2.221
29

Schrijver

Zoals Raymond zich proefwerken op school vroeger voorstelde als tenniswedstrijden, zo stelt hij zich het schrijven van stukken tegenwoordig voor als Formule 1-races. Elke column een nieuwe Grand Prix. Er moet blijkbaar een spelelement inzitten om het leuk te houden. Dus neemt hij plaats achter zijn laptop, stelt zijn interne boordradio af op de meest oorspronkelijke plekken in zijn hersenen, en begint als een bezetene te tikken. Steeds sneller en harder moet het. Maar ook weer niet te hard, want anders vlieg je uit de bocht en dat kan dodelijk zijn tegenwoordig.

Buitenstaander kijkt achtuurjournaal

Zelden kijk ik televisie. Iedereen die zuinig is op het laatste restje psychische gezondheid dat je anno 2021 kunt bezitten, doet hetzelfde

Ik heb niets meer met deze maatschappij, althans, ik leef mijn leven, hanteerbaar ongelukkig zoals vijfennegentig procent van de Nederlandse bevolking, en val verder niet op. Waarschijnlijk behoor ik tot een onopvallende meerderheid van vijfennegentig procent die ongelukkig is en niets met de maatschappij heeft. Alleen journalisten en politici hebben nog iets met de maatschappij, maar dat zijn over het algemeen idioten die graag opvallen.

Zelden kijk ik televisie. Iedereen die zuinig is op het laatste restje psychische gezondheid dat je anno 2021 kunt bezitten, doet hetzelfde. Kijkers van praatprogramma’s op NPO of RTL zouden moeten worden uitgesloten van het recht op vergoeding van geestelijke gezondheidszorg.

achtuurjournaal
Hugo de Jonge schrikt van de vaccinvoorraad | Screenshot: NOS

Vrijdagavond paste ik op iemands huis. Aan de muur hing een groot scherm. Op de bank, met de kat op schoot, zat ik recht tegenover dat scherm. Buiten was het somber weer, op dag zevenenzeventig van de avondklok viel er niets te beleven in Utrecht. Om één minuut voor acht maakte ik de fout de afstandsbediening te pakken en het NOS Journaal aan te zetten.

De necrologie van de op negenennegentigjarige leeftijd overleden prins Philip, waarop ik me verheugde, begon pas na tien minuten angstporno. Vanachter felgele mondmaskers preekten intensive care-artsen hel en verdoemenis. Tegenvallend was het herdenkingsfilmpje voor de prins, dat hij Helmut Kohl met ‘Herr Reichskanzler’ aansprak, wist ik al.

Toen verscheen corona-minister Hugo de Jonge in beeld. Hijgend als een seniele labrador trok hij koelkasten open in een vaccin-fabriek. “Tegenvallende voorraad”, oordeelde Hugo, waarna een medewerker hem influisterde dat er juist veel geprikt was afgelopen week. “Wacht, lege koelkasten zijn juist een goed teken!”, kraaide de bewindsman.

Vlak voor het verlossende weerbericht sprak financiënminister Wopke Hoekstra met verslaggevers over de kabinetsformatie. “Zoals u weet is een week een lange tijd in de politiek, en drie weken is uiteraard nog langer”, zei Wopke. Levensmoe aaide ik mijn oppaskat.

Geef een reactie

Laatste reacties (29)