36

Ferrier voelt zich bevrijd van machtspolitiek

Van pesterijtjes tot misgunning en bedreigingen. Ferrier kijkt terug op een heftige periode en een mooie politieke loopbaan

Kathleen Ferrier komt niet terug in de Kamer voor het CDA. Eerder zei ze het na tien jaar genoeg te vinden. Het was een moment van ‘intense opluchting’, zegt ze in een interview met Vrij Nederland. Rutte I was voor haar een heftige tijd waarin ze vaak alleen stond. Door Donner, Verhagen en Bleker werd ze zelfs flink onder druk gezet om haar standpunt jegens de PVV los te laten. Geen fractielid die haar steunde. Wat ze gaat missen aan Den Haag? Haar partijgenoten noemt ze niet. Ze bedankt vooral haar medewerkers, bodes, beveiliging en het personeel in het restaurant.

Ferrier stond de afgelopen periode bekend als de CDA-dissident. Ze was tegen samenwerking met de PVV en kwam op voor Mauro die teruggestuurd dreigde te worden naar Angola. Ze kon op geen enkel begrip rekenen voor haar eigen geluid. Niet van de leiding, maar ook niet van fractiegenoten. Door Donner, Bleker en Verhagen werd ze zelfs onder druk gezet. Ze dreigden haar zetel in te trekken als ze niet akkoord zou gaan. 

Het waren indertijd verhalen. In een interview met Vrij Nederland bevestigt Ferrier dat het er echt zo aan toe is gegaan. Het dreigement van Donner kon staatsrechtelijk helemaal niet. In haar reactie zegt ze nu: 

“Ja. Wat Piet Hein zei kón helemaal niet. Wij zijn niet akkoord gegaan met de suggestie dat we de Kamer zouden moeten verlaten. Ik spring niet door elke hoepel.

Wanneer zij zich kritisch uitliet over samenwerking met de PVV werd haar dat ook later niet in dank afgenomen. Ferrier bevestigt in het interview dat er wel degelijk pesterijtjes aan de gang waren. 

“Toen ik had gezegd dat Sybrand van Haersma Buma in het debat over de regeringsverklaring meer afstand tot Wilders had moeten nemen, stond de volgende dag meteen in De Telegraaf dat de CDA-fractie mij spuugzat zou zijn. Anonieme fractiegenoten noemden me “narcistisch” en “een ongeleid projectiel”. Zoiets is niet leuk. Op zulke laffe acties kan je maar op één manier reageren: zwijgen en erboven staan.

Ook werden haar dingen misgunt, zo ziet ze het zelf. Zo hield het fractiebestuur haar weg van een bijeenkomst over duurzame ontwikkeling waar ze samen met een Algerijnse collega een resolutie voor had voorbereid. “Ik dacht: ze gúnnen het me gewoon niet. Dat vond ik heel erg moeilijk.” 

Ferrier noemt zichzelf van nature een ‘opgewekt mens’. “Ik heb al die tijd geen enkele keer gehuild. Behalve toen Twan Huys me vlak voor een uitzending van Nieuwsuur vroeg of ik vaak aan mijn vader (voormalig president van Suriname) moest denken.” Het zat haar niet lekker dat het CDA en het kabinet moreel gezag uitstraalden waarmee ze volgens haar hun eigen doelen in de weg zaten. 

“Je kan je moreel gezag ook op een andere manier tot uiting laten komen, door de doelen die je binnen de fractie bereikt. Dat is meer waard dan het grote publiek laten zien hoe dapper je bent. […] Dat gezag mis ik momenteel wel in politiek Den Haag. Het gaat om meer dan jezelf. Mijn vader is in januari 2010 overleden. De afgelopen twee jaar heb ik heel vaak gedacht: wat zou hij vinden van wat ik nu doe?” 

Ze vindt dat het CDA nu weer op de goede weg is met Peetoom die heeft gekozen voor de middenkoers. “Daar hoort de christen-democratie ook thuis: de partij moet mensen binden, zeker in deze tijd van polarisatie. Maar die koers moeten we wel vasthouden.” 

Het meeste trots is Ferrier op haar bijdrage aan de visie op ontwikkelingssamenwerking.

“Ontwikkelingslanden zijn veel mondiger geworden. Landen als Brazilië en India zijn niet langer afhankelijk van het Westen, ze ontwikkelen zich tot geduchte concurrenten. Maar het superioriteitsgevoel in de westerse wereld zit erg diep.

Lees het hele interview in Vrij Nederland

Volg Joop op Twitter, vind Joop leuk op Facebook. Of abonneer je op de dagelijkse nieuwsbrief met een handig overzicht van nieuws en opinies.

Geef een reactie

Laatste reacties (36)