Eerste Kamerlid GroenLinks

Sinds 2011 Eerste Kamerlid van GroenLinks. Ganzevoort is ook hoogleraar theologie en hoteleigenaar

Langdurig zorgwekkend

Het absurde tempo waarmee de veranderingen in de zorg worden doorgevoerd, houdt geen rekening met mensen

Staatssecretaris Van Rijn heeft teveel haast. De veranderingen in de zorg gaan te snel en maken mensen enorm onzeker, betogen Ruard Ganzevoort, lid van de Eerste Kamer voor GroenLinks, en Hanna Blom-Yoo, moeder van een meervoudig gehandicapte dochter van 4, waarvan het nog steeds niet duidelijk is of zij onder de Wlz valt.

Zwart-wit

Beste digitale vrienden van me: ik snap jullie boosheid. En ik voel me ook boos en machteloos over het doorgaand geweld. Maar laat je niet verdelen! 

Mijn twittervolgers en facebookvrienden vechten elkaar deze zomer voortdurend de tijdlijnen uit. Ze zijn tegen ISIS of tegen Israël, tegen Hamas of voor Gaza, boos over Syrië of Egypte of waar dan ook. En ze zien daarachter de kwade genius van Rusland, Amerika, Europa, islam, of de neoliberale wereldheersers. Ze doen hun uiterste best met retweets en links naar artikelen her en der te bewijzen hoe kwaadaardig de club is waarop ze hun pijlen richten.

Jeugdwet: de gemiste kansen van Van Rijn

Door nu te bezuinigen, kan de transformatie geen succes worden en klagen we over een paar jaar weer net zo hard over de jeugdzorg als nu

Op 11 februari behandelt de Eerste Kamer een mooi idee: breng alle zorg voor opgroeiende jongeren samen. Eindelijk een einde aan de verkokering waardoor jongeren met problemen soms tussen de wal en het schip vallen. Eindelijk een samenhangende aanpak van jeugdzorg, sociale problematiek, huisvesting, psychische problematiek, onderwijs, bureau HALT. Waar kun je dat beter organiseren dan op het niveau van de gemeente? Dat is het idee achter de Jeugdwet, maar mooie ideeën zijn niet genoeg.

Eurofielen, Eurofoben en de les van 1815

Hoe organiseren we dat Europa door de Europese burgers wordt gecontroleerd?

Ruard Ganzevoort en Wybrand Ganzevoort

Hoe verder met de rituele slacht?

Ruard Ganzevoort en Marijke Vos (leden Eerste Kamer voor GroenLinks) vinden het convenant van staatssecretaris Bleker een slap aftreksel van wat het had moeten zijn

Deze week verwierp de Eerste Kamer met tweederde meerderheid het wetsvoorstel van Marianne Thieme om onverdoofde rituele slacht te verbieden. Hoe moet het nu verder? Wij zijn twee GroenLinks senatoren en we hebben verschillend gestemd. Marijke steunde het wetsvoorstel, Ruard stemde tegen. Dat is de eindafweging na alle debatten, alle informatie, werkbezoeken bij de rituele slacht, enzovoorts. We zijn het helemaal eens over de verschillende argumenten. We wegen ze alleen net anders. En we zijn het weer volledig eens als het gaat om de vraag hoe het verder moet: het moet beter dan het convenant van Bleker.

Zijlstra laat deeltijdstudenten sudderen

Hoe we ook denken over de langstudeerboete zelf, deze gevolgen zijn niet acceptabel

Toen vorig jaar zomer het besluit over de langstudeerboete werd genomen, heeft de Eerste Kamer uitgebreid gediscussieerd over de positie van de deeltijdstudenten. Die krijgen namelijk precies evenveel tijd om hun studie af te maken terwijl ze – het woord zegt het al – slechts een deel van de tijd studeren. Een kamerbrede motie vroeg de regering daarom in overleg met het veld disproportionele gevolgen voor deeltijdstudenten te voorkomen.

Na de commissie Deetman

Eerste Kamerlid Ganzevoort: 'Het ontbreekt de kerk aan genoeg zelfkritisch vermogen om echt schoon schip te maken'

Nu de commissie Deetman haar rapport heeft uitgebracht – 1400 bladzijden die ik nog niet gelezen heb – is het goed om enkele kritische vragen op een rijtje te zetten. Over de commissie zelf, over de uitkomsten van het onderzoek en over de reactie van de kerkelijk verantwoordelijken.

Wat willen we met de gezondheidszorg?

Het is zeer de vraag of de gezondheidszorg zich wel leent voor een vergaande marktwerking. Patiënten zijn geen consumenten

Het beheersen van de kosten in de gezondheidszorg is terecht een belangrijk punt van aandacht van dit kabinet. We stellen namelijk met elkaar steeds hogere eisen aan die gezondheidszorg en verwachten dat de medische zorg ons zo lang mogelijk zo gezond mogelijk zal houden. Maar tegelijk mag dat niet te veel kosten. Dat heeft iets dubbelhartigs: enerzijds is de zorg een bloeiende sector die veel bijdraagt aan het welbevinden van mensen, anderzijds is het een ongewenste kostenpost. Met die dubbelhartigheid spoort dat dit kabinet een gematigde groei van de zorgbestedingen nastreeft. Dat is op zichzelf goed, maar daarmee is de vraag niet beantwoord wat we nu eigenlijk wel en niet van de gezondheidszorg verwachten.

De weigerambtenaar

Het probleem van de weigerambtenaar is niet ‘weiger’ maar ‘ambtenaar’

Het woord weigerambtenaar is betrekkelijk nieuw. Met de openstelling van het huwelijk voor mensen van hetzelfde geslacht gingen de gewetensbezwaren spelen van trouwambtenaren die daar moeite mee hebben. Het is wat vreemd dat ze niet worden aangeduid met alles wat ze wel doen – trouwen bijvoorbeeld – maar met iets wat maar een klein deel uitmaakt van hoe ze hun rol zien. Zo heb ik er zelf altijd moeite mee als ik homotheoloog wordt genoemd. Want al ben ik het allebei, mijn theoloog-zijn wordt niet gedomineerd door mijn geaardheid. Net zo moeten we niet doen alsof het weigeren bepalend is voor het werk van deze ambtenaren.

Ieder voor zich of toch liever samen?

Dat men de gedachte aanwakkert dat elke overheidseuro diefstal van de burger is, is ongelooflijk dom. De overheid is namelijk van ons en doet namens ons de dingen die we niet zo makkelijk zelf kunnen organiseren

Het was een indringend beeld, de graaiers die op de A2 hielpen bij het ‘opruimen’ van geld dat uit een geldauto was gevallen. Indringend, want wat zouden wij zelf hebben gedaan? Doorrijden? Het geld oprapen en afgeven aan de bewakers? Of toch maar meenemen? In gesprekken erover bleek de moraal vaak flinterdun. Toen doordrong dat de graaiers waarschijnlijk allemaal op video stonden, ging de een na de ander bij de politie het geld (of een deel ervan) inleveren. Dat is ongeveer het morele niveau van een kat of een klein kind: alles mag als het maar niet gezien wordt… Het morele basisprincipe van mijn en dijn is niet altijd even sterk.

Meer zien