Laatste update 13:21
480
9

Hoofdredacteur AnimalsToday.nl

Karen Soeters is hoofdredacteur van animalstoday.nl en werd in augustus 2007 benoemd tot directeur van de Nicolaas G. Pierson Foundation, het wetenschappelijk bureau van de Partij voor de Dieren. Zij was projectleider van de veelbesproken klimaatfilm ‘Meat the Truth’, verantwoordelijk voor daarop volgende documentaire ‘Sea the Truth’ en een van de makers van een visueel document over onverdoofd ritueel slachten.
Naast deze activiteiten is ze werkzaam als docent mediapsychologie aan de Hogeschool van Amsterdam bij het Instituut voor Media en informatiemanagement en is Karen bestuurslid bij de Nederlandse Vegetariërsbond en bij Bont voor Dieren.
Tijdens haar studie communicatiewetenschap aan de Universiteit van Amsterdam heeft ze naast beleidsstudies en publieksstudies ook recht en politicologie als verdieping gevolgd. Karen Soeters volgt de problematiek met betrekking tot dierenwelzijn en milieu al zo lang als zij zich kan herinneren. Na haar studie is Soeters werkzaam geweest als onderzoeker voor onder andere een internationaal onderzoeksbureau in New York. Daarnaast is ze als consultant voor verschillende organisaties actief geweest.

Beste meneer Rutte, waar blijft het levenslang houdverbod?

De nieuwsberichten over verwaarlozing en dierenleed in de veehouderij zijn slechts een fractie van wat er zich werkelijk in deze zieke industrie afspeelt

Beste meneer Rutte,

Eind vorige week  vonden 10.000 varkens de dood bij een stalbrand. 10.000 dieren!

Toen ik het bericht over de stalbrand hoorde heb ik contact gezocht met fotograaf Jack Tummers die op de locatie aanwezig was. De brandweer was inmiddels weg en er liepen alleen nog twee mensen van de verzekeringsmaatschappij op het terrein. Tummers hoorde nog steeds gegil van varkens. Hij meldde dit bij de man van de verzekering maar die zei doodleuk dat het ‘bamboe bij de buren was’ waar de wind doorheen ging. Tummers hield echt vol dat hij echt varkens hoorde waarop de verzekeringsman toegaf dat er inderdaad nog levende varkens op het terrein aanwezig waren.

Lijdensweg
Zwaargewonde dieren die vanaf 7 uur de dag ervoor in doodsangst zijn geweest en die 20 uur later nog steeds gewoon aan hun lot werden overgelaten. Het dak van de schuur zag er vanbuiten intact uit, maar binnen was het plafond naar beneden gekomen. De schuur heeft ramen maar niemand heeft geprobeerd de dieren daar uit te halen of op zijn minst uit hun lijden te verlossen. Ik vraag me dan altijd af: wat als het honden of paarden waren geweest. Hadden mensen dan misschien wel de moeite genomen om in actie te komen? Het is wel erg makkelijk om te zeggen ‘te gevaarlijk wegens instortingsgevaar, laat maar zitten’. Ik heb alles en iedereen gebeld en uiteindelijk hoorde ik van Eyes on Animals dat er rond een uur of 4 eindelijk dierenartsen op het terrein waren. Uiteindelijk zijn de zwaargewonde varkens afgemaakt. Na een lijdensweg van 21 uur…

Half maart, in een stal in Ewijk, heeft de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) 50 dode kalveren en koeien aangetroffen. In een reactie liet de NVWA weten dat de veehouder niet meer in staat was om voor de dieren te zorgen. Sterke conclusie… De arme dieren kregen nog maar sporadisch te eten. En de mest lag torenhoog in de stal.

Verwaarloosd
Eind maart  werden bij een veehouder in Noord-Brabant 119 ernstig verwaarloosde koeien in beslag genomen door de NVWA. Vorig jaar waren bij dezelfde boer 19 runderen in beslag genomen. Daarna mocht hij de situatie voor de overige dieren verbeteren. Dat heeft hij niet gedaan. Een jaar is lang als je geen droge en schone plek hebt om te liggen, geen fatsoenlijk voedsel krijgt, om over het gebrek aan medische zorg nog maar niet te spreken. En dat is dan nog niet alles. Deze boer werd al sinds 2006 in de gaten gehouden, wat daar dan ook onder verstaan mag worden.

En wat staat er zo ongeveer standaard onder dit soort berichten van de NVWA?

Veehouders die hun dieren verwaarlozen doen dat meestal omdat ze door omstandigheden geen uitweg meer zien. Er is vaak geen opzet in het spel.

Ongelofelijk! Alsof dat de situatie minder erg maakt.

Doodhongeren
En deze week het bericht over de boer in Berkelland in Gelderland, die 400 varkens gedurende 10 maanden liet doodhongeren. Hoe moet het er in die stal aan toe zijn gegaan. Hel op aarde. De man werkte inmiddels ergens anders maar woonde wel gewoon naast de stal. Hoe ga je slapen als je weet dat er 400 dieren ernstig lijden door jouw schuld en onder jouw verantwoordelijkheid, vlak naast je. Buren zeggen dat het ‘een stille man was’ en dat zij zich wel eens zorgen hebben gemaakt omdat de moeder van de boer een paar jaar geleden is overleden en hij nu alles alleen moest doen. En waarom is dan niemand gewoon eens gaan kijken? En de mensen die op het terrein zijn geweest, wat hebben die gezien? Misschien dachten ze net als de verzekeringsmensen bij de afgebrande stal ‘ach het zijn maar varkens laten we ons er vooral maar niet bemoeien’?

Ik word hier boos en ook verdrietig van. De grootste misstanden kunnen blijven bestaan omdat mensen simpelweg de andere kant op kijken en hun kop in het zand steken.

En als dit nu incidenten zouden zijn, maar dat zijn het allang niet meer. In een bericht laten nu ook landbouworganisatie LTO en de Nederlandse Voedsel en Warenwet weten zich zorgen te  maken over de toenemende verwaarlozing van landbouwdieren. Maar je zorgen maken is allang niet meer goed genoeg. Actie moet er komen om dit soort misstanden te stoppen.

Maar de NVWA lijkt daar niet de juiste instantie voor. Deze organisatie is er, zoals de naam al zegt, voor de waren en het voedsel. Als de dieren nog in leven zijn schiet hun optreden schromelijk te kort. Omdat voedsel en waren het inkomen van de boer dienen lijkt het in de naam besloten te liggen dat de NVWA meer aan de kant staat van de sector. De belangen van het dier (b)lijken bijzaak.

Stank
Hoe het bijvoorbeeld afgelopen is met de varkens in de schuur in het oosten van het land, die dag en nacht in het donker stonden en waar de stank niet te harden was, zal ik nooit weten. Volgens de NVWA was een ‘raampje wassen’ en ‘iets ter afleiding’ in de betonnen hokken voldoende om de situatie te verbeteren. En dat deze varkensboer zijn varkens niet heeft geoormerkt was vast en zeker geen dierenwelzijnsoverweging. En dat dode varken dat er lag wilde hij net weghalen. Ondertussen heb ik begrepen dat de mensen daar zijn gewaarschuwd voor radicale dierenactivisten. Pas later kom ik er tot mijn stomme verbazing achter dat ze mij daar mee bedoelen.

Als ik daar ooit zou willen kijken of er nog steeds varkens worden gehouden overtreed ik de wet, dus dat kan ik niet doen. Ik ben afhankelijk van een organisatie die volstrekt met de industrie verweven is, de NVWA.

Toen ik trouwens belde met de NVWA om te vragen naar de vervolgcontroles bij de zogenaamde multiculturele zorgboerderij in Osdorp, waar een stervend kalfje tussen de dode kalfjes lag te creperen, kreeg ik als antwoord dat deze zaak gesloten was. De situatie is immers verbeterd, werd mij verteld. Dat klopt inderdaad: alle kalfjes zijn dood door ernstige verwaarlozing. Maar deze man houdt wel nog steeds andere dieren.

Dat maakt niet uit. Zaak gesloten, en dit bedrijf zal net zo vaak en streng gecontroleerd worden als ieder ander bedrijf…

Maar wat dan wel? Een levenslang houdverbod en veel strengere en frequentere controles is de enige oplossing om deze misstanden tegen te gaan. En aangezien de NVWA jarenlang heeft bewezen hier niet toe in staat te zijn stel ik voor dat er een nieuwe handhavingspartij aangewezen gaat worden. Een organisatie die wel iets met dierenwelzijn heeft.

Beste meneer Rutte, U bent niet alleen premier van alle Nederlanders maar ook van alle dieren, ook al hebben die dan geen stemrecht.

Ik hoop vanuit de grond van mijn hart dat met deze opsomming, die overigens slechts een fractie is van wat er zich werkelijk in deze zieke industrie afspeelt, duidelijk is geworden dat in ieder geval het levenslange houdverbod er dit jaar nog moet komen.

Geef een reactie

Laatste reacties (9)