700
14

Journalist en columnist

Maurits Westerbeek is freelance journalist en columnist

Arme AVRO

Als bewoner van het literaire riool werd mij het recht op een AVRO-bitterbal ontzegd

Dat het boekenbal weinig voorstelt, hoor je vaak van bevoorrechten die er bij mochten zijn. Maar als je de film Eyes wide shut hebt gezien kan je dat niet meer geloven. Besloten feestjes zijn juist besloten omdat er wel degelijk van alles gebeurt. Vooral als God het verboden heeft. Alleen literaire insiders hoeven te weten wie van hen het met wie gedaan heeft, op welke tafels, tussen welke hapjes en drankjes, en op wiens boeken de vlekken van allerlei aard terechtgekomen zijn.

Bij editie 2013 zou ik het met eigen ogen gaan zien. Wat heet, me laten meevoeren in een ongekende literair/erotische achtbaan. Me door Heleen van Royen om haar vinger laten winden, de voor de hand liggende keus, of me laten aanranden door horden zojuist gedebuteerde jongemeisjesliteratoren waarvan er elk jaar blikkenvol worden opengetrokken.

Tot 8 dagen voor het literair-zinnenprikkelende evenement van het jaar, stegen mijn kansen om erbij te zijn, daar was ik vast van overtuigd. Het was de dag dat de shortlist werd bekendgemaakt van de Opium-verhalenwedstrijd. De hoofdprijs bestond uit twee uitnodigingen voor het literaire hoogtepunt. Het misverstand was de schuld van de AVRO, de organisator van de wedstrijd. Dat een reactie op mijn inzending alsmaar uitbleef leek tot die dag een goed teken.

Vriendin P. die ook een verhaal ingezonden had, ontving namelijk al veel eerder de mail waarin de AVRO uiterst efficiënt de complete communicatie met afgevallen verhalenschrijvers had samengebald. Haar verhaal was in goede orde binnengekomen, vertelde de mail, maar helaas NET buiten de voorselectie gevallen. Als pleister op de wonde mocht P. intekenen op een AVRO-bitterballenarrangement voor de spotprijs van 7 euro 50, wat een korting van maar liefst 6 euro inhield op de normale prijs. De bitterballen werden ook nog eens geserveerd op plaats en tijd van de speciale uitzending van het programma Opium waarin uit de shortlist van tien kandidaten de winnaar van de verhalenwedstrijd bekendgemaakt werd. De gelukkige dus die aan de vooravond stond van zijn of haar inwijding in het geheime leven van literair Nederland.

Om eerlijk te zijn, voelde ik al eerder nattigheid. Zodra ze bij de AVRO wisten dat ik (NET wel of zelfs met vlag en wimpel) tot de voorselectie was doorgedrongen hadden ze me dat bitterballenarrangement toch alvast aan kunnen bieden. Compleet met ontvangstbevestiging en dan natuurlijk niet voor 7 euro 50 maar helemaal gratis. Omdat er nu eenmaal verschil moet zijn met ‘NET niet’.

Uiteindelijk viel het kwartje, ik stond met lege handen. Het verleidde me tot een poging de communicatie-strategie van de AVRO te reconstrueren. Als daar enige logica in zit, is mijn verhaal niet eens ‘NET niet’, maar zelfs bij lange na niet tot de voorselectie doordrongen. Het behoorde tot de afzichtelijke bagger waar literaire redacteuren belast met de voorselectie zwetend van wakker liggen na een dag lezen. Ik kan me best voorstellen dat ons als bewoners van het literaire riool het recht op AVRO-bitterballen ontzegd wordt. Want er zijn er natuurlijk niet genoeg voor alle 2500 inzenders, laat staan plaatsen in de zaal. Maar dat er niet eens een kale ontvangstbevestiging van af kon, vervult me met deernis. De bezuinigingen treffen de Publieke Omroep kennelijk nu al in het hart.

Geef een reactie

Laatste reacties (14)