597
0

Filmmaker, journalist

Bart Juttmann (1981) is filmmaker, journalist en tekstschrijver. Hij recenseert films voor tijdschriften en websites. Daarnaast schreef hij onder meer het scenario voor de webserie 'Ideale liefde' (2013). Andere producties zijn 'Het laatste woord' (2011); 'Thuisfront' (2008); 'De Ein fan 'e Wrald’' (2007); 'The seven of Daran; the battle of Pareo Rock' (2005-2007)

2700 woestijnkilometers met 4 dromedarissen en 1 hond

Dromedarissen stelen de show in Tracks, de verfilming van de memoires van avonturierster Robyn Davidson

Het is makkelijk om honend te doen over mensen die de beschaving achter zich laten en de wildernis intrekken om ‘terug te keren naar de natuur’. Wie geneigd is tot dergelijk cynisme kan Tracks beter aan zich voorbij laten gaan. Voor de overige kijkers is deze Australische productie een hele aardige film.


Tracks is een verfilming van de memoires van Robyn Davidson, een vrouw die in de jaren zeventig te voet een reis van 2.700 kilometer door de Australische woestijn maakte, in gezelschap van vier dromedarissen en een hond. Over haar motivatie blijft de film opzettelijk ambivalent. De interessantste verklaring vond ik haar voice-over:

Ik was het zelfopgelegde negativisme van mijn generatie, mijn geslacht en mijn klasse zat.”

Vlezige, zelfvoldane toeristen
De rode draad door Davidson’s reis is haar knipperlichtrelatie met een fotograaf die haar volgt voor National Geographic. Dit lijkt een vondst om het verhaal wat romantischer te maken, maar is op werkelijkheid gebaseerd. Interessanter zijn echter haar toevallige ontmoetingen met Aboriginals, boeren en andere woestijnbewoners, die ze steeds weer benadert op voet van gelijkheid en daarna weer achterlaat. Het maakt Davidson fascinerend en tegelijkertijd ongrijpbaar. De enige mensen die ze schuwt zijn de vlezige, zelfvoldane toeristen.

Tracks is niet een bijzonder diepzinnig, maar wel een heel fijn verhaal. Wie zou diep in zijn hart niet de moed willen hebben om te doen wat Davidson aandurfde? De film biedt de kans dat een beetje te doen. De plaatjes van Australië zijn schitterend en Davidson’s reis biedt genoeg verrassende en spannende situaties. Om de aandacht van de kijker vast te houden ligt het tempo hoog. Hierdoor is de film een aaneensluiting van avonturen, crises en ontmoetingen en je zou bijna de indruk krijgen dat het behoorlijk druk is in de woestijn.

Overweldigende stilte
Ik zou willen dat de makers iets meer vertrouwen hadden gehad in de premisse en het aan hadden gedurfd om de kijker wat meer de eentonigheid, afzondering en stilte van de reis te laten voelen. Hoe overweldigend dat kan zijn. In dat opzicht is Tracks minder geslaagd dan All Is Lost, de film die eerder dit jaar vergelijkbare thema’s aanhaalde. Maar – net als Robert Redford – beschikt de jonge Australische actrice Mia Wasikowska over genoeg charisma om de hele film de aandacht vast te houden.

En er moet een speciaal woord worden gewijd aan de dromedarissen. Nooit geweten wat voor indrukwekkend mooie en expressieve beesten dit zijn, en hoeveel talent ze hebben voor geestige, spannende en ontroerende scènes. 

Bart Juttmann, bekend van de webserie Ideale Liefde, bespreekt op Joop wekelijks een film. Volg Bart ook op Twitter

Geef een reactie

Laatste reacties (0)