Laatste update 15:50
26

Deed Nederlandse minister van Defensie hetzelfde als Trump in Moskou?

Raymond van den Boogaard, oud-correspondent van NRC Handelsblad en NOS Journaal, gaat naar aanleiding van de geruchten over de golden showers van Donald Trump op zijn blog in op de chantagepraktijken van de Russische geheime dienst. Volgens sommigen zijn de verhalen over hoeren en spionage flauwekul. Van den Bogaard beschrijft daarom de werkwijze van de zogeheten ‘honey traps’ in de jaren ’80, vrouwen die in hotels waar buitenlanders verbleven rondhingen en zich gemakkelijk lieten versieren. Volgens Van den Boogaard wist iedereen van de risico’s – namelijk dat de vrouwen werkten voor de geheime dienst – maar bleken de verboden vruchten toch vaak onweerstaanbaar.

Hij leidt uitgebreid een anekdote uit 1983 in, het jaar dat Nederland worstelde met de plaatsing van kruisraketten en ‘Hollanditis’, zoals het massale verzet daartegen genoemd werd, wereldnieuws was. Hij beschrijft de bar van hotel Intoerist waar een delegatie van Nederlandse Kamerleden op de voorlaatste avond van hun bezoek een afzakkertje kwamen halen.

Die bar was – evenals andere soortgelijke hotelbars in de Sovjet-Unie – het werkterrein van enkele tientallen zeer kortgerokte dames, die graag tot een praatje met buitenlandse gasten bereid bleken. Ik heb – haast ik mij te verklaren – van hun verdergaande diensten nooit gebruik gemaakt, maar ik kende ze wel, het waren grosso modo altijd dezelfden. De bar lag in de kelder van het hotel, waarheen twee trappen voerden – eentje direct vanuit de hal en de andere minder voor de hand liggend achter de bar. Ik heb die wel eens genomen en merkte toen op dat zich halverwege een kantoortje bevond – compleet met een portret van Lenin en allerlei rode vaantjes. Toen werd mij ook meteen duidelijk waarom de dames die met buitenlandse gasten het gesprek elders gingen voortzetten – daarvoor stonden voor het hotel in dit vervoer gespecialiseerde taxi’s bereid – altijd eerst even achter de bar verdwenen.

Een van de aanwezige Kamerleden was PvdA’er Relus ter Beek en deze, zo schrijft Van den Boogaard:

raakte al spoedig in geanimeerd gesprek met een van de Russische dames, waarvan ik wist dat zij tot de vaste bespelers van deze bar behoorde. Is dat wel een goed idee? vroeg ik nog aan een bevriende Nederlandse diplomaat die was meegekomen om de zaak in goede banen te leiden. Hij zegt dat ze joods is geen vergunning krijgt om naar Israël te emigreren, antwoordde de enigszins verbouwereerde diplomaat, die al eerder had geprobeerd in te breken in Ter Beeks gesprek. Nog een uurtje later waren we er samen getuige van hoe Ter Beek, die overigens bekend stond als een tegenstander van de plaatsing van de kruisraketten, voor het hotel met de dame in een van de corrupte taxis’s stapte, om het gesprek over de problematiek van de joodse emigratie in een meer intieme omgeving voort te zetten.

Van den Boogaard werd door de diplomaat gewaarschuwd zijn waarneming niet naar buiten te brengen. Ter Beek werd volgens de correspondent gered door het feit dat het vrijdagavond was en de deadline van De Telegraaf reeds verstreken was. Zelf wilde hij er nog wel iets mee doen in zijn eigen krant maar de hoofdredactie van NRC Handelsblad deelde hem mee dat voor dergelijke verhalen geen ruimte was in de kwaliteitskrant. Pikant detail is dat Relus ter Beek zes jaar later minister van Defensie werd. Beschikte de Russische geheime dienst over informatie waar ze hem mee konden chanteren?

Wat zou er gebeurd zijn als ik deze pikante bijzonderheden – bijvoorbeeld in een luchtig stukje voor de Achterpagina – zou hebben onthuld nadat Ter Beek in 1989 de Nederlandse minister van Defensie was geworden? (…) Eerlijk is eerlijk: ik heb geen bewijs dat Ter Beek zich aan de andere kant van die nachtelijke taxirit met iets anders heeft bezig gehouden dan een diepgaand achtergrondgesprek in een rustige omgeving over de problematiek van de Joodse emigratie. Hij had alleen, laten we zeggen, de schijn tegen. En videobeelden van dit gesprek zijn nooit opgedoken.

Relus ter Beek was van 1989 tot 1994 minister van Defensie. Hij is in 2008 overleden.

Lees het hele verhaal over De Honingpotten van Moskou

Geef een reactie

Laatste reacties (26)