4.168
73

Adviseur Publieke Sector

Ik heb ruim 16 jaar ervaring in het politiek/ bestuurlijke domein. Vanaf 2014 als zelfstandig adviseur. Daarvoor was ik werkzaam als wethouder van de gemeente Kampen. Voordat ik wethouder werd was ik politiek actief als fractievoorzitter, commissievoorzitter, raadslid en bestuurslid. In die periode bestond mijn dagelijkse werk uit het adviseren en trainen van met name politici met betrekking tot strategie, presentatie en debat. Ik ben een scherp analyticus en kan complexe processen en vraagstukken ontleden en terugbrengen naar werkbare en begrijpelijke onderdelen. Voor mijn politiek/ bestuurlijke carriere was ik theatermaker en theaterdocent.

Mijn inhoudelijke expertise ligt op het gebied van cultuurbeleid en erfgoed. In het kader van mijn eindonderzoek voor de Master Kunstbeleid- en management (Universiteit Utrecht) deed ik onderzoek naar burgerparticipatie bij lokaal cultuurbeleid. Ik ben een groot voorstander van het meer betrekken van de burger (en de klant) bij het opstellen van (cultuur- en erfgoed-)beleid. Als wethouder in Kampen stuurde ik twee van dit soort processen aan. Het Kamper erfgoedbeleid is, mede door de betrokkenheid van burgers, in 2013 beloond met de BNG Bank Erfgoedprijs.

Blijf af van de herdenking van 75 jaar vrijheid!

Doen alsof je eigen (democratisch gekozen) regering de bezetter is en een jodenster dragen omdat je zogenaamd onderdrukt wordt is echt te dom voor woorden.

Aan de vooravond van 4 en 5 mei, zo midden in deze coronacrisis, valt me op dat het begrip ‘vrijheid’ de laatste tijd nogal egocentrisch wordt opgevat. Dit besef kwam toen ik las dat sommige opiniemakers de beperkingen van de coronacrisis vergeleken met de beperkingen die werden opgelegd tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dit is belachelijk en ik wil graag uitleggen waarom.

Bijna 80 jaar geleden vertelde Franklin D. Roosevelt het Amerikaanse volk dat Amerika zich zou aansluiten bij de geallieerden. Hij onderbouwde zijn besluit door te wijzen op het belang van vier vormen van vrijheid:

  1. de vrijheid van religie,
  2. de vrijheid van meningsuiting,
  3. de vrijwaring van gebrek (dit betekent het recht op een adequate levensstandaard),
  4. de vrijwaring van vrees (dit betekent dat er geen oorlog en geweld is).

Met de strijd tegen de nazi’s zijn deze vier vrijheden voor ons bevochten en verworven. Zij vormen dan ook de basis van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens die in 1948 werd aangenomen.

Helaas lijkt de betekenis van vrijheid slijtage op te lopen door de coronacrisis. Op de socials roepen mensen zelfs op tot ‘verzet’ tegen de ‘onderdrukkende regering’. Dit slaat natuurlijk nergens op want laten we wel zijn, niet naar de kroeg of naar een voetbalwedstrijd kunnen gaan heeft niets te maken met de vier vrijheden waarvoor ooit zoveel bloed is vergoten. Niet kunnen feesten is een tijdelijk ongemak dat we even moeten verdragen om de curve te flatten. Voor iedereen die het alweer vergeten is: de bedoeling daarvan is om het zorgsysteem overeind te houden. Hoe eerder dat veilig gesteld is, des te eerder de economie weer draaien kan. Thuisblijven en netflixen is echt van een hele andere orde dan bombardementen, hongerwinters en de holocaust.

De wijze waarop de regering met deze crisis omgaat is juist een bewijs van hoe vrij we zijn, want:

  1. Je mag nog steeds geloven wat je wil, ook dat het allemaal een complot is.
  2. Je mag nog steeds vinden wat je wil, je mag het oneens zijn met Rutte, de regering wantrouwen en dit in openbaarheid roepen.
  3. Ondanks alles is er nog steeds vrijwaring van gebrek, we hebben een sociaal vangnet en er wordt met man en macht gewerkt om zorg te kunnen leveren aan een ieder die dat nodig heeft.
  4. En ook in deze tijd ga je niet zonder proces de bak in, laat staan dat er geweld tegen je gebruikt wordt. Er is dus nog steeds vrijwaring van vrees.

De demonstratie tegen de corona-maatregelen afgelopen dinsdag in Den Haag was het dieptepunt. Doen alsof je eigen (democratisch gekozen) regering de bezetter is en een jodenster dragen omdat je zogenaamd onderdrukt wordt is echt te dom voor woorden. De regering bekijkt dag voor dag met deskundigen wat er wel en wat er niet kan en hoe we voorzichtig stappen voorwaarts kunnen zetten. Je mag daar van alles van vinden maar gebruik hiervoor geen banale retoriek en symboliek. Het is dom, het is kwetsend en het degradeert ons hoogste goed, vrijheid! Laten we de komende dagen gewoon dankbaar zijn voor 75 jaar vrijheid van meningsuiting, vrijheid van religie en vrijwaring van gebrek en vrees!

Geef een reactie

Laatste reacties (73)