Laatste update 12:46
5.271
71

Historicus

Han van der Horst (1949) is historicus. Hij schreef onder meer The Low Sky: understanding the Dutch', Nederland: de vaderlandse geschiedenis van de prehistorie tot nu, Een bijzonder land, het grote verhaal van de Vaderlandse geschiedenis, Onze Premiers en Schep Vreugde in het Leven, Levenslessen uit de grote depressie. Op elke laatste zondag van de maand is hij om elf uur in de ochtend te horen als boekbespreker in het VPRO-radioprogramma over geschiedenis OVT.

CDA blijft met Hugo de Jonge een irrelevante me too! optie

Pieter Omtzigt was met zijn stijl en zijn verhaal over een nieuw sociaal contract in staat geweest de erfenis van Pim Fortuyn te incasseren

Foto: Martijn Beekman / Ministerie VWS

Een piepkleine meerderheid van de CDA-stemmers gaat voor saaiheid en voorspelbaarheid. Dit tot zichtbare opluchting van partijvoorzitter Rutger Ploum, die bijna dansend de uitslag van de verkiezingen om het partijleiderschap bekendmaakte. Hugo de Jonge is het dan tóch geworden.

Daarmee blijft het CDA de irrelevante me too! optie, die het na het vertrek van Jan Peter Balkenende geworden is. Een klein merk dat overeind gehouden wordt maar de tweede viool speelt en geen echt groeipotentieel meer kent. Het blijft bestaan tot de laatste klanten het aardse bestaan hebben verruild voor het eeuwige leven in het aangezicht des Heren. Net zoals Zeeuws Meisje margarine.

Dat is goed nieuws voor Thierry Baudet, Geert Wilders en Mark Rutte. Pieter Omtzigt was met zijn stijl en zijn verhaal over een nieuw sociaal contract zeker in staat geweest de erfenis van Pim Fortuyn te incasseren. Het FvD was gedecimeerd, de PVV zou zwaar worden beschadigd en zelfs Rutte had groot stemmenverlies moeten vrezen.

Denk niet dat het CDA dan een partij was geworden met een scherp gestoken sociaal gezicht. Omtzigt sprak niet voor niets zijn grote waardering uit voor Wopke Hoekstra, die hij graag in het Torentje ziet zitten, door hem als fractieleider aangespoord en bij de les gehouden. Samen zouden ze het CDA genoeg populistische trekken hebben gegeven om opnieuw uit te groeien tot de grootste partij van Nederland: kritisch tegenover Europa, hard tegenover vluchtelingen en tot bezuinigingen geneigd, vooral op sociale voorzieningen.

Een paar dagen geleden klaagde Omtzigt er nog over dat de organisaties in het maatschappelijk middenveld hun onafhankelijkheid kwijt waren omdat zij zich te afhankelijk hadden gemaakt van overheidssubsidies. Opeens was daar de schim van Elco Brinkman met zijn zorgzame samenleving. Pieter Omtzigt wortelt ideologisch in de middenstandersvleugel van de oude KVP, die een heilige afkeer koesterde voor een pamperende overheid. Omtzigt was zeker een verzamelpunt geworden voor de miljoenen Nederlanders met een bloedhekel aan links. In zijn ideale maatschappij houdt de overheid afstand tot de burger en als het misgaat is er dan de burenhulp.

Maar nu zal het zo’n vaart niet lopen. Hugo de Jonge staat in een vertrouwde CDA-traditie: de politicus als spraakwaterval die met zijn enerzijds anderszijds betogen een duidelijke positie weet te vermijden en zo met iedereen zaken kan doen. Een hol vat vol woorden, zullen kiezers zeggen die aan dit soort gabber een hekel hebben. Een glibber. Een kwijlebabbel. Niet iemand met een verhaal dat beklijft.

Als wethouder van Rotterdam bleek Hugo de Jonge tot niet veel meer in staat dan adequaat boedelbeheer. Zo leidt hij ook het aan hem toevertrouwde ministerie. ’t Is saai. Het is niet verrassend. Het kent geen stip aan de horizon. De betreurde sociaaldemocraat Jan Schaefer zei ooit: “In geouwehoer kun je niet wonen”. Voor Hugo de Jonge geldt: “Van gelul wordt niemand beter”.

Hij zelf ook niet. Het CDA zal zich onder zijn leiding nooit kunnen profileren als het dwingend alternatief voor wat dan ook. Een paar dagen geleden zei het allerwijste lid van het CDA, dr. P.G. Kroeger, dat Hugo de Jonge en Pieter Omtzigt samen het leiderschap van de partij op zich moesten nemen als ze verstandig waren. Zo verstandig is De Jonge niet. Hij stelde Omtzigt hoogstens een positie als running mate en tweede man in het vooruitzicht. Dan krijgt hij niet de kans de toon aan te geven. Dat blijft de saaie melodie van Hugo de Jong, want die benadrukte op de middag van zijn verkiezing nadrukkelijk dat hij nummer één was en niemand anders.

Omtzigt kreeg afgelopen woensdag wel een nieuwe kans: Nieuwsuur begon een reeks van drie uitzendingen die vernietigend zijn voor het beleid zoals dat onder politieke verantwoordelijkheid van Hugo de Jonge is gevoerd. De richtlijnen van het RIVM over terughoudendheid met mondkapjes in verpleeghuizen hebben misschien tot erg veel sterfgevallen geleid. En dat terwijl in de omliggende landen het dragen van mondkapjes door personeel van verpleeghuizen juist nadrukkelijk verplicht werd gesteld.

Dat kan Hugo de Jonge de kop kosten. Zo niet dan blijft het CDA een saaie partij. En nu ook nog met een leider van wie de sloop op de dag van zijn grootste triomf begon.

Update: in Op1 verklaarde minister De Jonge dat hij aanstaande dinsdag met zijn vrouw op een welverdiende vakantie gaat. Vast niet.


Laatste publicatie van Han van der Horst

  • Zwarte Jaren

    Nederland in de Tweede Wereldoorlog

    2020


Geef een reactie

Laatste reacties (71)