Copywriter/ columnist

René van der Kroon (1980) studeerde Bedrijfskunde en Media & Journalistiek aan de Erasmus Universiteit. Sindsdien komt hij als copywriter bij arbeidsmarktcommunicatiebureau Maximum over de vloer bij de grootste werkgevers van Nederland. Daarnaast schrijft hij columns voor het Utrechtse stadsmagazine NL30.

Strooigoed

De kunst van het discussiëren zijn we allang verleerd

Ja, dit stuk gaat ook over de Zwarte Pieten discussie. En nee, ook dit stuk bevat niet de doorslaggevende reden waarom hij wel of niet moet blijven. Wat mij het meest verbaast over de hele discussie is dat deze nauwelijks gevoerd wordt. Je kunt geen krant openslaan, journaal kijken of nieuwssite openen zonder dat het over pedro non grata gaat, maar iedereen lijkt vooral voor eigen parochie te preken.

Zonder kop

Aan tafel scheppen we graag nog een keer extra op, maar zodra er op tv beelden van een slachthuis voorbij komen zappen we graag weg, want 'we hebben net gegeten'

Hoe kip jij? Deze opmerkelijke vraag staat centraal in een nieuwe consumentencampagne, die ervoor moet zorgen dat we jaarlijks meer dan 20 kilo kip per persoon naar binnen gaan werken. In flitsende tv- en radiocommercials horen we hoe verschillende Nederlanders watertandend vertellen over hun favoriete kiprecept. Wieger kipt medaillons, Annemieke saté en Ahmet Turkse karbonades.

Geen woorden

We communiceren steeds meer, maar we zeggen steeds minder

Hoe langer het leven duurt, hoe minder ik er van begrijp. Een 19-jarige jongen die uit verveling 23 zeehondjes doodknuppelt. Een man van mijn leeftijd die met een bom en automatisch geweer bijna 100 mensen vermoordt. Een muzikaal megatalent dat zichzelf zo toetakelt dat ze mijn leeftijd nooit zal halen. Alle drie individuen die in meer of mindere mate geestelijk gestoord zijn, en die je misschien niet moet willen begrijpen. Mijn onbegrip richt zich dan ook op hoe wij met z’n allen op zulke gebeurtenissen reageren. Of eigenlijk: niet reageren.