1.018
8

Directeur Amnesty International

Eduard Nazarski is sinds maart 2006 directeur van Amnesty International, afdeling Nederland. Hij werkte 15 jaar bij VluchtelingenWerk Nederland, waar hij eerst verantwoordelijk was voor de ondersteuning van vluchtelingen en later voor de beleidsbeïnvloeding. De laatste 6 jaar van zijn dienstverband was hij er algemeen directeur. Nazarski was tot zomer 2008 voorzitter van de European Council on Refugees, een samenwerkingsverband van 65 NGO's in 28 landen in Europa.

‘Athens, we have another problem.’

Zo zou minister Hirsch Ballin het telefoongesprek kunnen openen dat hij eigenlijk vandaag nog moet voeren met zijn Griekse ambtsgenoot.

Deze tag line zou vervolgens opgepakt kunnen worden door andere ministers van Justitie of Binnenlandse Zaken van EU-lidstaten. Laat ze allemaal bij Athene protest aantekenen. Vandaag nog.

Waartegen? Het Griekse asielbeleid. Dat beleid deugt niet. En de praktijk deugt nog minder. Asielzoekers hebben vaak geen toegang tot een advocaat, een tolk of gewoon tot informatie over de asielprocedure. Er is ook eigenlijk nauwelijks een asielprocedure, om van een inhoudelijke toetsing door de rechter van beslissingen op asielverzoeken maar te zwijgen.

Ik acht de kans klein dat Hirsch Ballin en zijn Europese collega’s de telefoon pakken, vandaag of de komende dagen. Als zij dat doen, hebben ze namelijk een ander probleem: asielzoekers kunnen dan eigenlijk niet zonder pardon teruggestuurd worden naar Griekenland. Gebeurt dat dan? Ja. Waarom? Vanwege de Dublinverordening. In het kader van die verordening sturen Nederland en andere EU-lidstaten asielzoekers terug naar Griekenland, indien die asielzoekers eerder in Griekenland verbleven. ‘Dublin’ bepaalt namelijk dat zij dan daar hun asielaanvraag moeten doen. In Dublin? Nee, in Griekenland. De verordening moet ‘asielshoppen’ in Europa voorkomen.

Aan de Dublinverordening ligt de gedachte ten grondslag dat in de EU-lidstaten het beschermingsniveau voor asielzoekers gelijk is, ook als de asielprocedures niet helemaal hetzelfde zijn. Wie in Nederland bescherming zou vinden, vindt deze ook in Griekenland. Dat is een fictie; in het geval van Griekenland een gevaarlijke fictie, als je vluchteling bent. Wie in Griekenland asiel zoekt, loopt kans om, bijvoorbeeld via Turkije, teruggestuurd te worden naar een situatie waar hem of haar ernstige mensenrechtenschendingen wachten.

Behalve kritiek op de asielprocedure, heeft Amnesty ernstige bezwaren tegen de opvang van asielzoekers in Griekenland. Veel naar Griekenland teruggestuurde asielzoekers komen (tijdelijk) in overbevolkte, onhygiënische detentiefaciliteiten terecht.

De klachten zijn niet helemaal nieuw. Amnesty en andere organisaties hebben eerder aan de bel getrokken over de Griekse toestanden. Dat leidde er tot nu toe helaas niet toe dat de Griekse overheid haar leven beterde, of dat andere Europese landen hun beleid veranderden. Enkele maanden geleden liep ik in een gesprek met de toenmalige staatssecretaris Nebahat Albayrak nog tegen een muur aan. Natuurlijk moesten de Grieken hun asielpraktijk verbeteren, maar er kon geen sprake van zijn dat Nederland overdrachten zou staken. Dat zou koren op Griekse molens zijn. Dan zou Nederland de Griekse problemen oplossen. Griekenland moest zelf orde op zaken stellen.

Maanden later zouden we dezelfde geluiden horen over de Griekse staatsfinanciën. Die moeten op orde gebracht worden, maar zonder dat het de Nederlandse belastingbetaler een cent kost. Het Griekse asielsysteem moet wat Nederland betreft ook op orde gebracht worden. Maar tot vandaag aan toe, mag dat wat de Nederlandse regering betreft de vrijheid, veiligheid of gezondheid van niet-Nederlanders best wat kosten.

Amnesty International heeft tussen september 2008 en februari 2010 onderzocht hoe het asielzoekers, die onder de Dublinverordening worden teruggestuurd naar Griekenland, vergaat. Vandaag (22 maart 2010) werd het rapport gepubliceerd. De bevindingen in het rapport zijn alarmerend genoeg voor Amnesty om Europese regeringen, ook de Nederlandse, te vragen overdrachten naar Griekenland op te schorten. Athene heeft een probleem; Den Haag heeft een verantwoordelijkheid.

Het rapport The Dublin-II Trap –Transfers of asylum-seekers to Greece is beschikbaar op: www.amnesty-eu.org

Geef een reactie

Laatste reacties (8)