Laatste update 16:49
5

“Kunnen jullie alsjeblieft heel snel komen, papa slaat mama!”

Schermafbeelding 2016-05-03 om 16.33.00Een op de vijf gezinnen in Nederland krijgt te maken met huiselijk geweld. En hoewel hulpverlenende instanties hard werken het te voorkomen en op te lossen, blijft het een schrijnend probleem. Daarom luidden veertien organisaties in april de noodklok: ‘Er gaat in Nederland iets verschrikkelijk fout’.

Hoe dramatisch de impact van huiselijk geweld kan zijn, beschreef Henrieke Schoonekamp afgelopen week op internet. Schoonekamp is forensisch onderzoeker voor de politie Oost-Nederland en houdt op internet een weblog bij over haar werk bij de politie. In het Algemeen dagblad zei ze hier vorig jaar over:

Ik probeer de mens achter de agent te laten zien en dat politiewerk ook mensenwerk is. Op veel politiewerk komen altijd zoveel negatieve reacties.

112
Vorige week werkte Schoonekamp op de meldkamer van 112 toen ze werd gebeld door een meisje in nood. Het meisje had zich op zolder verstopt en stiekem de politie gebeld omdat haar vader haar moeder in elkaar sloeg. Haar broertje en zusje waren beneden:

Kunnen jullie alsjeblieft heel snel komen, papa slaat mama!

Henrieke Schoonekamp maakt meteen een melding en stuurt drie wagens naar het adres dat het meisje doorgeeft. Maar tot haar schrik ziet ze dat de wagens alledrie niet in de buurt zijn. Ze probeert het meisje gerust te stellen en stelt haar zoveel mogelijk vragen, iets wat agenten moeten doen als je 112 belt omdat die informatie belangrijk is. Ze waarschuwt het meisje dat ze de telefoon naast zich neer moet leggen als haar vader boven komt. Met het display naar beneden zodat hij niet kan zien dat ze aan het bellen is, maar zodat er nog wel een verbinding is. En dan wordt het wachten op de politie-auto’s.

Schoonekamp schrijft:

Nog nooit heb ik me zo machteloos gevoeld. Ik kan niks doen achter al die schermen aan de telefoon. Ik kan alleen maar met haar praten. Ik wou dat ik vleugels had om binnen een minuut naar haar toe te vliegen en haar vast te pakken en veilig van die zolder af te trekken.

Uiteindelijk komt de politie en zit het werk voor Schoonekamp erop. Maar in haar hoofd niet. Pas als ze later haar collega’s belt om te vragen hoe het is afgelopen, kan ze het loslaten.

‘Huiselijk geweld te lijf’
Het verhaal van Schoonekamp grijpt je bij de keel. Maar het is maar één voorbeeld van hoe verschrikkelijk de situatie achter sommige voordeuren in Nederland kan zijn. Per jaar overlijden 21 vrouwen, 13 mannen en 13 kinderen aan de gevolgen van huiselijk geweld, schreven de opstellers van het manifest ‘Huiselijk geweld te lijf’ dat in april werd aangeboden aan staatssecretaris van Rijn. Ondanks het stelsel van preventie en hulpverlening in Nederland daalt het aantal slachtoffers niet.

Ans van de Maat van jeugdzorgorganisatie Intermetzo zei daarover tegen de NOS:

Meldingen worden niet opgepakt en instellingen werken langs elkaar heen. Er zijn te veel instanties bezig rond een gezin, waardoor niemand echt verantwoordelijkheid draagt. Er ontbreekt centrale regie.

Volgens onderzoekers van het Verwey-Jonker Instituut en kennisinstituut Atria spelen gemeenten een belangrijke rol in de aanpak van het probleem, omdat ze een grotere regiefunctie hebben.

Het weblogverhaal van Henrieke Schoonekamp eindigt hoopvol. Schoonekamp schrijft:

De vader werd aangehouden, moeder bleek niet echt gewond te zijn. Alle drie de kinderen waren ongedeerd. Hulpverlening voor het gezin werd opgestart.
Dankzij dat kleine dappere meisje op zolder.

Lees het hele verhaal ‘Waar blijven ze nou?’ op de website van Henrieke Schoonekamp.

Bekijk de reportage van Nieuwsuur over huiselijk geweld.

Beeld: Kiran Foster

Geef een reactie

Laatste reacties (5)