88

Deskundige serveert Amsterdams drugsrapport Tops en Tromp af

Is Amsterdam Medellín aan de Amstel? Is het vandaag de dag echt zoveel erger gesteld dan begin jaren tachtig, toen heroïneverslaafden nog de dienst uitmaakten op de Zeedijk? Of is de werkelijkheid misschien toch niet zo inktzwart als bestuurskundige Pieter Tops en journalist Jan Tromp in hun vorige week gepubliceerde rapport ‘De achterkant van Amsterdam’ schrijven?

Vorige week riep The Economist Intelligence Unit Amsterdam al uit tot een van de veiligste steden ter wereld. En in een bespreking voor Follow the Money laat nu ook de in misdaadbestrijding gespecialiseerde onderzoeksjournalist Bart de Koning geen spaan heel van het rapport van Tops en Tromp, dat volgens hem aan elkaar hangt “van aannames, horen zeggen, krantenknipsels, anonieme bronnen en niet te controleren beweringen”.

Elf xtc-pillen per jaar
De Koning stelt onder meer vraagtekens bij de omvang die de Amsterdamse/Nederlandse drugseconomie volgens Tromp en Tops heeft. Volgens de door de gemeente Amsterdam ingehuurde onderzoekers zouden Nederlandse drugscriminelen miljarden verdienen. Bewijs daarvoor leveren ze niet. “De politie vindt nooit meer dan enkele tientallen miljoenen per jaar”, constateert De Koning droogjes.

Het is niet voor het eerst dat er kritiek is op de schattingen van Tops over de drugseconomie. Zo beweerde de bestuurskundige vorig jaar dat de Nederlandse omzet in synthetische drugs minimaal 18,9 miljard zou bedragen. Dat zou betekenen dat elke Nederlander, van zuigeling tot bejaarde, “in één jaar 7 gram amfetamine hebben moeten snuiven én elf xtc-pillen hebben moeten slikken”.

Hippies
De Koning is ook vernietigend over het voortdurende gehamer van Tops en Tromp op een strengere aanpak van drugscriminelen, die volgens hen nodig is omdat “wat begon als een wereld van flower power” inmiddels “een omvangrijke en keiharde drugsmarkt” is.

Ze vermelden niet dat de hippies die zich in de jaren zestig bezighielden met hasj en LSD uit de drugsmarkt zijn gejaagd door het optreden van politie en justitie, die zich in navolging van Nixons war on drugs, ook in Nederland harder op gingen stellen. Juist omdat de softe types niet bestand waren tegen de permanente druk van invallen en arrestaties trokken ze zich terug. Hun plek werd ingenomen door zware jongens, die niet bang waren voor de politie.

Cc-foto: Pexels

Geef een reactie

Laatste reacties (88)