Laatste update 21:31
54

Franse journalist infiltreert zes maanden bij zelfmoordcel IS

Schermafbeelding 2016-04-30 om 21.15.43Saïd Ramzi noemt hij zichzelf, maar zo heet hij in werkelijkheid niet. Zijn echte identiteit houdt de journalist geheim. Als die bekend wordt, zal hij voor zijn leven moeten vrezen. ‘Ramzi’ wist het voor elkaar te krijgen om een half jaar lang met een verborgen camera te infiltreren bij een zelfmoordcel van IS in het Franse Châteauroux en Parijs.

Zijn ervaringen verwerkte hij in de uitzonderlijke documentaire ‘Soldaten van Allah’ (Soldats d’Allah) die maandag op de Franse zender Canal+ wordt uitgezonden. De Franse Huffingtonpost zette er zaterdag vast een voorproefje van online.

Ramzi opent zijn film met een fragment waarin hij uitlegt dat hij even oud is als de terroristen die in november vorig jaar de aanslag in de Dataclan in Parijs pleegden. Ook hij is gelovig en hij bidt zo nu en dan. Maar hij zit ook gewoon wel eens op een terras. En dat maakt hem tot degene die IS het meest haat.

Omdat hij moslim en journalist is, is het voor deze Ramzi uiteindelijk mogelijk geweest in de zelfmoordcel te infiltreren. Contact maken met de zelfmoordcel was niet eens het moeilijkste. Dat deed hij in eerste instantie vooral via Jihadistische Facebooksites. Na een tijdje krijgt hij het voor elkaar iemand te ontmoeten die zichzelf de ’emir’ noemt, een soort ronselaar, van een dozijn jonge moslimmannen en bekeerlingen. En vanaf dat moment beginnen de opnames die hij met zijn geheime camera maakt.

Ramzi over zijn documentaire:

Mijn doel was te begrijpen wat er in hun hoofden omgaat. En daarbij is me voornamelijk opgevallen dat de islam eigenlijk niet voorkwam in dit hele verhaal. De jongens hadden geen enkele drang om de wereld een stukje beter te maken voor hun geloof. Het waren vooral jonge opgewonden standjes, jongens met frustraties die de weg kwijt waren, gefrustreerde jongens die makkelijk te manipuleren waren. Geen verzetsstrijders met een ‘hoger’ doel. Ze hebben alleen de pech gehad dat ze geboren zijn in het tijdperk van IS. En dat is triest. Ze zijn zoekende en zijn hier uitgekomen.

In het eerste gesprek met de emir, een Turks-Franse jongen die zich Oussama noemt, probeert Oussama de journalist over te halen mee te doen aan een nieuwe zelfmoordmissie, in Syrië of in Frankrijk, met de belofte dat het paradijs op hem wacht als hij meedoet.

In de film zie je hoe Ramzi langzaam steeds meer vertrouwen wint van de terroristen in wording en hoe ze hem steeds meer vertellen. Dat begint nog met verhalen als

De enige weg is die naar het paradijs. Kom, broer, wij gaan naar het paradijs. Onze vrouwen wachten ons daar op en we zullen er worden bediend door engelen. Je zult er een paleis hebben en een gevliegerd paard gemaakt van goud en robijnen.

Later in de film gaat het meer over de manier waarop ze hun aanslagen willen gaan plegen. En dat het ze op geen enkele manier te doen is zelf te overleven:

De enige uitweg is de dood. Tenzij we gearresteerd worden, maar je gaat niet met je handen omhoog naar buiten. Dat is verboden, broeder. Je krijgt minstens twintig kogels in je lichaam, maar die zullen opluchting brengen. Als martelaar voel je geen pijn.

De taal van de jonge IS-strijders is vooral een soort platte oorlogstaal. Er moeten zoveel mogelijk Fransen door, het liefst miljoenen. En journalisten, want die zijn ‘in oorlog met de islam’. Hen moet hetzelfde aangedaan worden als wat de redacteuren van Charlie Hebdo is aangedaan: hun harten moeten gebroken worden.

De maker van de film moest uiteindelijk afhaken toen steeds meer leden van de cel werden gearresteerd. Een van hen weet een aanhouding te voorkomen, beseft dat Ramzi niet eerlijk is geweest en sms’t hem: het is klaar, je bent er geweest.” En dat is het einde van zijn infiltratie.

De film wordt aanstaande maandag pas helemaal uitgezonden op de Franse zender Canal+, maar op internet staat al een aantal korte fragmenten die er niet om liegen. Bekijk hieronder twee fragmenten:

 

Geef een reactie

Laatste reacties (54)