Dichter/filosoof

Matthijs Ponte (1982) is dichter, filosoof, mededirecteur van het internationale literatuurfestival Read my World, voormalig coördinator van Stichting Perdu, medewerker van de werkgroep Caraïbische Letteren en onderdeel van het collectief Schijnheilig. Hij schreef stukken voor ondermeer Awater, de Reactor, Joop, Vooys en DWB en maakte programma’s voor Perdu en Schijnheilig. Samen met Joost Baars is hij producent en presentator van de podcast VersSpreken.

Literatuur en de alledaagse politieke werkelijkheid

Wie door bommen wordt bestookt kan niet over de schoonheid van de orchidee dichten 

In de uitleiding bij Een middag in Bruay, een bundeling essayistische reisverslagen van Cees Nooteboom uit 1963, zet de journalist W. L. Brugsma uiteen wat de waarde is van de columnist Cees Nooteboom. ‘Mijn vriend Nooteboom ontleent aan zijn schrijverschap de overtuiging dat politiek een produkt is van hetgeen er beneden in het overzichtelijke rijk van het alledaagse leven, slapen, doen en nalaten, gebeurt.’

De columns van Nooteboom lijken in weinig op de enorme stroom meningen die hele volksstammen columnisten tegenwoordig dagelijks over ons uitstorten.

Demonstranten vermomd als studenten?

Kennelijk zijn 'demonstrant' en 'student' twee volstrekt onverenigbare termen geworden die duiden op elkaar uitsluitende identiteiten

On the spot was ze, Eva Wiessing, dus ze kon er live verslag van doen. Tijdens een bijeenkomst waarbij IMF-hoofd Christine Lagarde haar neoliberale politiek kwam toelichten aan de UvA maakte een aantal aanwezigen van het vragenrondje gebruik door demonstratief leuzen te scanderen. Een nogal onschuldige vorm van actievoeren, maar wel effectief. Want omdat Eva Wiessing, economie-verslaggever van de NOS, dus ter plekke was kon ze ons via Twitter direct van de gebeurtenis op de hoogte brengen.

En hup, zo weer de straat op

Co-auteur: Ernst van den Hemel, Schijnheilig.org: Staat schuift verantwoordelijkheid papierlozen van zich af

Vrijdagochtend 30 november werden er door de Amsterdamse politie meer dan 90 papierlozen uit een actiekamp in Osdorp verwijderd. Zij stonden daar om hun even heldere als onmogelijke positie te benadrukken: wij kunnen blijven noch vertrekken, dus zijn wij nu hier.

NL tegen de MOE-landers

Wilders' wint keer op keer, omdat zelfs zijn opponenten zijn discours overnemen in plaats van het aan te vallen. Ze laten hem bepalen wat NL is

Het succes van de politiek van Wilders moet gezocht worden in zijn geraffineerde vermogen om telkens nieuwe woorden te introduceren in het politieke debat. Steeds weet hij met die woorden nieuwe maatschappelijke tegenstellingen te creëren. In het krachteloze verzet tegen Wilders richt men zich tegen zijn denkbeelden, maar neemt men al doende die door Wilders zelf geïntroduceerde taal en het daaruit voortkomende discours over. Wilders beheerst zo het politieke debat aan alle kanten, getuige bijvoorbeeld de reacties op het ‘meldpunt Midden- en Oost-Europeanen’ en de kwalijke retoriek die GroenLinks gebruikt om een ‘kinderpardon’ te bewerkstelligen.