18

Het systeem zelf is het grote klimaatprobleem, niet de plastic rietjes

De Britse activistische schrijver en zoöloog George Monbiot maakt zich al tijden druk over de manier waarop burgers de schuld van plastic afval in de schoenen geschoven krijgen en, misschien nog wel meer, hoe de aandacht rond de klimaatcrisis steeds weer verlegd wordt naar het plastic afval. En hoewel elk plastic zakje, rietje of ander product dat niet in het milieu beland natuurlijk winst is, zijn het niet de burgers met hun plastic consumptieproducten die het voortouw moeten nemen, zo vindt Monbiot.

In het BBC-programma Frankie Boyle’s New World Order legt Monbiot uit hoe deze focus op plastic in de jaren 50 van de vorige eeuw ontstond nadat producenten campagnes startten om mensen hun plastic te laten recyclen. De term “litterbug” werd bedacht, een woord voor iemand die zwerfafval verspreidt. Daarmee wilden ze de schuld verleggen van de tsunami aan afval die ze zelf creëerden naar de consumenten. Weg burgerschap, lang leve het consumentisme, zoek thuis zelf uit wat de beste manier is om afval op te ruimen.

Maar dat kunnen wij niet, waarschuwt Monbiot:

We zijn machteloos als consumenten, we hebben alleen macht wanneer we als burgers onze democratische taak uitvoeren. Wanneer we samenkomen en proberen het systeem te veranderen. De hele focus op plastic is bedoeld om te voorkomen dat we het systeem veranderen. Want de focus zou op het geld moeten liggen. Op de banken. Op de fossiele industrie. Op het systeem waarbinnen zij opereren. We moeten absoluut de tsunami aan afval oplossen, maar dat doen we door het bij de bron aan te pakken.

Geef een reactie

Laatste reacties (18)