Want kinderarbeid is eerder de oorzaak dan het gevolg van armoede.

Even schijt aan de democratie

'Vechtende volksvertegenwoordigers zijn niet alleen volwassen mannen en vrouwen die verlies aan zelfbeheersing laten gelden boven woord en verstand'

Een paar dagen geleden stond er een foto van een tiental slaags geraakte Oekraïense parlementariërs in de krant. Aan de vertrokken gezichten, gebalde vuisten en uit de plooi geraakte jasjes, leek de knokpartij in volle gang. De fotograaf flitste op het moment van een rechtse kaakslag. Zes vechtersbazen belandden in het ziekenhuis, met hersenschuddingen, kneuzingen en een enkele gebroken kaak.

Een jaar na de ramp laten we ons nog steeds naaien

Hoe is het een jaar na de ramp in de Bengaalse kledingfabriek in Rana Plaza met de 'luciferdoosjes' waar onze kleding wordt gemaakt?

Bangladesh maakt zich op voor de eerste verjaardag van de meest tragische en dodelijke ramp in de kledingindustrie. Manon Stravens reisde af naar Dhaka voor een reportage over de ontwikkelingen in de Bengaalse kledingsector sinds de ramp in Rana Plaza. “Ik werd hier als HIV Aids consultant binnengeloodst omdat dat als journalist nooit was gelukt.”

Burgervader met hart en peper

Een lofrede op de Amsterdamse burgemeester Van der Laan

Weinig bestuurders en politici weten heden ten dage de sympathie van klagend kikkerland te winnen. Een golf van integriteitsschandalen trekt door de media en het draagvlak voor het kabinet Rutte-2 lijkt gedaald tot onder zeeniveau. Het heeft er misschien zelfs nooit boven gestaan. Dat is Nederland.

Putlucht in de polder

De grootste schreeuwers hebben ware handelaren in macht en invloed in de gelederen

In Mali liggen de verhalen over corruptie op straat. Volgens de Corruption Perception Index behoort Nederland tot de beste jongetjes van de klas. Precies een half jaar terug uit Mali constateert Manon Stravens heel wat anders: “Ook de polder kent praktijken met een putlucht.”

Mali: op de oude voet verder?

Mali stevent af op verkiezingen, maar is het getroebleerde land er klaar voor? Critici hekelen de druk van de internationale gemeenschap

“De mensen halen hun verkiezingspas op. Niet om te stemmen, maar uit nieuwsgierigheid, omdat het op een bankpas lijkt en de meesten hebben dat niet.” De gebruikelijke spot van goede vriend Mo slaat digitaal ook nog altijd aan. De biometrische verkiezingspas NINA (nationaal identificatienummer), is geproduceerd door het – uiteraard – Franse bedrijf Morpho en is een primeur voor Mali. Gemaakt voor zo’n zeven miljoen Malinezen die op 28 juli naar de stembus moeten gaan. Mooi pasje met een mooie naam. En vooral minder fraudegevoelig. Of het ding erin gaat slagen de gebruikelijke opkomst van 30 procent of minder op te krikken en een legitieme, maar vooral veranderingsgezinde regering op het pluche te krijgen, is natuurlijk de grote vraag.