Wethouder Financiën, Onderwijs en Sport

Pieter Hilhorst (Voorburg, 1966) heeft politieke wetenschappen gestudeerd. Hij schreef voorheen een wekelijkse column voor de Volkskrant waarin hij vaak de logica van de overheid en de politiek ontrafelt. Daarnaast schreef hij theaterteksten en essays. Voor Llink presenteerde hij elke maandag het radioprogramma Oba Live. Voor de IKON maakte hij de televisieprogramma’s ‘Voor je Kiezen’ met interviews met alle lijsttrekkers voor de Tweede Kamerverkiezing (2002 en 2003) en Pioniers (2004) over mensen met baanbrekende ideeën. Hij schreef verschillende boeken, waaronder De Wraak van de Publieke Zaak (De Balie 2001). Zijn toneelstuk Hetze (2002) over een aanslag op een populistische politicus ging vijf dagen voor de moord op Pim Fortuyn in première. Van 2010 tot 2012 was Pieter Hilhorst ombudsman in het gelijknamige tv-programma van de VARA. Sinds 28 november 2012 is hij wethouder van financiën, onderwijs en sport van Amsterdam.

De Amsterdamse droom

Het gaat goed met Amsterdam, maar met te veel Amsterdammers gaat het niet goed

Donderdagavond vertelde PvdA-lijsttrekker Pieter Hilhorst in de Balie over De Amsterdamse Droom. Het gaat goed met Amsterdam, maar met te veel Amsterdammers gaat het niet goed, zei hij. Hieronder zijn bijdrage.

‘Beste Alexander, de PvdA heeft hier gedaan waar jij in Den Haag over praat’

'Beter onderwijs bereik je niet door over plannen te praten, maar door aan de slag te gaan'

D66-voorman Alexander Pechtold doet vandaag Amsterdam aan in het kader van zijn onderwijstour. Pieter Hilhorst heeft daarom speciaal een brief aan hem geschreven. In Amsterdam doen we namelijk waar D66 in Den Haag over praat: het onderwijs echt verbeteren.

We hoeven niet te kiezen tussen de verzorgingsstaat en de participatiesamenleving

'Voor de premier is de overheid een geluksmachine die we kunnen uitzetten, voor mij blijft de overheid een pechdemper die onverminderd nodig is'

Het was een zaaltje dat nog niet een kwart was van deze grote zaal. Ik sprak over sociaal doe-het-zelven. Een wat oudere man stond op en vroeg: en als wij Amsterdammers het allemaal zelf moeten doen. Wat ga jij dan eigenlijk voor ons doen?

Het is de bonusvraag: wat doe je als politicus als je een pleitbezorger bent van sociaal doe-het-zelven?

Het Sociaal-doe-het-zelf recht

Denk je dat het beter kan? Doe het dan! 

Niets is zo lief als een burgerinitiatief. Er is geen politicus die tegen burgerinitiatieven is. Juist in die innige omhelzing schuilt het gevaar. Zo worden burgerinitiatieven geroemd, maar verandert er weinig aan de manier waarop de overheid is georganiseerd. Dat is mij niet radicaal genoeg.

Laat thuiszitters niet bungelen

Flexibeler omgaan met de leerplichtwet kan sommige kinderen juist helpen

Kinderombudsman Marc Dullaert vindt dat de leerplichtwet soms moet worden losgelaten. Om op die manier ‘thuiszitters’ beter te kunnen helpen. Als wethouder onderwijs van de gemeente Amsterdam weet ik dat dat waar is. Niet om ouders met drukke banen aan een makkelijker vakantierooster te helpen. Wel om schrijnende situaties te voorkomen.

Vrijheid om te slagen, niet om te falen

Zelfs tjakka-roeper Ratelband heeft inmiddels ondervonden dat je gewoon pech kunt hebben

Archiefmateriaal is soms een geschenk. Een prachtige scène verheldert meer dan een doortimmerd betoog. Voor de VARA heb ik samen met Kees Schaap en Maarten van den Heuvel een drieluik gemaakt over Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap. Kees vond een fantastisch fragment over Emile Ratelband dat een perfecte illustratie is van onze huidige vrijheidsopvatting.

Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap

Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap is een documentaire-drieluik dat wordt uitgezonden op 18, 19 en 20 april, Na Nieuwsuur op Nederland 2

Het was de beste spijkerbroek die hij ooit had gekocht en toch voelde psycholoog Barry Schwartz zich ongelukkiger dan ooit. De verkoper had hem zoveel verschillende modellen aangeboden (rits of knoppen, Raw Denim of Stone washed, slim fit regular fit etc) dat het hem duizelde. Deze broek zat goed, maar met zoveel keus was hij bang dat hij toch niet de ideale broek had gekozen. Zijn ervaring in de kledingzaak is volgens Schwartz een voorbeeld van de paradox van de vrije keuze. Omdat we vrijheid goed vinden, denken we dat meer vrijheid altijd beter is. Maar maximale vrijheid kan mensen verlammen. Het is een opmerkelijke conclusie, want van de drie idealen van de Franse Revolutie (vrijheid, gelijkheid en broederschap) hechten we het meest aan vrijheid.

Asociale gezondheidsmaniakken

Waarom moeten ongezonde mensen dokken voor gezonde mensen?

U kent ze vast wel. Mensen met een uiterst gezonde leefstijl. Ze roken niet. Ze eten matig. Ze weten de verleiding te weerstaan van vet, zout en zoet eten. Ze eten veel groenten en fruit. Ze bewegen regelmatig en vermijden stress. Deze gezondheidsmaniakken zijn de nieuwe asocialen. Zij zijn uiterst ingenomen met hun eigen voortreffelijke discipline, maar laten wel anderen opdraaien voor de kosten van hun keuze voor deze o zo gezonde leefstijl. Waarom moeten we deze mensen toestaan om de prijs voor hun leefstijl af te wentelen op de rest? Waarom houden we hen niet verantwoordelijk voor de financiële gevolgen van hun gezondheidsmanie? Als zij zo nodig wortels willen kauwen, hun vrije tijd in de fitness willen doorbrengen en fobisch reageren op aardse genoegens als drank, patat en sigaretten, laat ze daar dan zelf voor betalen.

Europese zelfknechting

Over de droomsancties van Rutte en Merkel: Verhoorde gebeden zijn vaak de ergste nachtmerries

Zelfbinding kan een vorm van vrijheid zijn. Wie, zoals Odysseus, vreest dat hij tegen een bepaalde verleiding niet bestand is, kan zich beter aan de mast vastbinden. De Europese leiders presenteren hun nieuwste plannen graag als een geslaagde vorm van zelfbinding. Het verschil tussen Odysseus en de Europese leiders is alleen dat hun zelfbinding niet voortkomt uit zelfkennis, maar uit wantrouwen jegens anderen.

In je eentje houd je de opwarming niet tegen

Het verband tussen de euro en het klimaat is niet onmiddellijk duidelijk, maar als de eurozone uit elkaar klapt, is de kans op een klimaatakkoord helemaal verkeken

Zouden de bewoners van de Malediven ’s avonds bidden voor Angela Merkel? Zouden de Soedanezen zich druk maken om het anti-Europese populisme van Wilders en de ware Finnen? Zouden de bewoners van de rivierdelta in Bangladesh een klein vreugdedansje hebben gedaan vanwege de bereidheid van het IMF om Italië miljarden te lenen? Waarschijnlijk niet. Toch is de oplossing van de eurocrisis ook voor hen van levensbelang.

Meer zien