1.138
0

Filmmaker, journalist

Bart Juttmann (1981) is filmmaker, journalist en tekstschrijver. Hij recenseert films voor tijdschriften en websites. Daarnaast schreef hij onder meer het scenario voor de webserie 'Ideale liefde' (2013). Andere producties zijn 'Het laatste woord' (2011); 'Thuisfront' (2008); 'De Ein fan 'e Wrald’' (2007); 'The seven of Daran; the battle of Pareo Rock' (2005-2007)

Birdman zweeft tussen groots en irritant

Een recensie met een hoop maars

Wereldwijd wordt de Mexicaanse filmmaker Alejandro González Iñárritu bejubeld als groot auteur. Hier heb ik nooit in mee kunnen gaan. Ondanks het goede acteerwerk en het gevoel voor rauwe beeldpoëzie, dweepten films als Babel en Biutiful naar mijn smaak altijd veel te veel met hun eigen besef van belangrijkheid. Gaat het anders met zijn nieuwste film Birdman?

Om te beginnen is Birdman veel grappiger dan Iñárritu’s vorige films en dat is een goed begin. Het is een coulissekomedie over het reilen en zeilen achter de schermen een Broadway-productie. Riggan Thomson, een afgezakte actiefilmster die ooit succes had met superheldenfilms, wil zich bewijzen als serieus acteur met een Raymond Carver-adaptatie, die hij ook nog eens zelf schrijft en financiert. Geplaagd door faalangst, zelfhaat, professionele en persoonlijk tegenslag, dreigt Thomson weg te zakken in waanzin.

Thomson wordt gespeeld door voormalig Batman-acteur Michael Keaton, een van de vele dubbele bodems die deze film rijk is. Het is zowel een kracht als een zwakte. Hetzelfde geldt voor het technisch perfecte camerawerk van Emmanuel Lubezki, dat suggereert dat de film is opgenomen in vrijwel een take, en de dominante drummuziek, die soms letterlijk in beeld verschijnt. Het is allemaal heel vernuftig, maar voelt ook een beetje alsof Iñárritu wil laten zien hoe knap hij is.

Door zoveel prestatiedrang heb ik Birdman uitgekeken vaak met grote bewondering, soms bulderend van de lach, maar ook regelmatig diep zuchtend en uiteindelijk suf gebeukt. En is de film wel zo diepzinnig als het avant garde-sausje suggereert? Het beeld van de acteurswereld vol ijdele, neurotische, pretentieuze flapdrollen is een cliché. In dit geval wel een cliché dat door iedereen uitzonderlijk goed wordt gespeeld.

Het grootste probleem met Birdman is een smaakkwestie; als andere mensen hier anders over denken, begrijp ik dat goed en daarom raad ik in ieder geval iedereen aan te gaan kijken en een eigen oordeel te vormen. Hoe dan ook, ík heb weinig geduld met hysterische, navelstarende personages als Riggan Thomson. Er waren momenten waarop ik hem met vreugde een schop onder zijn hol had gegeven en geroepen: ‘Man, hou op met klagen en doe gewoon je ding!’

Birdman is de grote concurrent van Boyhood bij de Oscars, en het is interessant om de twee met elkaar te vergelijken. Terwijl het knapste aan Boyhood was dat je zo opging in het verhaal, dat je er niet bij stilstond hoe moeilijk het moet zijn geweest om de film in twaalf jaar te draaien. Bij Birdman is het precies omgekeerd. Ik bewonderde de uitvoering, maar uiteindelijk was ik niet geïnteresseerd in het lot van Riggan Thomson. 

Bart Juttmann, bekend van de webserie Ideale Liefde, bespreekt op Joop wekelijks een film.
Volg Bart ook op Twitter

Geef een reactie

Laatste reacties (0)