564
10

managing consultant veiligheid en crisismanagement

Na een studie milieuwetenschappenaan de Universiteit Utrecht promoveerde Vincent van der Vlies op een onderzoek naar de risico's van het vervoer van gevaarlijke stoffen per spoor aan de Radboud Universiteit Nijmegen. In het dagelijks leven is hij managing consultant veiligheid en crisismanagement en geeft hij advies op het gebied van verschillende veiligheidsaspecten bij Berenschot. Daarnaast is hij actief voor de PvdA. Colums schrijft hij vanzelfsprekend op persoonlijke titel.

Baat het niet dan schaadt het toch

De kwaliteit van het PRISM-programma is twijfelachtig, net als de intenties van haar voorvechters

Sinds klokkenluider Edward Snowden naar buiten is gekomen met documenten over de dataverzameling door de NSA, zijn er veel steunbetuigingen geweest van mensen die menen dat privacy minstens zo belangrijk is als veiligheid. En terecht, want het is een complex en delicaat onderwerp dat ons zeker in dit digitale tijdperk allemaal treft. Vroeger moest men immers brieven openmaken en lezen om van alles te weten te komen, maar met de huidige datamining technieken is het ‘openen’ van brieven en de inhoud scannen een stuk eenvoudiger geworden.

Tegen de kritische geluiden werd maandag in de media door enkele Amerikaanse politici juist een succesverhaal gesteld. Dataverzameling door de NSA zou juist zeer succesvol zijn geweest, omdat er concrete dreigingen opgepikt zijn tegen Amerikaanse ambassades in het Midden-Oosten. Persoonlijk vind ik dat hier wel wat kritische kanttekeningen bij mogen worden geplaatst. Het vervelende van dergelijke beweringen is in de eerste plaats dat –  eufemistisch gezegd – de controleerbaarheid beperkt is. Je hoeft geen ‘aluhoedje’ te zijn om hier een punt van kritiek van te maken.

Buiten het feit dat veiligheidsdiensten uit zichzelf vaak (en soms ook terecht) niet scheutig zijn met het vrijgeven van kennis, hebben de Amerikaanse veiligheidsdiensten de hele wereld al eens eerder om de tuin geleid met (onder andere) de presentatie van Colin Powell – met z’n ‘anthrax’ – bij de VN. En laten we vooral niet vergeten dat de gegevens, gebaseerd op de inlichtingen van Curveball, ook niet de toets der wetenschap hadden doorstaan. Het argument dat ook kritische Amerikaanse politici de informatie van de NSA als goed beschouwen, maakt dan ook niet veel indruk.

Trend
Daarnaast is het maar de vraag hoe succesvol het programma écht is. Volgens de documenten die vrijgegeven zijn door Edward Snowden is de NSA in 2007 gestart met het PRISM project. Sinds de start zijn de grote technologische bedrijven als Microsoft, Google, Apple, Skype etc langzaamaan allemaal toegevoegd. Een blik op de ‘aanslagen op diplomatieke gebouwen‘-wiki leert dat er vanaf 2007 aanslagen zijn geweest op de Amerikaanse ambassades in Athene (2007), Belgrado (2008), Istanbul (2008), Sana’a (2008), Peshawar (2010), Damascus (2011), Kabul (2011), Sarajevo (2011), Caïro (2012), Benghazi (2012), nog een keer Sana’a (2012) en Ankara (2013). Even los van het feit dat er enkelen tussen zitten die wellicht niet te voorspellen waren, doordat zij voortkwamen uit onverwachte protesten (Caïro) of doordat het acties van eenlingen waren (Sarajevo), zijn er dus ná de implementatie van het PRISM-programma nog zeer grote aanslagen geweest op Amerikaanse diplomatieke doelen, die niet te voorkomen bleken. Sterker nog, gezien de hoeveelheid aanslagen zou je eerder van het bestuderen van een trend kunnen spreken, dan van goed opsporingswerk.

Er zijn wat mij betreft daarom genoeg redenen om te twijfelen aan de kwaliteit van het programma en wellicht ook aan de intenties van de boodschapper, naast de morele bezwaren tegen het massaal inwinnen van informatie door de NSA (wat door anderen al eens goed is verwoord). Wat resteert is een geval van ‘baat het niet, maar schaadt het wel’.

Geef een reactie

Laatste reacties (10)