Laatste update 12:03
534
8

Duo-raadslid GroenLinks Amsterdam

Lene Grooten, duo-raadslid van GroenLinks Amsterdam

Burgers moeten mee kunnen beslissen over hun eigen stad

De rollen van politici, ambtenaren en burgers liggen niet muurvast maar zijn aan het verschuiven

StadBewoners organiseren steeds vaker hun eigen zorg, kinderopvang, buurtrestaurant, wijkkrant, moestuin, scholing, publieke ruimte en leegstandsbeheer. Het gebeurt al jaren maar heet tegenwoordig ‘doedemocratie’, ‘democratisering’ of‘ burgerparticipatie’. In steeds meer gemeenten, ook in Amsterdam, worden bijeenkomsten gehouden van mensen die zich organiseren in een burgertop of leerwerkcafés. Bewoners willen hun denkkracht en ervaring inzetten voor hun stad.

Dat mensen zich organiseren op onverwachte en nieuwe manieren is mooi. Ook in veel verkiezingsprogramma’s wordt democratisering toegejuicht. Toch wringt er iets. Hoe positief mensen ook naar deze ontwikkeling kijken, hoe mooi de voorbeelden ook zijn en hoe belangrijk politici het ook zeggen te vinden, de praktijk is weerbarstiger dan zij lijkt. Puntje bij paaltje wil ‘de politiek’ niet te veel mandaat afstaan, is er geen geld en passen nieuwe en eigen initiatieven niet of moeizaam in het systeem.

Politici kunnen met meer interesse kijken naar wat er gebeurt als mensen zelf aan de slag gaan. Om te zien dat mensen toevoegen wat er nog niet is: nieuwe manieren om zorg te organiseren, een buurthuis te programmeren en te beheren of straten en pleiner groener te maken. Om te zien dat die mensen openstaan voor goede ideeën en verlangens van anderen en daar ruimte voor proberen te maken.

En ook het Amsterdamse gemeentebestuur kan concreter zijn in haar daden op dit terrein. Eind december verscheen de notitie van het stadsbestuur ‘Ruimte voor maatschappelijk initiatief’. Hierin worden prachtige ambities uitgesproken. Maar hoe we dat maatschappelijk initiatief concreet gaan invullen, wordt uit de notitie niet duidelijk. Hoe kan de lokale overheid zeggenschap en eigenaarschap delen met bewoners en hen echt als gelijkwaardige partners zien? Waarom is  Amsterdam nog nauwelijks aan de slag met ontwikkelingen als right to bid, challenge en build.

Nederland loopt niet voorop. En dat is jammer. Mensen moeten kunnen meedenken en beslissen over het beleid in hun stad. De rollen van politici, ambtenaren, ondernemers, welzijnswerkers en burgers liggen niet (meer) muurvast, maar zijn aan het verschuiven.

De politiek moet aan de slag om samen met relevante partijen te kijken naar de opgave die er voor de stad ligt, in wijken en voor de stad als geheel. Niet van bovenaf alles willen bedenken en vragen durven omdraaien. Niet praten maar doen.

Natuurlijk gebeurt er al best wat door bewoners en organisaties. Zo wordt in sommige gemeentes een percentage van de begroting bestemd voor initiatieven in de buurt. Of sleutelen ambtenaren samen met bewoners aan de subsidiewetgeving. Deze denkwijzen en voorbeelden moeten veel actiever uitgevent en versterkt worden. Zo kan geld en ruimte vrijgemaakt worden voor verbindingen en spelregels gemaakt voor mensen met nieuwe initiatieven.

GroenLinks diende in 2015 twee concrete initiatiefvoorstellen voor Amsterdam in. Zo wil GroenLinks wijk- en buurtreferenda invoeren, buurtrechten vastleggen in Amsterdamse verordeningen en een burgerjury starten. De leden van de burgerjury kunnen hun oordeel geven over het beleid van het college. Deze initiatiefvoorstellen zullen binnenkort besproken worden in de gemeenteraad. Wat ons betreft is het tijd voor een nieuwe politiek. En wel nu.

Nies Medema journalist en sociaal ondernemer, mede-oprichter denktank Ruimte voor Initiatief en de Bewonersacademie is co-auteur van dit artikel.

cc foto: Mauro

Geef een reactie

Laatste reacties (8)