Oud-minister van Volkshuisvesting

Marcel van Dam was in 1969 voor het eerst te zien op de VARA-televisie met het programma 'De Ombudsman', dat werd uitgezonden tot hij in 1973 de politiek inging. Tot 1977 was hij staatssecretaris, vervolgens werd hij lid van de Tweede Kamer, in 1981 werd hij minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening en van 1982 tot 1985 was hij weer lid van de Tweede Kamer voor de PvdA. Van Dam was van 1986 tot in 1995 voorzitter van de VARA. Na ‘De Ombudsman’ was Marcel van Dam ook nog te zien als presentator van 'De Achterkant van het Gelijk' –waarvoor hij de Nipkowschijf won- en als medepresentator van het debatprogramma 'Het Lagerhuis'. In 2009 volgt de VARA-documentaire ‘De Onrendabelen’, die op initiatief van Marcel van Dam is gemaakt door filmmaker Hans Heijnen.

Terug naar de vooruitgang

Landen met de beste sociale zekerheid blijken het meest concurrerend.

Vanaf begin jaren tachtig wordt de verzorgingsstaat met economische argumenten uitgekleed. Maar telkens als ik mensen hoor beweren dat de verzorgingsstaat onbetaalbaar is geworden, of dat onze concurrentiepositie erdoor wordt ondermijnd, of dat de verzorgingsstaat mensen met een uitkering lui maakt, of dat hardwerkende Nederlanders minder hard werken als zij er veel aan moeten bijdragen, denk ik: waar blijkt dat dan uit? Hoe is dat berekend? Wat waren daarbij de vooronderstellingen? Welke variabelen werden gebruikt en welke niet? In welke context werden de uitkomsten van betekenis voorzien?

Antwoord aan Emile Roemer

Halsema en Pechtold lieten niets van zich horen.

Waarom wil links bezuinigen om de rijken rijker te maken? Wie het beste antwoord heeft krijgt mijn stem.

PvdA bezuinigt om in de toekomst belastingen te verlagen

Donderdagmiddag werd ik gebeld door Ronald Plasterk. Hij vertelde me dat de PvdA 29 miljard wil bezuinigen om mensen die meer gaan verdienen in de komende decennia minder belasting te laten betalen.

Gisteren schreef ik in de Volkskrant een artikel dat ook op Joop.nl werd geplaatst, waarin ik duidelijk maakte dat het tekort van 29 miljard dat door het CPB werd berekend, door die instelling zelf was gecreëerd.

Ook links helpt de rijken rijker te maken

Waarom willen de partijen een tekort van 29 miljard dekken dat is ontstaan door een maatregel die nooit genomen is?

Hoe één zin in dat vreselijke jargon van economen zoveel opwinding kan veroorzaken! Het gebeurde mij bij het lezen van een artikel van de Groningse hoogleraar openbare financiën, Flip de Kam, in het nummer van “Economische Statistische Berichten”, het vakblad voor economen, dat afgelopen vrijdag verscheen. Het was de volgende regel die het deed: “ . . . maar het houdbaarheidsprobleem is bij consistente toepassing van de uitgangspunten die voor de middellange termijn zijn gehanteerd wel in één keer de wereld uit”.

In antwoord op Harrie Verbon

Harrie Verbon verruilde al op jeugdige leeftijd de PvdA voor DS’70, de partij van oude socialisten die bang waren voor vernieuwing, en zocht later zijn heil bij het CDA.

De eerste switch maakte hij omdat de discussie op een bijeenkomst van nieuw links hem boven de pet ging en de tweede omdat hij kinderen moest opvoeden en het CDA hem daarbij het meest financieel ondersteunde. Het zijn beide ideosyncratische (eigenaardige, persoonsgebonden) motieven.

Bij de dood van Marcus Bakker

Marcus Bakker is dood, een van de vele markante politici die in de jaren zeventig deel uitmaakte van de Tweede Kamer.

Mensen als Biesheuvel, Tilanus, Aantjes, van der Spek, Den Uyl, van Mierlo: kom er nog maar eens om.

De Onrendabelen

Er is niets mis mee om mensen te stimuleren aan het arbeidsproces deel te nemen. Werken bevordert de integratie in de samenleving.

Het draagt niet alleen bij aan eigen welvaart en welzijn, maar ook aan de

mogelijkheden van de overheid het welzijn van iedereen te vergroten. Het geeft mensen meer mogelijkheden tot zelfverwerkelijking en het verdienen van het respect van anderen. Maar hoe ver kan het stimuleren gaan? Welke instrumenten zijn uit humanitair oogpunt aanvaardbaar en welke instrumenten zijn geschikt? Bereiken ze ook hun doel?