Laatste update 14 juli 2018, 20:59
29

Sekswerkers eisen excuses van Asscher na ontmaskering nephoer Perquin

Asscher verwierp kritiek sekswerkers ... Oplichter had grote invloed op beleid

Lodewijk Asscher liet als wethouder in Amsterdam het gemeentelijk beleid mede bepalen door een ‘ex-prostituee’ die onder pseudoniem een column in Het Parool. Deze columnist beschreef precies de misstanden die Asscher wilde aanpakken. De verhalen riepen echter twijfels op bij werkers in de branche. Zij hadden totaal andere ervaringen. De wethouder schoof die kritiek terzijde. Nu de columnist door de Volkskrant is ontmaskerd als een notoire bedrieger, eisen de werkers excuses.

De Wallen
De directe invloed die Perquin had op het omstreden beleid van Asccher wordt treffend verwoord op de site van uitgeverij Prometheus, die de – naar nu blijkt verzonnen – columns van de nephoer bundelde onder de titel ‘Achter het raam’:

Burgemeester Eberhard van der Laan is zeer enthousiast over het boek van Patricia Perquin, Achter het raam op de Wallen, dat drie maanden geleden bij Uitgeverij Prometheus verscheen: ‘Het boek heeft mij gegrepen en geeft een zeer duidelijk beeld van hoe het er op de wallen aan toegaat.’ Hij zei dit tijdens zijn bezoek aan de Eerste Kamer waar hij hamerde op het belang zo snel mogelijk een zogeheten prostitutiewet voor te bereiden en in te voeren.

Het is de eerste keer dat de burgemeester van Amsterdam zich zo expliciet uitspreekt over de aanpak van mensenhandel en de rechten van prostituees in de hoofdstad. Hij is evenwel niet de eerste Amsterdamse politicus die zich over het boek uitliet. Eerder vertelde ook Lodewijk Asscher dat Perquins boek zeer gedegen en goed geschreven is. ‘Wie een realistisch beeld wil hebben van hoe het er op de Wallen aan toegaat moet het boek van Perquin maar lezen.’ 

Afgelopen vrijdag kwam Amsterdam met de prostitutienota om de positie van prostituees op de Wallen beter te beschermen. In die nota zijn enkele zeer belangrijke aanbevelingen, waar Perquin in haar boek al over schreef, opgenomen. 
Zo zou er een verbod moeten komen op dubbele shifts, moeten de kamerverhuurders meer gecontroleerd worden (zo wordt uitbuiting van de vrouwen tegengegaan) en moeten er roosters komen waarop duidelijk de werkuren van de vrouwen vermeld staan. Deze maatregel zou er tevens voor kunnen zorgen dat de stroom zwart geld die kamerverhuurders regelmatig genereren, afneemt. Ook dit beschrijft Perquin in Achter het raam op de Wallen. 

De afgelopen maanden heeft Patricia Perquin vele gesprekken gevoerd met  Lodewijk Asscher en zijn medewerkers naar aanleiding van haar boek. Inmiddels is zij gevraagd door de gemeente als adviseur met betrekking tot prostitutievraagstukken. 

Door betrokkenen werd de groeiende populariteit en politieke invloed van Perquin met lede ogen aangezien. De verhalen die ze in het Parool schreef klopten niet met hun eigen ervaringen. Asscher schoof die kritiek ter zijde. De critici zouden de problemen willen ‘bagatelliseren’ en en ‘comfortfeministen’ zijn. Afgelopen weekend werd bekend dat achter het pseudoniem een notoire oplichter schuilgaat. Nu eist een groep sekswerkers en deskundigen in een open brief excuses van Asscher. 

Hier de tekst van de open brief: 

Wij – allen op verschillende manieren betrokken bij het werkveld prostitutie – hebben kennis genomen van de ontmaskering van Patricia Perquin. Het shockeert ons dat burgemeester van der Laan en toenmalig wethouder – nu minister – Asscher zich blind door haar hebben laten leiden in hun beleid. Zonder een kritische blik op haar te werpen – en zonder anderen in staat te stellen om dit te doen. Raadsleden spraken met haar op een geheime plek zonder te weten wie zij was. Bij gezondheidscentrum P&G292, waar zij op aandringen van de gemeente werd ingehuurd, werd zij afgeschermd van de andere medewerkers. Gesprekken met de directeur vonden plaats buiten kantoor.

Direct na publicatie van de roman vermoedden we dat er iets niet klopte. Kritische geluiden uit het veld werden echter weggezet als “comfortfeminisme”. We zouden de problemen in de prostitutie bagatelliseren en onverschillig staan tegenover het lot van prostituees. De Rode Draad werd door Asscher op het matje geroepen omdat de organisatie vraagtekens zette bij de beweringen van deze anonieme vrouw. Asschers tunnelvisie vinden wij stuitend.

Waar het vertrouwen van de beleidsmakers in de anonieme bron vandaan komt blijft natuurlijk gissen. Kwalijker is dat op dit soort oncontroleerbare verhalen beleid wordt gemaakt. Helaas gebeurt dit vaker wanneer het over de prostitutiesector gaat. Wilde verhalen en emoties vormen vaak de basis. Slechts door te luisteren naar een zo divers mogelijke groep prostituees is het mogelijk om beleid te maken dat het welzijn van de beroepsgroep werkelijk ten goede komt.

Asscher ́s reactie in de Volkskrant vinden wij ongepast. Hij ́realiseerde zich dat de mogelijkheid bestond dat hij niet de gehele waarheid zou horen als hij met mensen uit deze wereld zou spreken’. In plaats van iedereen uit “de wereld van prostitutie” als leugenachtig te bestempelen zou het hem sieren kritisch bij zichzelf te rade te gaan. Excuses jegens degenen die hij eerder afserveerde en nu opnieuw – de prostituees wiens welzijn hij zo belangrijk vindt? – zouden hem niet misstaan. Wanneer een minister een dergelijke opmerking zou maken over een andere groep, bijvoorbeeld ouderen of gehandicapten, zou dit onacceptabel worden gevonden. Net als wanneer een wethouder één anonieme bejaarde het ouderenbeleid zou laten bepalen. Wij constateren dat dit zodra het over prostitutie gaat blijkbaar wel mogelijk is.

B. Akelei, zelfstandig sekswerker

Sietske Altink, onderzoeker prostitutiebeleid, voormalig medewerker Rode Draad

Metje Blaak, ombudsvrouw voor sekswerkers, voormalig medewerker Rode Draad

Licia Brussa, Tampep International Foundation

Jacqueline, sekswerker en oprichter Swexpertise

Marie-Louise Janssen, Department of Cultural Antropology and Sociology, University Amsterdam

Marije Janssen, Creativity for Empowerment

Dieuwke James, onderzoeker prostitutie- en mensenhandelbeleid

Marianne Jonker, ex-sekswerker, bestuurslid Geisha en International Committee on the Rights of Sex Workers in Europe (ICRSE)

Mariska Majoor, voormalig sekswerker en oprichter Prostitutie Informatie Centrum (PIC) Amsterdam

Lorraine Nencel, Associate Professor Department of Sociology, VU Amsterdam

Petra Timmermans, ex-sekswerker, voormalig coördinator ICSRE

Marjan Sax, oud bestuurslid Rode Draad, oud bestuurslid ICRSE

Roos Schippers, zelfstandig vergund sekswerker, incidenteel betrokken bij Prostitutieproject Den Haag en Rode Draad

I.S. (naam verwijderd op verzoek ondertekenaar, juli 2018)

Marije van Stempvoort, beleidsmedewerker hulporganisatie

Petra de Vries, voormalig bestuurslid Rode Draad, UvA

Marjan Wijers, onderzoeker en consultant mensenrechten en mensenhandel, voormalig medewerker Stichting Tegen Vrouwenhandel (nu Comensha)

Terry van der Zijden, voormalig medewerker Rode Draad

cc-foto: Eugene Phoen

Geef een reactie

Laatste reacties (29)