presentator & spreker

Marc David de Hond (Amsterdam, 21 september 1977) is een Nederlands tv-presentator, ondernemer, schrijver en speler van het Nederlands rolstoelbasketbalteam. Hij presenteert KRO De Rekenkamer op Nederland 3. Voorheen was hij actief als dj bij de radiozenders 3FM en Caz!. De Hond presenteerde het programma Expedition Unlimited voor LLiNK en was de vaste commentaarstem van pokerwedstrijden op RTL 7. In augustus 2008 verscheen een boek van zijn hand met de titel Kracht, waarin hij schrijft over zijn revalidatie na het oplopen van een dwarslaesie in 2002. In 2013 toert hij door Nederland in theatervoorstelling DeLULverhalen.

Natuurlijk zijn Paralympiërs wel topsporters

Volgens de strenge definitie van topsport die Marijn de Vries hanteert, is de discipline waar onze eigen Dafne Schippers in uitkomt (de 200 meter rennen voor mensen die geen piemel hebben), dus ook heel knap en inspirerend, maar verdient het niet het predicaat topsport

Marijn de Vries (ex wielrenster, journaliste) zegt in haar column in Trouw dat zij de Paralympics geen topsport vindt. Eerlijk gezegd dacht ik dat achter deze discussie na de spelen in Londen in 2012 al een dikke punt was gezet. Uiteraard is het haar goed recht om te vinden wat ze wil. Maar ik vind […]

Behandel mensen met een beperking niet langer apart

Het is onbegrijpelijk dat we er in Nederland nog steeds niet voor hebben gezorgd dat mensen met een beperking net zo volwaardig mee kunnen doen als mensen zonder beperking

Even boodschappen doen bij de supermarkt of een bezoek aan een museum of park. Een dagje winkelen en overnachten in een hotel. Of gewoon naar je werk in de ochtend. De normaalste zaak van de wereld. Helaas is dit niet vanzelfsprekend voor ons en ruim twee miljoen andere Nederlanders die een beperking hebben.

Onderduikers en oorlogshelden

Nu ik volwassen ben, vraag ik het me nog steeds weleens af: of ik mijn eigen leven op het spel zou zetten voor een vreemde

Toen ik op de middelbare school zat, en les kreeg over de verschrikkingen van de jaren 40, heb ik me weleens afgevraagd of ik het zou hebben gedurfd… onderduikers in huis nemen. Mensen die op de vlucht zijn voor een regime dat ze wil vermoorden, verstoppen in je eigen huis.

‘Geweldig als iedereen die boos is op strandtent Parnassia, zou zorgen dat zijn eigen werkplek rolstoeltoegankelijk is’

Je kunt makkelijk wijzen naar een ander, maar een betere wereld begint bij jezelf

Ophef in de krant en op social media over schrijver en ALS-patient Pieter Steinz die onheus werd bejegend bij strandtent Parnassia. Vanaf het terras keek hij hoe zijn vrouw in de zee ging zwemmen. Bij haar terugkomst bleek de eigenaar ‘not-amused’ omdat de heer Steinz alleen was gelaten en bovendien geen consumptie had genomen. Dat laatste kan ook niet, omdat hij door zijn handicap niet in staat is om te eten of drinken. “Hij kan niet eens praten,” schijnt de man gezegd te hebben.

Staken is werk neerleggen. Punt!

Heeft een stakende politieagent überhaupt wel de bevoegdheid om een ‘verkeerscontrole’ te houden?

Komend weekend gaat de Tour de France van start in Nederland. De politie en rijksambtenaren grijpen deze gelegenheid aan om actie te voeren en zodoende de etappes op zaterdag en zondag te vertragen. Ik vind dit schandalig! Vooropgesteld: ik ben geen wielerfan. Bovendien gun ik iedereen het recht om te staken. Maar in mijn woordenboek betekent ‘staking’ dat je je werk neerlegt. Punt!

Shit, ik ben óók een racist

Ik zie niet alleen de persoon, maar ook zijn verpakking

In oktober 2014 maakte ik een filmpje waarin ik pleitte voor een Zwarte Piet make-over. Een paar dagen later kwam ik er – tot mijn schrik – achter dat ik zelf ook racistischer ben dan ik dacht. Hij die zonder zonden is werpe de eerste steen.

‘Ik ben benieuwd waar Balkenende vanavond aan denkt’

Zal er in Bagdad door de Iraki's twee minuten stilte in acht worden genomen voor hun gevallen landgenoten, zullen de gezichten van George Bush en Dick Cheney weleens door hun hoofd schieten?

Het is vandaag 4 mei. Vanavond worden de doden herdacht van de Tweede Wereldoorlog. Maar ook de Nederlandse militairen die omkwamen in naoorlogse missies, zoals in Indonesië, Afghanistan, Irak, Libanon en Kosovo.