6

DeGids over digitale oorlogvoering

Vandaag over affaire Petraeus, informatieparadijs Google en de twitteroorlog tussen Israƫl en Hamas

De afgelopen week afgetreden CIA-baas David Petraeus zou een geheime buitenechtelijke relatie hebben gehad met zijn biografe Paula Broadwell. “De affaire Petraeus houdt mensen nogal bezig, vooral in de VS omdat er seks en conservatieve overheidsdienaren mee gemoeid zijn, maar er is een veel belangrijker aspect aan: privacy,” zegt internetjournalist Francisco van Jole. “De zaak laat zien hoe onveilig communicatie is, hoe moeilijk het is om anoniem te zijn en hoeveel er van je te weten is en hoe gemakkelijk daar aan te komen is.”


“Petraeus en zijn minnares communiceerden naar verluidt via een al qaida- methode. Je schrijft een email zonder ze te versturen door beiden gebruik te maken van dezelfde account. Die methode is inmiddels volstrekt achterhaald, niet alleen gebruikte iedere tiener ‘m die aan controle van z’n ouders wil ontsnappen. Opsporingsagenten zeggen dat het tegenwoordig de makkelijkste zaken zijn: in een klap heb je alles te pakken. De vraag is dus: hoe bang moet je zijn dat de baas van de CIA niet eens weet hoe je je communicatie geheim moet houden?”

Via gratis online diensten kun je toch heel makkelijk een anonieme account aanmaken onder een valse naam. Hoe komen de opsporingsdiensten er ooit achter dat jij de gebruiker bent van dat account? Francisco: “Je laat altijd een spoor van IP-adressen achter je. Broadwell gebruikte onder meer anonieme hotspots in hotels. Dat is een spoor waar de FBI achteraan ging. Maar Google weet alles, aan Google durf jij dingen te vragen die je aan niemand anders durft te vragen. Maar weet je ook dat alles dat Google bewaart, te herleiden is tot jouw persoon? Negen maanden zeggen ze zelf. Als die database ooit openbaar wordt is het met bijna iedereen z’n carrière afgelopen. Of zijn we in een klap bevrijd van alle hypocrisie, dat kan ook.”

“Nu heeft Google net bekend gemaakt hoe vaak ze verzoeken krijgen van overheden over de hele wereld om gegevens af te staan. Per land. Ik heb dat even opgezocht voor Nederland. Je weet Nederland is één van de meest actieve landen ter wereld als het gaat om het afluisteren van telefoons. Maar in de eerste helft van dit jaar vroeg Justitie slechts 59 keer gegevens op. Dat is niet veel. België bijna twee keer zoveel. En ook is te zien hoe vaak er op verzoek van de rechter of justitie zoekresultaten, YouTube clips en dergelijke zijn verwijderd: 209 keer. Het gaat dan bijna altijd om smaad. Andere gevallen, racisme, aanzetten tot geweld en zo komt amper voor.”

Geef een reactie

Laatste reacties (6)