3.249
35

Organisatieadviseur - Rijnlands

Marc Oskam is auteur van het boek "Venijn in de start", een boek voor
leidinggevenden om teams op een Rijnlandse en eigentijdse manier aan te
sturen. Het vakmanschap van zijn/haar teamleden en alles wat zij dagelijks
meemaken dat van betekenis is, leert de leidinggevende met dit boek te
gebruiken om gewenste resultaten te bereiken. Meer informatie over boek en
dienstverlening: www.trias-o.nl. Marc Oskam is tevens docent wiskunde.

Blauwe kaart moet voetbalspel beschermen tegen onsportieve spelers

Kan deze 'blauwe kaart' ofwel Drogba-kaart nog vóór de Champions League-finale Chelsea-Bayern München ingevoerd worden?

Organisatieadviseur en wiskundedocent Marc Oskam pleit voor de invoering van een ‘blauwe kaart’ bij het voetbal. Deze moet naast de gele (overtreding) en rode (diskwalificatie) kaart komen. De blauwe kaart betekent dat een speler die zich onsportief gedraagt verplicht gewisseld moet worden. Oskam schreef onderstaand artikel en gaat in het Joop-debat op Radio 1 in discussie met Joop-lezers die op zijn voorstel reageren.

In het Joop-debat van dinsdag 15 mei discussieert Marc Oskam op Radio 1 met Joop-lezers over de Drogba-kaart. Kijk en luister naar het Joop-debat vanaf 11.45 op DeGids.fm.

Op 19 mei wordt de Champions Leaguefinale gespeeld tussen Chelsea en Bayern München. We zullen weer regelmatig gaan zien dat Didier Drogba, sterspeler van Chelsea, aan elk duwtje en tikje genoeg heeft om met veel drama ter aarde te storten om zijn tegenstander een gele kaart aan te smeren en om de andere partij zo te verzwakken. Miljoenen mensen zullen zich weer doodergeren. Het is onsportief, laf en irritant.

Een beetje scheidsrechter zal hiervoor een gele kaart trekken. Maar meneer Drogba zal niet stoppen tegenstanders te naaien door telkens weer hevige pijn te simuleren na een keurig ingezette sliding. Hij beseft namelijk dat een scheidsrechter, zeker in zo’n wedstrijd, voor dit soort toneelstukjes geen tweede gele kaart durft te trekken. Die drempel is voor een scheidsrechter namelijk te hoog. Een scheidsrechter schrikt hiervoor terug omdat hij dan te diep ingrijpt in het verdere verloop van de wedstrijd. Tien tegen elf is vaak de doodsklap voor een wedstrijd en dat wil hij niet op zijn geweten hebben.

Dat ligt anders als hij iemand bestraft die met twee gestrekte benen een speler van achteren beide achilleshielen torpedeert. Dan maar 10 tegen 11. Over zo’n beslissingen zal de scheidsrechter na afloop niet het mikpunt van discussie zijn.

In dit licht lanceer ik hier ‘de blauwe kaart’. Deze kaart maakt korte en definitieve metten met dit soort spelers en is gemakkelijk te geven door scheidsrechters.

‘Blauwe kaart’ staat voor ‘verplicht wisselen’. Krijgt een speler dus deze kaart, dan moet hij het veld af. De trainer-coach van deze speler brengt een reservespeler tussen de lijnen.
De blauwe kaart heeft de volgende uitwerkingen:

De drempel is laag voor de scheidsrechter om deze kaart te trekken. Hij kan hem op elk moment geven zonder al te veel afwegingen in zijn hoofd te maken. Het is een beslissing die door iedereen snel als billijk zal worden gezien: “U, speler, gedraagt zich zo onsportief dat u niet meer mee mag doen”. Wat valt daar tegen in te brengen?

Voor de speler is deze kaart vervelend. Hij hoort er niet meer bij, mag de wedstrijd niet uitspelen en moet van de zijlijn toezien dat zijn invaller wel mag spelen. Wat ook voor hem vervelend is dat hij de straf per direct voelt (dat is echt iets anders dan een tweede gele kaart oplopen waardoor je de volgende wedstrijd niet mee mag doen).

Voor de trainer-coach is het een tegenvaller. Hij heeft de besten van zijn spelers opgesteld en is nu verplicht te wisselen. Ook zal hij zijn strategie en spelconcept ter plekke moeten veranderen. Ook beschikt hij over minder spelers om in te vallen, bij één blauwe kaart, twee in plaats van drie wisselspelers.

Voor het publiek blijft het een echte wedstrijd. Sportiever (geen speler meer die zorgde voor irritant en onsportief gedrag) en nog steeds 11 tegen 11.

Winst ook voor de scheidsrechter. Hij is een speler kwijt die veel aandacht van hem vroeg.
Tot slot nog een regel en een toevoeging:

Op het moment dat de speler die de blauwe kaart heeft gekregen het veld afstapt, wordt de wedstrijd hervat. Er wordt niet gewacht dat de wisselspeler klaar is. Op een dood moment van de wedstrijd kan de wisselspeler invallen. Het is de schuld van de speler die de blauwe kaart heeft gekregen dat zijn team even met 10 man moet spelen.

Een speler kan ook een blauwe kaart krijgen als hij eerder in de wedstrijd een gele kaart heeft gekregen. De scheidsrechter kan beslissen dat hij toch nu al de straf moet voelen in plaats van dat hij de volgende wedstrijd niet mee mag doen.

Als het lukt nog vóór de finale Chelsea-Bayern München deze kaart in te voeren, dan verwacht ik dat Drogba de allereerste speler in de historie zal zijn die deze kaart incasseert. Als dat het geval is sluit ik niet uit dat vanaf dat moment de blauwe kaart voortaan “de Drogba-kaart” gaat heten: “Oei, een overduidelijke schwalbe, wat gaat de scheidsrechter doen; rood, geel, of …. de Drogba-kaart?”

Meer artikelen van Marc Oskam

Geef een reactie

Laatste reacties (35)