864
32

Historicus

Han van der Horst (1949) is historicus. Hij schreef onder meer The Low Sky: understanding the Dutch', Nederland: de vaderlandse geschiedenis van de prehistorie tot nu, Een bijzonder land, het grote verhaal van de Vaderlandse geschiedenis, Onze Premiers en Schep Vreugde in het Leven, Levenslessen uit de grote depressie. Op elke laatste zondag van de maand is hij om elf uur in de ochtend te horen als boekbespreker in het VPRO-radioprogramma over geschiedenis OVT.

Aan gedogen doen we niet meer

We zijn in Nederland gedogen aan het verleren en daarom leveren we Sahar straks uit aan de Taliban

Regels zijn regels. Ook als die het omgekeerde bereiken dan waarvoor zij zijn bedoeld. Dat ervaart dezer dagen de veertienjarige Afghaanse Sahar, die met vader, moeder en het hele gezin terug moet naar Afghanistan, waar het zoals onder meer de Nederlandse expeditiemacht in Uruzgan heeft mogen ervaren, hartstikke veilig is.

Sahar gaat met een leren jack aan naar het Leeuwarder gymnasium. Haar moeder blijft verre van hoofddoek, sluier, burka of niqaab maar gaat gekleed als een moderne westerse vrouw. Niet alleen Sahar maar ook de andere kinderen uit het gezin doen het in het Nederlands onderwijs goed. Zij maken zich op voor een schitterende loopbaan. Ze zijn natuurlijk nog te jong om nu al te weten wat ze na hun  opleiding op school en waarschijnlijk universiteit gaan doen; verder opgaan in de Nederlandse samenleving of een leidende rol spelen in de ontwikkelingsgang van het Afghaanse volk, als er over een jaar of tien wat meer stabiliteit is en je daar als westers opgeleide academicus meteen een bliksemcarrière kunt maken.

De regels zorgen ervoor dat geen van deze twee dingen gebeuren: Sahar en haar familie zullen geen rolmodellen worden voor inburgering van niet-westerse allochtonen in Nederland. En evenmin zullen zij iets kunnen doen om Afghanistan in de richting van de moderniteit, de vrede en de democratie te stuwen.

In plaats daarvan worden zij uitgeleverd aan de Taliban, want daar komt het wel op neer. Wie er een levensstijl en een denkpatroon op na houdt zoals de familie van Sahar, is in Afghanistan zijn leven niet zeker. En zal ook niet geaccepteerd worden door de krijgsheren en de partijen die momenteel op het NAVO-paard wedden. Veel te vrijzinnig, veel te westers, veel te onafhankelijk, veel te zedeloos. Ze zullen Sahar en haar moeder wel klein krijgen in Afghanistan en dan mogen ze nog van geluk spreken, als het daarbij blijft.

Want in Nederland zijn regels regels.

Ooit hebben wij in ons land het gedogen uitgevonden. De eerste voorbeelden daarvan zien wij in de gouden eeuw, toen de officiële wetgeving de uitoefening van het katholieke geloof verbood. Dat middel was erger dan de kwaal en daarom lieten de autoriteiten de katholieken met rust, als zij hun kerken van buiten maar als pakhuizen of woningen vermomden. Wat niet weet, dat niet deert.  De coffeeshop waar je voor een heel ander product komt, is gebaseerd op dezelfde gedachte. Vroeger, in de tijd van het bordeelverbod, werden de seks- en relaxhuizen meestal wel geduld als zij aan bepaalde voorwaarden voldeden en keihard met de wet aangepakt als de zaken te ver gingen en zo’n oude bromsnor van vroeger uit de tijd van de “Commissaris kan me nog meer vertellen” ontdekte, dat er minderjarigen te werk werden gesteld.

Gedogen betekent dat je handelt naar de geest en niet naar de letter van de wet.Dat zijn we in Nederland nu aan het verleren. Daarom leveren we Sahar straks uit aan de Taliban. Daarom geven wij aan onze bondgenoten in Afghanistan zelf het signaal af, dat we hen  als het zo uitkomt zonder genade en zonder nadenken laten vallen. Dat Nederlanders je zomaar ineens vanwege hun regels in handen kunnen spelen van je fundamentalistische doodsvijanden.

In De Pers verscheen donderdag 2 december een uitgebreid verhaal over Sahar: Sahar moet terug, zo zijn de regels


Laatste publicatie van Han van der Horst

  • Nepnieuws

    Een wereld van desinformatie

    Februari 2018


Geef een reactie

Laatste reacties (32)