Documentairemaker

Sunny Bergman studeerde filosofie en politicologie. Ze is documentairemaker en schrijver. Sinds 1995 maakt ze films voor de VPRO, zoals 'Beperkt Houdbaar' en 'The Sunny side of sex'. Ook maakte en schreef ze de film en het boek Sletvrees.

Publicaties


‘Weet jij dan niet dat ik je acteercarrière kapot kan maken?’

Een van mijn laatste audities was voor een film over het uitgaansleven. Er waren grote groepen meisjes voor uitgenodigd aan wie drie verschillende kleuren fiches uitgedeeld werden.

Naar aanleiding het seksueel geweld van Harvey Weinstein en het seksisme in deze wereld, hier een stuk over mijn eigen ervaringen als jonge actrice. Geen seksueel geweld, wel seksisme en verbale intimidatie van bijvoorbeeld producent John de Mol – voor mij destijds reden om mijn beginnende acteercarrière te laten voor wat die was en zelf […]

Aan alle boze witte mensen: wit is ook een kleur

De 34ste Van der Leeuw-lezing in de Martinikerk in Groningen waar de 'witte boosheid' in de samenleving aangekaart wordt

‘Wanneer men racisme probeert te agenderen worden veel witte mensen boos of defensief.’ Sunny Bergman hield in de Martinikerk in Groningen de 34ste Van der Leeuw-lezing. Hierin ging ze dieper in op de achtergrond van de ‘witte boosheid en de gekleurde westerse witte blik’. De lezing verscheen eerder op VPRO.nl  Als ik aan u vraag: […]

Het smurfenuniversum

De identiteit van de mannensmurfen wordt gevormd door hun activiteit,  terwijl vrouwen op zich al uitzondering op de regel zijn en de categorie 'vrouw' dus genoeg identiteit is voor Smurfin

Mijn jongste zoon vertelde me laatst een raadsel: Een vader en zoon krijgen een auto-ongeluk. Vader is op slag dood en zoon komt op de intensive care terecht. In de operatiekamer werpt de chirurg een blik op de jongen en zegt: “Ik kan deze jongen niet opereren, want het is mijn zoon!” Rara, hoe kan dit?

Kut, wat moeten we ermee?

Welk woord is minder kut dan kut?

Thuis probeer ik mijn boek Sletvrees onder het tapijt te schuiven, aangezien ik mij te pletter schaam als mijn kinderen lezen over A; mijn negatieve seksuele ervaringen, en B; mijn positieve seksuele ervaringen, en C; alles eigenlijk. (Toch vreemd, ook tegenover mijn partner en mijn moeder heb ik soortgelijke schaamtegevoelens, terwijl het idee dat mijn intieme gedachten en herinneringen door wildvreemden gelezen worden me dan weer weinig doet. Maar dit terzijde.)

‘Hoer! Ik kan gewoon in je kruis kijken!’

De film Sletvrees? van Sunny Bergman. Op Joop een voorproefje uit haar gelijknamige boek

Ik was 23 en ik droeg een kort, vintage leren rokje en hoge laarzen. Ik fietste een brug op en zag een magere blonde man staan. Kijkt hij nou onder mijn rokje? vroeg ik me af.