322
14

Europarlementariër GroenLinks

Bas Eickhout (1976, Groesbeek) is Europalementariër voor GroenLinks. Eickhout is lid van de commissie Milieu, Volksgezondheid en Voedselveiligheid en plaatsvervangend lid van de commissie Landbouw.

Ambitieus klimaatbeleid is een economische keuze

Verhagen zou wat vaker TV moeten kijken of de bus moeten nemen: de reclames op TV en in de abris laten zien dat klimaatbeleid tot economisch beleid is gepromoveerd. De industrie omarmt groen

Afgelopen maand presenteerde minister Verhagen zijn energie “visie” voor Nederland. Onze minister van innovatie ziet vooral kansen in de goedkoopste en makkelijkste manier om onze duurzame energiedoelstelling te halen: bijstook van biomassa in kolencentrales. Wind op zee is gerangeerd naar een zijspoor, terwijl verschillende onderzoeksbureaus juist híer kansen voor Nederland zien vanwege de sterke Nederlandse kennispositie, de geografische ligging van Nederland en de sterke concurrentiepositie van Nederlandse bedrijven.


Terwijl de Nederlandse minister van Innovatie zijn heil zoekt bij oplossingen uit de vorige eeuw richten het bedrijfsleven en andere lidstaten zich op de toekomst. Deze week verklaarde de Britse tegenhanger van Verhagen, minister Huhne, dat hij met vooruitziende collega’s een coalitie gaat vormen die gaat inzetten op een ambitieuzer klimaatdoel. Collega-ministers uit Denemarken, Duitsland en Zweden worden gevraagd mee te doen, Nederland wordt steevast overgeslagen. Logisch want Nederland ziet niet in dat klimaatbeleid juist economisch verstandig is.

De industrie neemt een steeds belangrijkere plek in rond het debat voor méér klimaatbeleid. Afgelopen week verklaarden meer dan 70 bedrijven waar onder Unilever, Eneco, H&M en Nike dat zij een hoger Europese klimaatdoel omarmen. Zij zien de economische kansen die opbloeien als gevolg van ambitieus klimaatbeleid. De miljoenen banen die we hiermee in Europa creëren, de veertig miljard euro die we straks jaarlijks besparen op onze gas- en olie-importen en de verbeterde gezondheid van onze burgers.

Maar Nederland luistert vooral naar de fossiele industrie. Staalbedrijven hebben tot nu toe miljoenen kunnen verdienen met het Europese emissiehandelssysteem, doordat ze teveel gratis emissierechten hebben gekregen om CO2 uit te stoten. Zij konden deze surplus aan rechten verkopen op de markt, terwijl de prijs van deze gratis verkregen CO2 rechten werd doorberekend aan hun klanten. Miljoenen, of mogelijk zelfs miljarden, zijn op deze manier verdiend. Tata Steel zit volgens een recent rapport op een surplus van bijna 400 miljoen euro aan CO2 emissierechten.

De herziening van het emissiehandelssysteem in 2013 zal dit recht moeten gaan zetten. Alleen de meest efficiënte industriële installaties krijgen dan al hun CO2 rechten gratis, minder efficiënte installaties moeten gaan betalen. Verhagen zou goede sier kunnen maken door dit te omarmen en Tata Steel publiekelijk ter verantwoording te roepen, maar nee: hij huilt mee met één van de grootste vervuilers van Europa.

Door zich aan de zijde van dit soort bedrijven te scharen gaat het kabinet voorbij aan de Nederlandse innovatiekracht. Andere bedrijven in Nederland zoals Philips en Unilever investeren met vooruitziende blik al jaren in energiebesparing en tekenen met vol optimisme voor een verhoging van de klimaatambitie in een paginagrote advertentie. Minder energie betekent namelijk minder CO2 uitstoot en ambitieus klimaatbeleid zal de vraag naar groene productie doen toenemen. Energiebesparing levert voor de consument geld op, door een lagere energierekening, wat goed is voor de koopkracht. Bovendien geldt: hoe minder energie we gebruiken, hoe minder olie we hoeven te importeren. Met het oog op de slinkende olievoorraden en de hevig fluctuerende olieprijzen klinkt dat niet verkeerd. Verhoging van het Europese klimaatdoel zal energiebesparing en al deze bijkomende voordelen stimuleren.

Wanneer je om je heen kijkt zie je dat klimaatbeleid al lang niet meer alleen over het tegengaan van klimaatverandering gaat. Verhagen zou wat vaker TV moeten kijken of de bus moeten nemen: de reclames op TV en in de abris laten zien dat klimaatbeleid tot economisch beleid is gepromoveerd. De industrie omarmt groen.

Deze week stemt het Europees Parlement over mijn rapport dat oproept om het huidige klimaatdoel, 20% minder CO2 uitstoot, te verhogen naar 30% minder CO2 uitstoot. Steeds meer bedrijven roepen om ambitieus klimaatbeleid omdat zij daar baat bij hebben. Steeds meer regeringen realiseren zich dat de Europese klimaatambitie cruciaal is voor onze economie en ons toekomstig welzijn. Het is tijd dat de achterblijvende landen zich bij deze groep aansluiten en durven te kiezen. Durf de huidige aanpak, waarin we een hoger Europees klimaatdoel afhankelijk maken van het klimaatbeleid in andere landen, te laten vallen. De werkelijke keuze waar we voor staan is namelijk of we sturen op een conservatieve economie van angst of een innovatieve economie van kansen.

Geef een reactie

Laatste reacties (14)