Laatste update 12:29
11

Helft vrouwelijke journalisten slachtoffer intimidatie en geweld

De helft van het aantal vrouwelijke journalisten heeft te maken gehad met bedreigingen, intimidatie of geweld vanwege hun werk. Dat blijkt uit een onderzoek (.pdf) van dr. Marjolein Odekerken en Laura Das. De resultaten zijn op 3 mei, de Dag van de Persvrijheid, bekendgemaakt.

Voor het onderzoek werden 366 vrouwelijke journalisten ondervraagd en een case-studie gemaakt van elf diepte-interviews. De uitkomst laat zien dat 37 procent van hen jaarlijks wordt bedreigd, 9 procent maandelijks en 3 procent zelfs wekelijks. Daders zijn overwegend burgers die via sociale media hun dreigementen uiten. De Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ) schrijft:

Het vaakst krijgen vrouwelijke journalisten te maken met online/social media bedreigingen (31%), juridische bedreigingen (29%), andere bedreigingen zoals verbaal of telefonisch (22%) en fysieke bedreigingen (19%). Vooral onderwerpen zoals ras, culturele identiteit, feminisme, (on)gelijkheid, misdaad, politiek en overheid, oorlog en veiligheid zijn gevoelig. Kwetsbare slachtoffers zijn met name freelancers, journalisten met een migratieachtergrond en journalisten met kinderen.

De bedreigingen aan het adres van de vrouwen kenmerkt zich doordat ze overwegend seksistisch en/of racistisch van aard zijn. Hoewel een deel van de ondervraagden laat weten weliswaar strijdbaarder te worden, luiden enkele van de belangrijkste conclusies uit het rapport:

Bedreigingen hebben (forse) impact op de mentale gesteldheid van vrouwelijke journalisten: ze ondervinden stress, angst en slapeloosheid (trauma, PTSS). Sommigen hebben hierdoor hun werk niet meer kunnen doen (ziektewet) of
hebben een carrière switch gemaakt.

Ook blijkt dat veel van de slachtoffers al dan niet bewust zelfcensuur toepassen in hun werk. Een meerderheid ziet de bedreigingen en intimidaties dan ook als een ‘actueel en reëel gevaar van de persvrijheid en maakt zich zorgen over de toekomst’. Tevens blijkt uit het onderzoek dat de aangiftebereidheid laag is, omdat veel vrouwelijke journalisten zich niet gesteund voelen door de werkgever en verwachten dat met de aangifte niets wordt gedaan. Dat zou te maken hebben met een cultuur binnen de journalistiek waarin bedreigingen worden gezien als ‘inherent aan het vak’, oftewel: niet zeuren, het hoort er nu eenmaal bij. De onderzoekers verwachten dan ook dat het werkelijke aantal slachtoffers zelfs nog hoger ligt.

Het onderzoek toont het belang aan van striktere maatregelen ter bescherming. De ondervraagden noemen zelf als gewenste maatregelen onder meer cursussen en trainingen en daarnaast gesprekken met collega’s en leidinggevenden om tot een stabielere cultuur binnen de organisatie te komen. Daarnaast pleiten de ondervraagden voor een strenger toezicht op bedreigingen en intimidatie via sociale media en een hardere aanpak door politie en justitie.

cc-foto: Marco Verch

Geef een reactie

Laatste reacties (11)