959
42

Europarlementariër Verenigd Links

Kartika Liotard (1971) is Europarlementslid sinds 2004. Tot juni 2010 was zij dat voor de Socialistische Partij. Na een intern conflict besloot ze toen verder te gaan als onafhankelijk parlementariër. Liotard is lid en ondervoorzitter van de GUE/NGL, de 35 leden tellende fractie van Europees Verenigd Links. Liotard is vicevoorzitter van de parlementaire intergroepen over Ouderen en Dierenwelzijn. Verder is zij lid van de commissie Milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en plaatsvervanger in de commissies Ontwikkelingssamenwerking en Rechten van de vrouw en gender-gelijkheid. Voor het Europees Parlement verzorgt zij het officiële contact met de EU-voedselveiligheidsorganisatie EFSA. Liotard was tot haar verkiezing teammanager juridische zaken bij Laser (ministerie van LNV). Daarvoor werkte zij voor de wetswinkel in Nuth. Tussen ’96 en ’98 was ze bestuurslid van de SP-Westelijke Mijnstreek en daar verantwoordelijk voor de SP-Hulpdienst. In 2009 verscheen 'Poisoned Spring', een boek van haar en Steve McGiffen over privatiseringen in de watersector.

Als dieren ‘n stem hadden…

En, als we naar ze zouden luisteren

50 jaar geleden won de Cacareco de verkiezingen in Sao Paulo. De Braziliaanse schone kreeg 100.000 proteststemmen. Haar kandidatuur werd niet erkend, ze was een neushoorn. Zouden dieren spreekrecht hebben dan zouden we minder kakelen en meer doen aan het handhaven van hun wettelijke rechten. Werelddierendag is een mooi moment om het daar even met u over te hebben.

De EU behandelt dieren voornamelijk als economisch goed. Europa reguleert de handel in hun vlees, hun huid, bloed, sperma, hun haren, tanden, eieren, hersenen en ingewanden. Dieren figureren daarnaast op de EU-agenda als te bestrijden overlastgever, als drager van besmettingen en als bron van mestproblemen.

Minder vaak gaat het in Brussel over dierenleed. Begin je daarover, dan krijgt het plafond van de vergaderzaal soms meer aandacht dan de aanklacht. De EU ontwerpt echter regels die in de hand werken dat levende dieren op weg naar hun slachtplaats over duizenden kilometers worden vervoerd. We kennen de tv-beelden. Ook de reclamepraat over ‘Parmaham’. Het is gewoon ham van een varken uit de Peel dat levend naar Italië moest voor een posthuum ‘originaliteitslabel’. Goedgekeurd door de EU. Leve het marktdenken.

De veiligheidseisen die de EU stelt aan een pluchen knuffelbeertje lijken scherper dan die voor levende diersoorten. Een vrijwel onzichtbaar gemaakte vorm van mishandeling die de EU niet bestrijdt is het kloneren in laboratoria. Dat is het met steun van de wetenschap knutselen aan de eigenschappen van dieren om de kiloknallers fabrieksmatig te kunnen kopiëren. De meeste moederdieren sterven echter een gruwelijke dood. Nieuw Zeeland heeft het martelen jaren door de vingers gezien, maar is er nu uit schaamte mee gestopt. Het merendeel van de bevolking én van het Europees Parlement steunt mijn initiatief om kloonpraktijken te kunnen uitroeien. Maar eurocommissaris Karel De Gucht durft de handel in sperma en dieren niet te verbieden. Hij heeft nog liever ruzie in eigen huis. Om het maar eens beeldend uit te drukken: de Amerikaanse vrijhandelslobby heeft De Gucht duchtig bij zijn ballen.

We zullen zien, ik blijf rekenen op de steun van parlement en publiek om dit soort ‘knutselvoedsel’ van ons bord te weren. Terwijl wij uit zorg voor het klimaat ‘een dagje zonder vlees’ promoten, blijft de EU tv-spotjes bekostigen om het eten van vlees te stimuleren. U weet wel waarom. Kippen die met hun achttienen op krap één vierkante meter hokruimte leven. Varkens die stijf staan van de medicijnen die ook zieke boeren ongevoelig maken voor antibiotica.

Bij bepaalde vormen van dierenmishandeling geeft Europa helemaal geen thuis. Ik heb het dan over het bewust kwellen: bij wijze van hobby, als geloofsuiting of ‘gewoon’ als vermaak. Zeker, op papier staat plechtig dat we rekening houden met ‘het welzijn van dieren als wezens met gevoel’. Maar uitgezonderd zijn godsdienstige riten, culturele tradities en regionaal erfgoed.

– Culturele tradities: de EU laat stierenvechters ongemoeid. De galgo mag na zijn loopbaan bij het hondenrennen in Spanje op beestachtige wijze worden afgedankt. In Franse ganzen krijgen via een slang dwangvoeding in hun maag gespoten zodat hun lever opzwelt. Wilt u mishandeling wil goedpraten? Zet dan ‘foie gras’ op het menu.

– Godsdienstige riten: onder de dekmantel van religie worden landbouwhuisdieren nodeloos pijnlijk geslachtofferd. Tsja, die onverdoofde halssnede, ‘t is nu eenmaal ‘n ritueel, zeggen geestelijk leiders met dodelijke ernst als ze op hun ontspoorde moraal worden aangesproken.

– Regionaal erfgoed: op de Faeröer-eilanden – formeel vallen ze buiten de EU – kleurt de zee dieprood als jonge mannen bij wijze van traditie honderden dolfijnen (grienden) levend villen. Moet de EU nog langer tolereren dat handelspartner Canada zeehondjes laat doodknuppelen? Waarom zouden we geen regels stellen aan de import van bont of bijvoorbeeld aan kweekvis? Waarom laten we toe dat palingen levend in een zoutbad worden gegooid om ze te ontdoen van hun slijmlaag? Waarom kent de EU een groter economisch belang toe aan jagers in Groenland, IJsland en Noorwegen dan aan het ecologisch belang van hun prooi, de ijsbeer?

Veel vormen van dierenmishandeling zijn inmiddels uitgestorven. Dankzij aandacht en actie. Het gans- en palingtrekken, het katknuppelen en katbranden, de drijfjacht, het vossenwerpen. Het is bewezen, je kunt ook prima kleiduiven schieten met een nepduif.

Het opofferen van dieren aan cultuur, religie of traditie is inhumaan. Het mooiste is, als daders dat zelf inzien. Als dat niet helpt moet de overheid optreden. In Catalonië is daarom nu het stierenvechten verboden. Ook ons koninklijk huis heeft stilletjes begrepen dat je populariteit daalt als je de plezierjacht beoefent op de Veluwe. Ook als je vanaf je plezierjacht nodeloos aast op het leven in zee. De gelovigen onder ons moeten maar een schietgebedje doen voor de man in Assisi die zo mooi met de vogels praten kon. Zij gedenken op 4 oktober Franciscus naar wie werelddierendag is vernoemd.

Meer informatie over een speciale actie voor het beschermen van Spaanse Galgoshonden: vanaf 4 oktober op mijn website. Om 11 uur is er op dierendag in Den Haag vanaf het Malieveld een demonstratieve optocht naar de Spaanse ambassade.

Geef een reactie

Laatste reacties (42)